Matosh

Ik zie er niet uit!

Nou ja, ik heb er eigenlijk nooit uit gezien. Tenminste, dat zegt Tova altijd tegen mij. Gelukkig vind ze me wel lief, dat scheelt weer.

Vandaag ben ik helemaal onherkenbaar. Ik ben weer eens ontploft:

Soms gaan mensen wel eens te ver in hun ontzettende dommigheid en ik kon het gewoon niet meer verdragen. Wat nu weer, hoor ik jullie al denken...

Herinneren jullie je nog dat Shay's bankrekening voor bijna 2 weken achter elkaar elke dag voor zo'n $100 dollar is gepunderd? Ik denk het wel. Het verhaaltje dat ik geschreven had zullen de meeste zich denk ik niet meer herinneren. Daar werd te vlug overheen gelezen zonder te weten wat er nu eigenlijk echt stond. De reakties zullen niet zo snel vergeten zijn, dus gaat er een lichtje branden?

Nou, dit gebeuren heeft weer een staartje gekregen. Vandaag kwam er een email binnen van de bank. Voor elke ongeauthoriseerde afschrijving moest een Billing Dispute worden aangemaakt, iets dat gelukkig wel online kom, maar inmiddels wel een dikke stapel met uitdraaien is geworden. Dit is (op advies van de bank) genotariseerd verzonden en de bank heeft deze inmiddels ontvangen. Alleen... de bank heeft Shay weer andere formulieren per post verzonden, welke hij moet ondertekenen waar men het een en ander gehighlight heeft. Deze formulieren zijn moeten binnen 5 dagen getekend en wel bij de bank geretourneerd zijn, anders komt de zaak al afgehandeld te boek te staan en wordt er niets meer aan gedaan.

Prima... zou je denken...

Nou, niet zo snel denken. Dit is Amerika, weet je nog? De bank heeft namelijk geschreven dat de papieren die moeten worden ondertekend zijn gestuurd naar ons oude adres in Fort Collins in de staat Colorado en niet naar ons nieuwe adres in Las Vegas in de staat Nevada. Die papieren komen dus never nooit optijd hier aan (als ze al aankomen), laat staan dat ze ze weer ondertekend terug hebben mogen ontvangen binnen 5 dagen!

Uhmmm... Wij zijn in December 2009 met z'n drieen persoonlijk naar de bank gegaan om Shay en mijn adreswijziging door te geven. Geen probleem, alles was geregeld. Tova hoefde geen adreswijziging door te geven, want die heeft haar accounts ter plekke gecancelled. Dan zou de bank dus Shay en mijn nieuwe adres moeten hebben. Niet dus, want de post blijft gewoon op ons oude adres komen. Deze wordt dan wel doorgestuurd door USPS, maar daar gaat het niet om. Shay en ik dus online nogmaals onze adreswijziging doorgestuurd. Dit leek in orde, want als wij nu online bankieren dan staat ons nieuwe adres in Nevada op het scherm alszijnde ons woon- en mailadres.

Vorige week kregen wij het een beetje aan de stok met de man van de bank, want die zei dat ze van geen adres wijziging bewust waren wij nog steeds in Fort Collins, CO zouden wonen... Ja, aldus hun systeem. Nee meneer, wij wonen inmiddels alweer ruim 6 weken in de staat Nevada en hebben nu al twee keer ons nieuwe adres doorgegeven, maar schijnbaar wil het daar maar niet in het systeem verwerkt worden. Nou, die meneer van de bank zou gelijk ons nieuwe adres eventjes veranderen...

Geen idee wat hij veranderd heeft, maar we staan nog steeds niet met ons nieuwe adres in het systeem. Wat moeten we hier nu weer aan doen? Schiet mij maar lek (en niet Shay), want ik weet het niet meer. Wat een manier van werken houden sommige mensen er op na.

Shay en ik zouden vanmiddag samen aangifte gaan doen bij de politie, iets dat de bank niet vereist (hebben we gevraagd), maar de bank stelde het wel op prijs voor het geval er iets mis mocht gaan, dan hadden ze ook een politie rapport in hun dossier. Alleen toen Shay en ik naar het politieburo wilden gaan, wilden we eerst even snel zijn nieuwe kentekenplaten die zijn binnen gekomen op zijn auto monteren. Dit feest ging niet door, want we konden de sticker die op de achterkentekenplaat moet zitten niet meer vinden. Sterker nog, die had bij de nieuwe kentekenplaat moeten zitten, maar die was niet meegezonden.

Ik kon het niet meer opbrengen om nog iets te gaan ondernemen vandaag, dus Shay kon weer naar DMV, terwijl we eigenlijk dachten er de eerste paar jaar vanaf te zijn. Shay heeft er wederom de gehele middag doorgebracht. Vier uur is hij daar geweest en heeft zitten wachten tot hij aan de beurt was en men hem alsnog dat stickertje tegen betaling van $5 dollar meegaf. Ongelooflijk, maar ik was zoooo blij dat niet ik bij DMV hoefde te zijn. Shay gaat morgenochtend zelf even aangifte doen bij de politie. Ik had graag meegewild, want ook mijn naam staat aan zijn account gekoppeld, Misschien moet ik dan ook wel iets tekenen, maar ik kan niet mee. Ik moet morgen om 10:00 uur 's morgens naar mijn nieuwe werkgever de papieren tekenen.

Ook heb nog nog leuk nieuws voor mijn ex werkgever. Een van mijn ex klanten in Los Angeles heeft de afdeling waar wij zaken mee deden definitief gesloten en iedereen die ik kende staat op straat! Hier kunnen ze dus niet meer verkopen! LOL! Nog veel leuker is dat het bedrijf waarvoor ik ga werken ook een afdeling heeft in Los Angeles, waar ik voor mijn ex werkgever altijd kwam. Dit was op een na de grootste klant in het westen van Amerika. Nou, die zijn ze dus ook kwijt. Direkt nadat ik ontslagen ben, zijn ze gelijk gestopt met onze produkten te kopen en zijn volledig naar de konkurent overgestapt.

Duur grapje van die nieuwe direkteur die eventjes dacht 'de baas' te kunnen spelen. Het gaat zeker niet goed meer in het westen voor ze. LOL! Als hij er achter komt dat ik volgende week de touwtjes in Las Vegas bij hun klant in handen ga hebben, dan zal het niet lang duren en staat hij straks ook op straat. Hadden ze mij er maar niet uit moeten trappen. :-)

Ik ga lekker slapen vanavond... na eerst even lekker een hapje bij Applebee's gegeten te hebben met mijn gezinnetje. lol

WARNING: Gevaarlijk Onderwerp!

Ik ga een heel gevaarlijk onderwerp aansnijden en zal proberen om het zo neutraal mogelijk te schrijven, zonder mensen op hun tenen te trappen of een totaal verkeerd beeld weer te geven dan de werkelijkheid is. Wel zeg ik er van te voren bij dat ik NIET op reakties meer in ga als ik het over dit soort onderwerpen heb. Ja, jullie mogen schrijven wat je wilt, ik lees het wel maar ga me niet meer verdedigen.

Het onderwerp is: SHAY!

Dit is Shay:

Shay werkt nu sinds drie weken bij Wyndham als 'Marketing Host', een mooie naam dat op zijn badge staat als hij moet werken maar in de volksmond is het gewoon 'Greeter' voor een Time Share company hier in Las Vegas, NV.

Shay heeft hier gelukkig ook benefits bij dit bedrijf en deze week kwamen de papieren van zijn benefits binnen. Ik viel zowat achterover! Het was een werkelijk geweldig pakket. Wyndham biedt niet alleen op company kosten diverse soorten benefits aan, maar de vrijwillige benefits (dus waar je je voor moet opgeven en zelf aan mee betalen) zijn van zeer hoge kwaliteit.

Bij Center Partners in Fort Collins, CO had Shay ook benefits, maar daar werd je niet vrolijk van als je aan de vrijwillige benefits wilde deelnemen en mee betalen.

De tandarts verzekering die Shay nu heeft bij Wyndham (PPO Plan) kost Shay slechts $12 dollar per maand. Bij Center Partners kwam dit neer (ook PPO Plan) op $28 dollar per maand. Exakt hetzelfde produkt qua verzekering.

Maar nu zijn Health Care verzekering. Shay heeft bij Wyndham maar liefst de keus uit een 12 tal verzekeringen van 2 verschillende verzekeringsmaatschappijen. Bij Center Partners kon hij uit maar 2 pakketjes kiezen van een en dezelfde verzekeringsmaatschappij.

Bij Center Partners moest Shay zo'n $150 dollar per maand aan eigen premie 'mee betalen' en dit was zo'n slecht verzekeringspakket dat het goedkoper was (en van betere kwaliteit) dat Shay beter af was prive een Health Care verzekering af te sluiten. Bij Center Partners had alles limieten en zulke hoge eigen bijdragen, dat je net zo goed af was helemaal niet verzekerd te zijn.

Nu, bij Wyndham betaalt Shay maandelijks iets van $40 dollar een eigen bijdragen in de Health Care verzekering en hij krijgt er een werkelijk topverzekering voor terug, waarbij alles zowat gedekt is en maar een deductable van $400 dollar per jaar!

Daarnaast zijn ook alle andere vrijwillige benefits zowat gratis, naast wat Wyndham al allemaal gratis aan haar personeel aanbied. Alles bij elkaar is Shay volledig gedekt voor alles wat mogelijk is voor nog geen $14 dollar PER WEEK!!!

Nu staat Wyndham er bekend om, om zeer goede benefits programma's voor haar werknemers te hebben, maar zo goed... daar kun je alleen maar van dromen. :-) Heel fijn om voor een werkgever te werken die flink meebetaalt aan de vrijwillige benefits voor haar werknemers.

Lady Gaga!

Geen idee of ze er in Nederland ook wel eens van hebben gehoord, maar Lady Gaga is HOT in Amerika. Met name het nummer 'Poker Face' klonk dagelijks meerdere keren uit je speakers als je de radio aan had staan.

Lady Gaga (The Fame):

Ondanks ik totaal geen fan ben van dit genre muziek (het ligt er heeeel ver buiten mijn smaak), vond ik toch het nummer 'Poker Face' iets hebben en had de song op zowel mijn cell phone staan, tussen de andere muziek in zodat ik tijdens het hiken kon luisteren en op een CD gezet voor in de auto. Ik denk dat ik 'Poker Face' van Lady Gaga zowat grijs heb gedraaid.

Tova was ook weg van het nummer 'Poker Face' en heeft dit zelfs als ringtone op haar cell phone staan en (volgens mij, maar dat weet ik niet zeker) ook op haar Facebook website. Gisteren moesten we eventjes naar TARGET hier in Las Vegas om twee nieuwe kussen te halen voor ons bed. Wij hebben namelijk van die originele Temper Pedic en dit is de grootste nachtmerrie. Nog nooit heb ik zo'n nekpijn gehad sinds wij deze kussens hebben en geloof me, ze zijn niet goedkoop. Wij willen weer gewone goede met eendendons gevulde kussen hebben en die heeft TARGET namelijk. Ook keek ik even snel voor een nieuwe jeans voor mij. Deze waren in de aanbieding en heb gisteren een originele Wrangler (straight) gekocht voor $12 dollar! Ik was allang blij, want eindelijk hadden ze mijn maat: 32"x34" ... Dit is bijna nergens te krijgen. Vandaag of morgen ook nog even naar Town Square om boodschappen te doen voor mijn andere jeans met gaten erin van Abercrombie of Hollister. Die zitten namelijk het lekkerst. Helaas is het weer zo slecht hier in Las Vegas (regen) dat ik er niet aan toe ben gekomen om voor kleding te gaan shoppen in de winkels waar ik graag kom.

Maar goed, we hadden mijn jeans en de kussens gekocht en ineens liep ik tegen een rek met CD's aan en daar stond de CD "The Fame" van Lady Gaga tussen, dus die gelijk maar gekocht voor Tova als kadootje, zodat ze die lekker in haar auto kan luisteren. Tova is echt gek op deze muziek.

Nou... ik nu dus ook! LOL! Ik dacht dat ik alleen het nummer 'Poker Face' leuk zou vinden, maar na het beluisteren van de CD vind ik echt alle nummers op deze CD goed en het maakt me super aktief en vrolijk!!! Met name het nummer "Starstruck" is een nummer dat ik graag zo luid mogelijk mag horen.

Lady Gaga "Starstruck":

Na bij TARGET geweest te zijn, gingen Tova en ik op pad naar 'A Taste of Indonesia", een restaurant op West Spring Mountain Rd, maar we konden dit restaurant nergens vinden. Er zat een ander Asian Restaurant in, dus schijnbaar is er nu helemaal geen Indonesian Restaurant meer in Las Vegas. :-(

We besloten maar om Vietnamees te gaan eten. We konden uit honderden restaurants kiezen in dit Asian District van Las Vegas en hier hadden we totaal geen spijt van. We zagen al heel veel auto's voor de deur staan en hele kudden mensen naar binnen gaan, dus dit moest wel goed zijn. Wij ook naar binnen en de zaak zat echt stampvol, maar alleen maar met Asian mensen. Tova en ik waren de enige blanken, haha... Nou, hier komen we 100% zeker nog een keer terug! Alles was zo lekker, van het voorgerecht tot en met het nagerecht. Ik denk dat Tova en ik veel in dit gedeelte van Las Vegas, NV zullen komen. Het wordt aangeduid als Asian District en ook als China Town. Er is niets Amerikaans te vinden daar, echt alles, inklusief de gebouwen, doen je denken in Asia te zijn. Zelfs het gehalte 'Japanese cars' is daar op zijn hoogtepunt.

Vanmorgen had ik als eerste weer de CD van Lady Gaga opgezet en de muziek gaf mij zoveel energie, dat ik niet eens meer merkte dat het buiten regent. Voor ik er erg in had stond ik met de stofzuiger in mijn handen het hele huis te doen... Ik was binnen een uurtje klaar met alles! Ja, dat gaat vanzelf op die muziek, hahaha...

Depressief weer!

Oh, wat had ik een totaal andere voorstelling van het weer in Las Vegas, NV voor wij hierheen verhuisden. Ik heb schijnbaar altijd geluk gehad als ik Las Vegas in de winter om de andere week bezocht, want in al die jaren dat ik hier heb gewerkt heeft het tijdens mijn aanwezigheid nog maar een keer een beetje gemiezerd.

Nu wonen we er alweer zo'n 6 weken en ik heb bijna nog geen droge dag meegemaakt. Ja, de eerste week scheen de zon, maar toen vroor je buiten dood. Daarna is het koud (lees: echt waterkoud) gebleven, met name in de schaduw en we hebben meer bewolking gezien hier in Las Vegas dan in de ruim 5 jaar dat wij in Amerika wonen bij elkaar! Het is huilen met de pet op. Grijs en grauw zijn niet bepaald mijn kleuren en bijna elke dag regen maakt het er echt niet gezelliger op, zeker niet als je er op uit wilt trekken om leuke dingen te gaan doen.

Gisterenavond zouden Tova en ik eventjes naar Lowe's gaan om een een screen te bestellen voor onze sliding patio door in de slaapkamer. Wij kunnen de schuifpui namelijk niet openzetten zonder screen, want het laatste wat we willen zijn naar binnen vliegende kakkerlakken, schorpioenen, giftige spinnen of weet allemaal wat er nog meer in de woestijn leeft. Die enge dieren komen met name 's nachts tot leven en ondanks elke maand ons huis behandeld wordt om dit soort dieren weg te houden, neem ik toch niet het risiko. Dus slapen we met de schuifpui dicht... :-(

Vandaag zou Jake van "Alias The BugMan" langskomen om te sprayen, maar die belde vanmorgen al vroeg op dat het met al die regen gewoon geen zin heeft. Nee, dat hadden wij ook al uitgevonden. Alles wat er gesprayed wordt stroomt gelijk weer weg door de regen, dus Jake komt ergens deze week of uiterlijk volgende week zaterdag om te sprayen.

Maar goed, ik had het dus over gisteren avond dat Tova en ik eventjes naar Lowe's wilde rijden om zo'n sliding screen door te bestellen. We zouden daarna gelijk even naar Town Square rijden, het mooie luxe open winkelcentrum waar alle merkkleding zaken zitten, maar terwijl we ons gereed maakten om te gaan vertrekken, besloten we toch maar om thuis te blijven. We opende de deur en een ijskoude wind blies ons gelijk weer naar binnen... Dus zouden we het vandaag maar gaan proberen, ondanks de regen en de kou. Misschien is het mede door het weer wel lekker rustig. LOL!

Ook zijn we van plan om tussen de middag naar een Indonesian Restaurant te gaan om een hapje te gaan eten hier in Las Vegas. Kijken of daar geen lekker pindasaus te krijgen is, hihi

Hier even het laatste nieuwsbericht uit Las Vegas wat het weer betreft:

http://www.fox5vegas.com/video/22482724/index.html

Nieuwe baan!

Ik denk dat het verstandiger is om op deze manier maar even iedereen te bedanken voor de felicitaties wat mijn nieuwe baan betreft. Bedankt! :-)

Ja, het werd wel eens tijd dat ik iets zou horen. Mij maakt het niet uit wanneer ik zou hebben moeten beginnen, zolang ik maar weet dat ik ga beginnen. Dan rondhangen en niets doen is echt niets voor mij. Nu zou je denken dat ik de dagen zou gaan vullen met allemaal leuke dingen doen, nou... dan had ik in Colorado moeten blijven wat het weer betreft. Het is hier echt huilen met de pet op. Op het moment dat ik dit schrijf (9:15 uur in de ochtend) is het buiten een en al storm. Donkere lucht, wind en de regen plenst weer naar beneden dat je er echt niet vrolijker op wordt. Daarnaast is het nog steeds (ondanks het toch elke dag zo tegen de 60F aanloopt) gewoon koud.

Dit laatste klinkt heel vreemd, maar ondanks de temperatuur hier hoger is dan in Colorado, voelt het hier echt heel fris aan. Gisteren waren Tova en ik nog even snel naar China Town geweest om een hele lading van die zakjes Peanut Sauce Mix in te slaan. Die is me toch lekker, dat wil je niet weten! In die Chinese Supermarkt stond de airco zo loei hard aan, dat ik direkt na het pakken van de zakjes mix weg wilde en zo snel mogelijk ook. Ik trok het niet meer, het leek wel of we in een vriescel boodschappen aan het doen waren. We stonden na 3 minuten dan ook weer buiten. Hoe bedoel je, je klanten wegjagen!!! lol

Maar nog even terug komen wat mijn werk betreft. Mijn nieuwe werkgever is dus een van mijn grootste klanten geweest, dus ik ken er bijna iedereen. Ik kan nu inderdaad zelf bepalen wat en waar wij onze spullen vandaan halen en ik kan je nu al vertellen dat mijn oude direkteur (of beter gezegd: de nieuwe direkteur van mijn oude werkgever) niet echt welkom is om met mij om de tafel te gaan zitten. Hij zal dit wel merken, die is nu een van zijn grootste klanten kwijt, maar daar kan ik niet mee zitten. Hij zat er ook niet mee toen hij mij heeft ontslagen omdat hij mij niet moest.

Het waren inderdaad twee verschillende funkties waarvoor ik had gesolliciteerd. Ik wist dat dit bedrijf geen mensen zou aannemen, gezien de zeer slechte ekonomie. Sterker nog, het bedrijf heeft er mensen uitgegooid en heel veel ook. Ondanks ik goed met de plant manager (general manager) door een deur kon en hij mij ontzettend graag in dienst wilde nemen om een bepaalde afdeling op poten te gaan zetten in de sales, had hij geen toestemming van hogerhand gekregen om nieuwe mensen aan te nemen. Dus ja, dan kun je blijven zeggen dat je er zo graag wilt werken, maar de deuren waren voor nieuw personeel gesloten.

Op het moment dat deze plant/general manager zelf ontslag nam en ik dit binnen 5 minuten had vernomen van een andere kollega van hem, lag mijn resume bij hoger hand in Dallas, TX al op tafel. Ik had niet bepaald naar een funktie gesolliciteerd en al helemaal niet naar de funktie van plant/general manager, maar eerder als voortzetting van de werkzaamheden welke ik ruim 10 jaar heb gedaan, waarvan 5 jaar voor dit bedrijf. Alleen nu niet als vendor, maar als werknemer voor dit bedrijf. Ik hoopte echt dat er iets zou gaan veranderen bij dit bedrijf, nu de manager totaal onverwachts ontslag had genomen.

Mijn eerste gesprek (ja, men had duidelijk interesse in mij) was ook voor de funktie van Sales Manager Heavy Glass Systems. Dit wil zeggen dat ik mij met structural glazing systems bezig ga houden, dus de grote en zware bouwprojekten, waarbij ik dezelfde taal moet kunnen spreken als de architekten en met (technische) oplossingen moet kunnen komen opdraven. Hetzelfde als ik in feite voorheen ook heb gedaan voor mijn oude werkgever. Hier heb ik tenslotte ervaring in. Dit gesprek ging duidelijk goed en heb er hier inmiddels twee gesprekken van achter de rug.

Toen kwam het derde gesprek: Had ik geen interesse in de funktie van plant/general manager. Die hadden ze het hardst nodig namelijk, want je kunt geen produktiebedrijf runnen zonder leidinggevende namelijk. Het moest wel een manager zijn die ook technisch is aangelegd en over de produkten weet voor de nieuwe afdeling die men wil gaan starten in Las Vegas. Ja, daar was ik wel voor te porren natuurlijk. Ik heb er totaal geen moeite mee om een produktiebedrijf op alle fronten te runnen, want dan kon ik de dingen naar mijn hand in inzicht zetten, zodat er minder stomme fouten gemaakt zouden worden dan wat ik zo links en rechts allemaal om me heen heb gezien, wat ook bij dit bedrijf het geval was. (Dit is een van de bedrijven waarmee je afspraken maakt, die dan worden gecancelled zonder je in te lichten en een verkoop binnendienst hebben die nogal grof richting de klanten is).

Ik theb wee soort van psychologische testen gedaan en daar kwam mijn 4e gesprek op uit, nog steeds voor de funktie van plant/general manager en wat mijn taken zouden betekenen. Alles was okay with me, maar ik merkte toen al tijdens het gesprek dat men liever had dat ik 'buiten' zou werken, waar deze kennis (bij bouwbedrijven en architekten) terecht zou komen, dan 'verborgen' zou blijven binnen de 4 muren van de office. Als manager moet je namelijk elke dag op de zaak aanwezig zijn, omdat je daar de leiding geeft. Zou ik buiten gaan werken, dan zouden de staten Nevada, Arizona, Utah, Colorado en New Mexico bezocht moetengaan worden. Eigenlijk wilde ik van het reizen af, maar ja... de vrijheid die je dan weer hebt tegenover 8 uur per dag achter een buro te gaan zitten trok mij ook wel weer.

Het maakte mij eigenlijk niets uit, voor welke funktie ze me zouden aanmemen, maar in mijn hart deed ik liever de sales, zodat ik weer dezelfde vrijheid heb. Er is namelijk niets heerlijker dan je eigen tijd in te delen en wat je gaat doen die dag en nog veel leuker, met klanten en architekten om de tafel te gaan zitten en met oplossingen op de proppen te komen. Dat is waar ik goed in ben en dat is waar mijn hart ligt.

Nu, gisteren het 5e gesprek ging dus duidelijk over de Sales Manager's funktie. De plant/general managers funktie is (tijdelijk) komen te vervallen en hier wordt voorlopig niemand voor aangenomen. Ik ben wel verantwoordelijk voor de produktie in het bedrijf en zal leiding en scholing moeten gaan geven om deze nieuwe afdeling die men wil gaan opzetten te runnen. Ik ben alleen in deze funktie niet meer verantwoordelijk voor de administratie. Voorlopig vliegt de manager (waar ik dus de meeste gesprekken mee heb gehad) uit Los Angeles, CA om de twee weken over voor 3 dagen om zowel Los Angeles als Las Vegas te runnen, zo goed als kwaad mogelijk.

We zien het wel! LOL!

Gisteren zijn Tova en ik nog even lekker uit lunchen geweest bij Gandhi (India's Restaurant) hier in Las Vegas. Ik was er al eerder geweest mijn mijn (ex) kollega's en was op slag verliefd op dit ongelooflijk lekkere eten, waar ik maar geen genoeg van kon krijgen. Ik wilde zooooo ontzettend graag terug, maar het wakm er niet meer van. Shay had ik ook al een keer meegenomen, maar die vond het niet lekker. Shay is een moeilijke eter en 'vreet niet wat de boer niet kent'. Jammer, maar hij weet niet wat hij mist. Ik dus Tova eindelijk mee gekregen en het duurde niet lang voor ik er achter kwam dat dit wel eens de allerlaatste keer zou zijn dat ik hier zou gaan eten. Tova vond er ook niets aan en wil hier niet meer eten...

Gelukkig kan ik er toch nog eens per jaar gaan eten, want bij ons thuis is de regel dat wanneer iemand jarig zou zijn, dat de jarige bepaalt waar er gegeten gaat worden ongeacht of de rest er trek in heeft of niet. Dus eens per jaar heb ik een goede dag en mijn gezin een rot dag! LOL! Ik snap het niet, ik heb me gisteren weer helemaal gestuffed aan al het lekkers daar. Het is werkelijk perfekt eten en zooooo ontzettend lekker, dat ik er wel elke dag uit eten zou willen gaan. Goedkoop is het niet, maar elke dollar is dubbel en dwars waard, geloof mij maar.

Wat een gesprek!

Vanmorgen om 11:00 uur had ik dus mijn 5e interview bij het bedrijf waar ik zo ontzettend graag zou willen werken. Ik had geen idee wat me nu weer te wachten stond, want ik heb nog nooit 5 gesprekken gehad voor een en dezelfde funktie bij hetzelfde bedrijf. Ook nooit van gehoord dat iemand anders 5 keer heeft moeten komen opdraven.

Nu ben ik niet zo bang of zenuwachtig uitgevallen, want ik weet wat ik weet en wat mijn prestaties zijn, maar vanmorgen kneep ik hem toch wel even. Het was het moeilijkste en zwaarste sollicitatie gesprek dat ik ooit in mijn leven heb gehad. Dat een bedrijf zo diep op je achtergrond en technische kennis ingaat kan ik me nog bedgrijpen, maar dit ging vanmorgen wel heel erg diep en moeilijk. Ik wist dan ook totaal niet wat me te wachten stond en of ik eigenlijk wel de juiste reakties gaf op wat men wilde weten. Ik wilde maar een ding, namelijk dat het gesprek ten einde was. Leuk was anders, ondanks de mensen zelf wel vriendelijk zijn en een positieve sfeer uitstraalden, maar ik kon totaal uit het gesprek niet opmaken waar het allemaal heen zou gaan.

Ondanks dit voelde ik me toch wel redelijk zeker op al mijn antwoorden. Het is niet zo dat ik in de stress raakte ofzo, maar echt helemaal op mijn gemak van binnen (qua gevoel) zat ik er niet.

Toen kwam het hoge woord eruit: Ik ben aangenomen! Ze wilden even testen of ik onder druk gezet kon worden en de juiste antwoorden kon blijven geven, zonder af te dwalen. Het gaat om een nogal zware funktie en dit voor iets dat helemaal nieuw is voor deze onderneming.

Nee, ik heb nog geen kontrakt getekend. Dit gaat volgende week gebeuren, waarschijnlijk op donderdag. Ik zal morgen of maandag gebeld worden, want het is alleen nog afhankelijk of ik de drug/alcoholtest door zal komen en mijn background in orde is. Nou, als dit allemaal niet goed zou zijn dan mogen ze mij lek schieten. Ik heb geen enkel iets in mijn background report staan en gebruik al helemaal geen drugs. Alcohol drink ik nauwelijks. Ja, een biertje of twee per 6 maanden en dan heb je het wel gehad.

Ik zal maandag de 15e van deze maand gaan beginnen, omdat men elke twee weken salaris overmaakt en ik dan in de nieuwe paycheck cycle val. Whatever, ik vind het allemaal best, want ik vlieg de laatste weken echt tegen de muren op van verveling.

Wel lekker hoor, om in een nieuwe stad te wonen en een nieuwe uitdaging aan te gaan. Ik ben er iedergeval klaar voor. :-)

Als je iets niet zelf doet...! :-(

Zucht... Ik zeg dit al zowat mijn hele leven: "Als je iets wilt bereiken in je leven, moet je het zelf doen. Zodra je het aan anderen over laat, dan komt een geen kloten van terecht!"

Daarom doe ik alles in mijn leven zelf en heb ik totaal niemand, maar dan ook helemaal niemand in mijn leven nodig om mij opweg te helpen. Sterker nog, zo links en rechts wordt er wel eens 'hulp' aangeboden, maar dat wordt door mij altijd afgeslagen. Veel mensen vinden dan ook dat ik eigenwijs en koppig ben. Jammer, ze hebben wel gelijk (ik ben stront eigenwijs), maar ik weet wat ik wil, weet wat ik doe en hoe ik de dingen in het leven moet aanpakken om te krijgen zoals ik het wel. Niet zoals een ander het wil. Ja, soms passeer ik dan ook mensen en die voelen zich op hun tenen getrapt of gepasseerd. Dat is niet mijn probleem.

Zo ook laatst, een vriendin van Tova zou eventjes een paar honderd business cards voor Tova ontwerpen en laten drukken. Dat is handig voor haar werkzaamheden voor Mary Kay. Nou, de kaartjes kwamen binnen en Tova geeft ze zo hier en dan uit aan mensen die interesse hebben in Mary Kay. Alleen... Tova werd nooit door die mensen terug gebeld. In het begin sta je er niet zo bij stil, maar deze week kreeg Tova een reaktie van een van haar vriendinnen dat er een familie in Fort Collins, Colorado ontzettend boos is op Tova. Die werden namelijk plat gebeld. Heeft dat 'mens' die de business cards voor Tova heeft ontworpen de laatste cijfers van Tova's telefoonnummer omgedraaid. Daarnaast kwamen we er gisteren achter dat er twee totaal verschillende teksten op Tova's business cards stonden... De ontwerpster die dit 'eventjes' voor Tova zou regelen had schijnbaar die fout ook al ontdekt en later de tekst weer aangepast, maar wel alle kaartjes aan Tova afgegeven met de juiste teksten helemaal bovenop, zodat wij het niet zouden zien.

Weer een reden om het maar weer helemaal zelf te doen en het nooit, maar dan ook nooit aan anderen over te laten. Geloof mij maar, mijn lijfspreuk om alles zelf te doen en niet aan anderen over te laten blijkt keer op keer 100% juist te zijn. Zelfs de meest simpele dingen die iemand voor je doet, gaan nooit zoals je het zelf zou doen.

Dus vandaag ga ik maar aan de slag om zelf nieuwe kaartjes te ontwerpen en te laten drukken. Gelijk ook maar even een lading van die magneet cards te laten drukken voor Tova, die de mensen op hun koelkast ofzo kunnen bevestigen.

Vanmorgen hadden we natuurlijk weer eens geen Senseo koffie in huis. Dat waren we gisteren vergeten, omdat we het boodschappen briefje thuis op het buro hadden laten liggen. Ja, dat schiet natuurlijk niet. We wilden wel graag wakker worden met een bakje koffie, dus ik weer vroeg mijn bed uit, gedouched, geschoren en aangekleed en maar even opweg naar Albertson om een pakje met 16 Senseo pads te halen. Jee, nu waren die dingen ineens $6 dollar voor 16 coffee pads!!! Het moet niet gekker worden, want dan wordt thuis koffie drinken straks niet meer te betalen! Zometeen toch maar weer even in de auto springen en naar Walmart rijden, ook al zit die hier niet bepaald voor de deur. Daar kosten die dingen maar $4.24 dollar en omdat wij toch zo'n 10 van die pakken per keer inslaan, dan kun je je winst wel uittellen.

Ook hoorde ik vanmorgen een vreemd piepje in huis, maar wist niet zeker of dit binnenshuis vandaan komt of buitenshuis. Het zijn zo'n 4 a 5 piepjes en dan houdt het op. Kort daarna begint het weer opnieuw, dus dacht dat het een een of ander vogeltje was in de tuin die flink te keer aan het gaan is. Het maakte mij wel vrolijk, want wat klinkt er nu lekkerder in de oren dan het voorjaarsgefluit van vogeltjes in je tuin!

Nou, het was (kom ik zojuist achter) geen vogeltje, maar de nieuwe water koeler die we laatst gekocht hebben! LOL! Die is leeg en de 5 gallon fles moet vervangen worden. Jammer... het klonk zo vrolijk toen ik dacht dat het een vogeltje was...

Whoops!

Iemand vroeg laatst (ik dacht dat het Vincent was) om eens wat foto's te nemen van hoe je onze wijk in rijdt. Nu moet ik bekennen dat ik de laatste tijd wel vaker onze wijk ingereden ben, maar nog geen foto's heb weten te maken. Gewoonweg, omdat ik nooit een fototoestel in de auto heb liggen. Daarnaast, als je zelf rijdt is het een beetje moeilijk foto's te maken.

Toch heb ik zojuist een tweetal foto's kunnen maken met de zeer slechte kwaliteit van mijn cell phone. Ik snap BlackBerry niet dat ze de lens (of bescherming van de lens) niet vlak maken, zodat je het gemakkelijk kunt schoonmaken als er vuil op zit. Je zit toch elke dag met je tengels aan je cell phone, dus schoner wordt dat ding er niet op. Nee, hebben ze bij BlackBerry de lens zo'n 2 a 3 mm in een klein diep gaatje gestopt, zodat het vuil er zich lekker in kan nestelen. Stom!

Maar goed, ik stond eventjes stil toen ik onze wijk in kwam rijden met Tova van het boodschappen doen, dus had gelijk de mogelijkheid om snel even twee plaatjes te schieten.

Zie hier, dit is onze woonwijk als je die binnen komt rijden:

Nou, jullie zien gelijk de reden dat ik daar even stil moest staan. Dat ongeluk verbaast me totaal niets. Elke keer als wij onze wijk uit willen rijden, dan moet je stoppen voor een STOP bord, wat wij ook iedere keer doen, maar... je kunt stoppen wat je wilt, je ziet gewoon het verkeer niet aankomen, want er zit een 'knik' in de weg waar auto's met 45 mph aan komen racen. Op het moment dat je niets ziet en je gas geeft, zitten ze ineens in je achterklep nog voor dat je er erg in hebt. Voor beide partijen overigens erg onpraktisch, want wij zien hun niet en zij zien ons niet. Ja, pas als het te laat is zien we elkaar.

Dus dan krijg je dit soort dingen.

Overigens baal ik weer als een stekker. Tova en ik zijn boodschappen gaan doen bij Walmart en niet bij Albertsons. Normaal gaan we elke dag naar Albertsons, want die zit hier om de hoek, maar Albertsons is op sommige dingen echt 2 keer zo duur als Walmart. De salami bijvoorbeeld (zelfde merk en type overigens) kost bij Albertsons $4.50 dollar en bij Walmart $2.50 dollar. De Senseo koffie pads die wij dagelijks per pak verslinden - en er dus een hele voorraad altijd van inslaan - kost bij Albertsons $5.50 voor 16 pad, terwijl exakt dezelfde pakjes koffie pads van Senseo bij Walmart maar $4.24 dollar kost. Over de rest maar te zwijgen... Dezelfde toiletpapier (de Mega Rollen van het merk Charmin) is bij Walmart meer dan $7 dollar per pak goedkoper, dus tel maar uit je winst. Het enige nadeel is dat Albertsons hier letterlijk om de hoek zit en Walmart zeker 20 minuten autorijden is, als het niet verder is. Daarnaast is het ook nog eens een knetterdrukke weg met heel veel stoplichten, dus het schiet niet echt op als je snel wilt zijn. Maar ja, het is het wel waard om er eens per maand eventjes heen te rijden en alleen de dingen te kopen die je nodig hebt en bij Albertsons 2x zo duur zijn.

Wat stond er op ons boodschappenlijst? Well, de dingen die we ECHT nodig hadden, dringend zeg maar, waren de Senseo Coffee Pad, plastic drinkbekertjes en een grote pot Skippy Pindakaas met stukjes nood. We rekenden aan de kasse dus $165 dollar af en op het moment dat we thuis de spullen aan het uitpakken waren, zijn we alles wat op het lijstje stond vergeten te kopen, want dat lijstje bleek nog thuis op de tafel te liggen... LOL!

Niet de eerste keer dat ons dit is overkomen overigens. Ik weet niet waar mijn hoofd zit de laatste tijd, maar het wordt echt tijd dat ik mijn dagen weer eens normaal ga indelen en iets ga doen. Niets doen en rondhangen werkt niet echt bevordelijk voor de geest heb ik gemerkt.

Ik ben (weer) ontploft!

Vanmorgen lekker vroeg opgestaan, eigenlijk zoals elke dag, zodat Tova en ik eerst eens even boodschappen kunnen gaan doen, ook eigenlijk zoals elke dag!

Na het douchen wilde ik eerst even een lekker warm en vers bakje koffie hebben, terwijl ik dan ook gelijk even snel mijn binnengekomen emails kan bekijken. Normaal zit er niet veel soeps tussen dat direkt aandacht nodig heeft, maar dit keer viel ik om van verbazing. Shay kreeg een email alert van Delta Dental of Colorado. Dit is Shay's tandartsen verzekering. De bank van Shay heeft het bedrag dat hij maandelijks voor deze verzekering betaald teruggepakt en Delta Dental wil natuurlijk wel haar geld zien, anders is Shay niet meer verzekerd.

Dit was ONMOGELIJK!!! Shay heeft genoeg geld op zijn bank staan om deze maandelijkse premie te betalen. Ik had het vorige week nog gechecked na een serieus akkefietje met Shay over zijn bankzaken.

Ik moet even terug naar het December 2009, toen wij nog in Fort Collins, Colorado woonden. Wij hebben daar First National Bank, de bank voor Colorado. Omdat wij eind December 2009 naar de staat Nevada gingen verhuizen, hebben wij keurig netjes alle adres wijzigingen doorgegeven. Sterker nog, alleen Shay en ik hebben een adres wijziging doorgegeven en Tova heeft haar checking & savings accounts opgezegd. Ik vond het veilig om deze bank nog maar eventjes aan te houden, tot we in Nevada gesetteld zouden zijn en daar een nieuwe bank hebben gevonden.

Even voor alle duidelijkheid: Shay heeft geld op zijn checking account staan en ondanks Shay ook een credit line bij deze bank heeft (in geval van nood), is deze nog nooit door hem aangesproken. Mocht Shay een keer in het rood schieten, dan wordt deze credit line aangesproken, waardoor hij geen overdraft fees hoeft te betalen van $37 dollar per transaktie. Even 10 kleine boodschappen doen van zo rond de $1 a $2 dollar per transaktie kan je hier dus op een boeten (overdraft fee) komen te staan van $370 dollar!!! Dit zou te gek voor woorden zijn natuurlijk.

Maar goed, om een lang verhaal kort te houden: Shay had GEEN schulden in Colorado toen wij Colorado gingen verlaten en er stond genoeg geld op zijn checking account voor het geval zijn health insurance kosten betaald moesten worden. Verder automatische afschrijvingen heeft hij niet en ook gebruikte Shay zijn debit card (bankpasje) niet. Als Shay moest tanken of iets nodig had, dan werd dit door ons voor hem betaald, tot hij werk in Las Vegas, NV zou vinden en weer inkomsten zou hebben.

Wat gebeurde er vorige week?

Shay nam uit nood zijn bankpasje mee als hij van huis ging. Ik stond er op, omdat je nooit weet wat er onderweg zou kunnen gebeuren, dan wil je als ouders wel dat je kind de (financiele) mogelijkheid heeft om thuis te komen. Een heel enkele keer heeft Shay zijn debit card wel eens gebruikt, maar dat zijn zulke kleine bedragen dat het het vermelden niet eens waard is. Het kon, want het kind had geld op zijn rekening staan.

Toen gebeurde het... De ene brief na de andere brief van 1st National Bank uit Ft. Collins, CO kwam binnen met de ene na de andere overdraft fee die Shay moest betalen!!! Ik pleurde letterlijk van mijn stoel! Shay heeft dus veel meer zijn debit card gebruikt dan hij ons vertelde. Hij stond bijna $400 dollar rood op zijn checking account en meer dan de maximaal toegestane $500 dollar op zijn line of credit. Shay heeft dus meer dan $1,000 dollar in twee weken hier in Las Vegas, NV uitgegeven. Ik dacht dat ik door het dak ging!

Omdat ik alles online kon zien, zag ik dat Shay wel heel erg veel getankt had, zowat elke dag voor bedragen van bijna $100 dollar!!! Ik kende dat benzine station niet, maar ik weet natuurlijk niet wat Shay allemaal uitspookt als hij 's nachts met zijn vrienden op de Strip uithangt. Gratis is het namelijk niet en Shay maar vertellen dat hij nooit geld op de Strip heeft uitgegeven, omdat al zijn vrienden die er werken hem overal gratis mee naar binnen krijgt. Zelfs de drankjes hoeft Shay niet te betalen, aldus Shay...

Tova en ik vonden het al vreemd, want als Shay weet dat hij zijn debit card niet 'zomaar' moet gebruiken, dan doet hij dit normaal ook niet. Hij heeft zelfs een credit card en die heeft hij nooit gebruikt. Hij stond er op dat wij zijn credit pasje bij ons wilde houden, zodat er niets mee kon gebeuren.

Maar goed, Tova en ik hebben zo een ontzettende ruzie met Shay gehad over zijn onverantwoordelijke gedrag, terwijl hij weet dat hij alles van ons krijgt en zijn pasje NIET moet gebruiken. Waarom Shay in hemelsnaam zomaar ineens wel zijn debit card ging gebruiken en voor zoveel keren zulke grote bedragen, dat was vreemd. Door de felle diskussie/ruzie die wij met Shay hebben gehad hebben we (Shay en ik) dan ook 3 volle dagen niet meer met elkaar gesproken. Ik was zo ontzettend boos, dat wil je niet weten.

Ik dus (achter Shay zijn rug om) toch maar even zijn schulden aangezuiverd, zodat hij niet verder in de problemen zou komen en Tova en ik hebben hem zijn debit card afgenomen en veilig opgeborgen. We gaven hem zakgeld in cash, want dat kind moet toch wel eens tanken om op zijn werk te komen. Shay is dus weer schuldenvrij bij de bank. Niet bij ons, want wij wilden natuurlijk elke cent terug zien...

Nu zijn we een week verder en, zoals ik deze blog al begon kwam er dus die email van Delta Dental of Colorado binnen dat die $28 dollar door de bank was terug gevorderd.

Dit kan niet... zijn saldo had ik persoonlijk aangezuiverd, zijn line of credit was weer op pijl en er stond zelfs iets van $100 dollar op zijn checking account, just in case zijn tandartsverzekering eraf gehaald zou gaan worden.

Ik online gekeken op de website van de bank en weer pleurde ik van mijn stoel van verbazing: zelfs nadat Tova en ik zijn debit card in beslag hebben genomen en alles hebben aangezuiverd, was er weer ELKE DAG bedragen van tegen de $100 dollar afgeschreven bij die benzine station waarvan ik de naam helemaal niet ken. Hoe kan Shay elke dag voor bedragen tussen de $99.65 en $99.75 dollar met zijn pasje getankt hebben, terwijl wij al meer dan een week zijn bankpasje inbeslag hebben genomen???!!!

Ik Shay weer uit zijn bed getrokken en die wist niet wat hij hoorde. "Maar ik heb helemaal niet getankt, jullie betalen mijn bezine dat ik voor mijn werk nodig heb. Daarnaast kan ik niet elke dag tanken en er gaat geen eens $100 dollar aan bezine in. Mijn auto kan niet meer dan $60 dollar aan bezine hebben, dan slaat de pomp af"!

Ik Shay meegenomen om online zijn account te laten zien van de bank. Shay kende ook de naam van deze benzinemaatschappij niet. Shay tankt alleen bij 7-Eleven of Shell, nooit bij Rebel. Shay wist niet eens wat Rebel was...

Hij staat nu WEER bijna $400 dollar rood bij de bank en WEER meer dan $500 dollar over zijn line of credit heen!!! Dit kan niet waar zijn, ik had ruim een week geleden zijn pasje ingenomen en ALLES aangezuiverd!!! Naast alle afgeschreven bedragen van Rebel van zo'n $100 dollar per dag, stond ook zijn statement (bankrekening overzicht) weer helemaal vol met overdraft fee na overdraf fee!!! Ik werd er misselijk van...

Dit ruikt naar fraude!

Ik gelijk al zijn statements afgedrukt en de bank op hoge poten gebeld. Ik ben volledig gemachtigd voor Shay, dus dat was geen probleem. Ik werd keurig netjes geholpen en mij werd verteld dat ik online een billing dispute kon invullen en opsturen, maar deze alvorens elektronische te versturen, deze ook af te drukken en te laten notarizeren om vervolgens alles op te sturen met een brief erbij.

Nah, dat was heel wat werk, maar het is al op de post, precies zoals ze het willen hebben. Ook hebben we gelijk al die ontelbare overdraft fees vermeld, die wij ook terug willen hebben natuurlijk. Dit was geen probleem, aldus de bank...

Terwijl ik hier dus mee bezig ben, komt er een andere email binnen. Dit keer van FreeCreditReport dat er een Key has been changed in mijn Credit Report. Huh??? Ik dus gelijk kijken en wat denk je? Er staat een NEGATIEVE ALERT op van 1st National Bank uit Fort Collins, CO dat wij (Shay, maar ik ben gemachtigde en staat het dus ook op mijn credit report) over de maximale line of credit zijn gegaan. Dit is overigens mijn aller eerste negatieve melding op mijn credit report sinds zijn in Amerika wonen. Daarnaast is ook gelijk mijn credit score met 12 (straf) punten gezakt!!!

Ook hier gelijk een Dispute online ingevuld... Je ziet het weer... KIJK ALTIJD IN AMERIKA ELKE DAG AL JE BANK en CREDIT CARD STATEMENTS NA!!! Het is al de zoveelste keer dat ons dit is overkomen, zowel bij Tova als bij mij en nu is Shay dus aan de beurt...

Een ding hebben we nu geleerd: we gaan NIET meer onze debit cards gebruiken. Nadat ons geld op de bank is gestrot, gebruiken we ATM machine van de bank zelf (die zit hier letterlijk om de hoek) en betalen zoveel mogelijk alles met cash.

Het gevolg is dat we door al deze ellende nog steeds geen boodschappen hebben gedaan. Ook kwam er nog een telefoontje van het bedrijf waar ik zo ontzettend graag voor wil werken: Donderdag om 11:00 uur zit ik er weer, voor een zoveelste gesprek! Het is bijna niet meer te tellen. Ik heb niet eens gevraagd waarom, ik zie dat donderdag wel. Ik was zo druk bezig met dit fraude geval met Shay, dat mijn hoofd er even niet bijstond.

Tova's neefje!

Omdat ik toch niets anders te melden heb, plaats ik maar een video filmpje van Tova's neefje die aan het snow boarden is. Anders moet ik weer gaan schrijven dat wij gisteren niet veel gedaan hebben en ik vanmorgen lekker vers brood heb gehaald bij Panera Bread met appelsloffen en een paar soorten verse Sea Food salades voor op brood bij Albertson. Dat gaat ook zo vervelen om te lezen, haha...

Tova's neefje 'Nire' (ik hoop dat ik het goed schrijf, hahaha...):

Valley of Fire (Las Vegas, NV)!

Vanmorgen zat ik eventjes achter de komputer om de emails te bekijken en ineens kreeg ik zin om even weg te gaan, gewoon omdat de muren de laatste tijd op me af komen. Het is gelukkig de laatste twee dagen niet zo koud meer. Sterker nog, ik loop de laatste twee dagen weer lekker in mijn korte broek en t-shirt, dus het gaat de goede kant op, hahaha...

Ook wilde ik niet te ver weg gaan, dus ik kwam op het idee om eventjes Valley of Fire State Park een bezoekje te gaan brengen. Dit was een succes, ook al zijn we niet wezen hiken. Ik wilde wel, maar Tova was de auto niet uit te branden, dus de volgende keer krijgen jullie wel mooiere foto's te zien dan deze langs de kant van de weg genomen. Ook zal ik de volgende keer Elephant Rock fotograferen. We waren er vlakbij, maar Tova wilde echt niet de auto uit om de beentjes te strekken en ik had geen zin om helemaal alleen te gaan, dus die houden jullie nog van mij te goed.

Valley of Fire:

Bij dit close-upje kun je goed de struktuur van de rotsen zien. Het lijkt veel op gatenkaas, haha:

Je kunt overigens op de foto's klikken om een vergroting te zien, waardoor de struktuur van de rotsen iets duidelijker te zien zijn:

Hier ook nog even een close-up, zodat je goed de verschillende kleuren in de rotsen kunt zien:

Schijnbaar was een diertje mij voor gegaan:

Deze foto heb ik vanuit de auto genomen:

Ik had nog beloofd foto's te maken van mijn auto met mijn nieuwe Nevada kentekenplaten. Valley of Fire State Park was tevens een geschikte plaats:

Shay is pissed off!

Oh, wat is Shay boos! LOL!

Vanmorgen werd Shay gebeld door DMV dat de door hem bestelde gepersonaliseerde kentekenplaten voor Nevada zijn afgekeurd. Hij had dezelfde platen als Tova besteld (met het Las Vegas logo er op) en wilde graag PX4 als kenteken hebben. Dit - kregen we zojuist te horen - is niet toegestaan, omdat het met wapens te maken heeft en dat mag niet volgens de wet.

Shay vroeg zich af hoe ze in vredesnaam wisten waar PX4 voor stond... Well, je hoeft PX4 maar even te Googelen en je ziet het resultaat! LOL!

Shay mocht iets anders verzinnen, maar wilde al geen gepersonaliseerde kentekenplaten meer, dus heeft hij maar gewone standaard kentekenplaten besteld. Hij is echt pissed off...

Het grappig is dat ik toevallig vlak voor het telefoontje van DMV terug kwam van een bezoekje aan Henderson Police Department om het informatiepakket voor een Concealed Firearms Permit af te halen. Ik heb toch niets te doen en kan beter een dezer dagen mijn tijd gaan besteden aan het aanvragen van mijn CCW. Ik heb wel een Concealed Weapon Permit van Colorado, welke goed is voor meerdere staten, maar Nevada valt hier helaas niet onder. Ik zal hier opnieuw een kursus moeten gaan doen om mijn CCW te kunnen aanvragen.

Omdat zowat 80% van mijn t-shirts Colorado State University t-shirts zijn, is de kans natuurlijk groot dat ik een van deze t-shirts aan heb. Vandaag ben ik voor het eerst ZONDER trui!!! Het gaat de goede kant op, dus de politie van Henderson zag mijn t-shirt en ik kreeg gelijk te horen dat ze ook uit Colorado kwam. Ze is van Estes Park, Colorado dat zo'n 40 minuutjes van Fort Collins, Colorado ligt. Ik zei dat ik vaak in Estes Park was geweest toen ik daar nog woonde en vroeg haar wat ze fijner vond om te wonen: hier in Las Vegas of in Estes Park. Ze zei zonder na te denken dat ze vreselijke heimwee heeft naar Colorado en niets anders zou willen dan vandaag nog terug te gaan.

Hmmm... kan ik me voorstellen! LOL! 

Home Office is nu ook bijna klaar!

Het is echt ontzettend moeilijk om foto's te maken van de home office. Het is niet alleen piep en piep klein, maar het is in feite niets anders dan een buro tafel tussen twee muren in de hal. Je kunt er met geen mogelijkheid een plaatje van schieten en het staat ook in geen verhouding met de home office welke ik in Colorado had. Maar goed, ik ben ook niet van plan veel te gaan werken vanuit huis, want mocht ik straks bij mijn nieuwe werkgever gaan beginnen, dan kan ik net zo goed naar de zaak rijden en al mijn spullen op de zaak laten liggen.

Vorige week zijn de twee nieuwe buro stoeltjes binnengekomen, welke duidelijk beter staan dan twee totaal verschillende stoelen en gisteren kwam de nieuw bestelde poster van Marilyn Manson dan eindelijk binnen. Ik wist dat het een poster was op stof, maar niet dat het zo'n zachte stof was welke me eerder deed denken aan zo'n vrouwen sjaaltje, of beter gezegd 'oud omaatjes' sjaaltje. Toch is de poster best wel gaaf, maar een vreselijke hell om dat ding een beetje toonbaar aan de muur te hangen. Misschien moet het nog een beetje uitzakken. De vouwen die erin zaten heb ik vanmorgen met een stoom apparaat eruit gekregen, dat was gelukkig een makkie. Ik was al bang dat het niet te doen zou zijn, maar die stomers zijn wat dat aan gaat fantastische dingen.

Zie hier enige pogingen om onze Home Office (waar Tova en ik naast elkaar zitten) op de gevoelige plaat te krijgen:

We moeten nog een paar dingen doen in de home office, ook al weet ik nu nog niet wat, maar dat komt later wel. Het is in iedergeval nog niet naar mijn zin.

Ik weet niet of het aan mij ligt, maar sinds wij in Las Vegas wonen is het huilen met de pet op, wat het weer betreft. Regen, regen en nog een regen... het houdt maar niet op! Om zwaar depressief van te worden. Ik heb eerder het idee weer terug in Nederland te zijn, dan in een staat te wonen waar de palmbomen het straatbeeld bepalen. Het zou warm moeten zijn, de zon zou moeten schijnen maar niets van dit alles is waar. In Colorado was het weer echt vele malen beter dan hier en ik begin Colorado dan ook echt te missen de laatste dagen.

Dinner Time in Las Vegas, NV!

Nou, vorige week was het er niet van gekomen om met een paar vrienden te gaan eten, maar vanavond is het er dan toch van gekomen.

We lieten Ann en Al kiezen, want die kennen de goede restaurants wel. Ze wonen er al 30 jaar, dus we vertrouwden op hun voorkeur. Ze kozen voor Italiaans. Hmmm... Laat ik nou alles lusten en eten, behalve Italiaans, hahaha... Maar goed, Italiaans eten is lekker, zolang ik maar geen pasta onder mijn neus voorgeschoteld krijg, want dan ga ik spontaan over mijn nek. Met name macaroni (het zien en ruiken alleen al) doet mijn echt letterlijk over mijn nek gaan.

Het werd dus Carluccios op Tropicana in Las Vegas, NV.

Maar goed, het was gezellig en ik kon het weer niet laten om wat plaatjes te schieten. De foto's zijn slecht, want ik had mijn kleine toestelletje bij me en op de een of andere manier is de belichting niet goed van dat ding.

Tova en Al, gezellig aan tafel:

Tova, Al en Anne en een klein stukje hand van een andere vriendin van Tova, maar die wilde perse niet op de foto en bij naam genoemd worden, dus niet iedereen staat er op:

En wie zijn dit nu weer? LOL! Tova en ik samen naast elkaar:

Er was ook een plaatsje gereserveerd voor Shay, maar helaas kon Shay niet aanwezig zijn vannavond. Shay moest werken in het Rio Hotel & Casino in Las Vegas vanavond en zou pas zo rond 11:00 uur vannavond klaar zijn met werken. Tja, je hebt genieters van het leven en werkpaarden! LOL!

Dat was het weer voor vandaag. Meer hebben we niet gedaan en zullen ook niet meer gaan doen, hahaha... Ik ben echt lui geworden. :-)

Tova en mijn kentekenplaten zijn binnen!

Yeah, gisteren bij de post zaten Tova en mijn nieuwe Nevada kentekenplaten. Ik denk (lees: hoop) dat Shay zijn nieuwe Nevada kentekenplaten ook deze week binnen zullen komen.

Dit is Tova's nieuwe kentekenplaat:

Helaas kon ik zo'n te gekke kentekenplaat niet krijgen als ik de naam MATOSH als kenteken wilde hebben. Deze 'Las Vegas' platen gaan maar tot maximaal 5 karakters en MATOSH heeft er 6... :-(

Dus dan maar de gewone standaard Nevada kentekenplaat genomen, waar wel 6 karakters op passen.

Dit is mijn nieuwe Nevada kentekenplaat:

Die twee zwarte rondje die je in het midden ziet zitten tussen de T en de O, die zie je niet hoor. Het is een reflektie van de kamera als je vanuit een bepaalde hoek kijkt.

Zodra ze op de auto's zitten, zal ik er ook wel een plaatje van schieten.

Na het boodschappen doen van gisterenavond kwamen we onze nieuwe buren tegen. Die stonden net buiten en kwamen even langs om zich voor te stellen. Ron en Vicky heten ze en ze zijn of even oud als ons of ouder. Ik heb echt geen idee. Ik ben zo ontzettend slecht in leeftijden schatten. Vaak denk ik dat iemand 20 jaar ouder is dan iemand in werkelijkheid is, over andersom maar te zwijgen, haha... Ron komt uit Chicago, IL en Vicky uit Las Vegas, NV. Ze wonen hier al het grootste deel van hun leven en hebben 4 kinderen. Een (die is 17 jaar) woont nog thuis, de andere zijn ouder en wonen ook allemaal in Las Vegas. Een ervan woont ook in Anthem Highlands, in de straat net om de hoek. Ze wonen er ook nog niet zolang. Ze wilden rustig wonen, nu de meeste kinderen uit huis zijn, dus ja... op naar de bejaardenwijk Anthem! LOL!

Ik had eerder geschreven dat de mensen hier stukken meer afstandelijker en onvriendelijker zijn dan in Colorado. Ik trek die woorden terug! Okay, bij de Pharmacy van CVS en Walgreens kan ik ze wel doodschieten, maar alle andere mensen hier zijn allemaal ontzettend vriendelijk. Gewoon mensen die je tijdens het winkelen tegenkomt, of het nu in de winkels is of buiten op de parkeerplaats. Maar de mentaliteit hier in Las Vegas als het om werken gaat, daar blijf ik bij: Dit is een grote ellende.

Zo had ik de makalaar van de eigenaar van het huis een tijdje terug 3 emails gestuurd. Daar hoor je dus nooit meer iets van. Telefoontjes worden ook al niet opgenomen en wat je ook in de voicemail inspreekt, je wordt toch nooit terug gebeld. Niet door dat 'wijf', maar door bijna geen enkel bedrijf hier in Las Vegas. Die ervaring heb ik al jaren hier, dus zou er niet meer vanop moeten kijken,

Gisteren wilde ik de betaling voor de maand February eruit doen, maar ik kon nergens een naam en adres vinden waarheen ik de betaling moet opsturen. Staat ook niet in het kontrakt, dus ik weer een email gestuurd naar die makelaar dat ik graag wil betalen, maar ter attentie van wie en waarheen? Ik heb geleerd over de jaren dat je altijd een leesbevestiging moet meesturen, dus zo ook gisteren.

Drie minuten nadat ik de email eruit heb gestuurd kreeg ik 3 emails van haar terug. Nee, niet dat ze de emails gelezen had middels een leesbevestiging, maar dat alle emails GEDELETE zijn ZONDER het gelezen te hebben.

Zucht...

Ik geef het op! :-(

Maandag in Las Vegas, NV!

Vanmorgen vroeg werd ik weer gebeld door het bedrijf waar ik inmiddels al een hele carriere heb opgebouwd door alleen al de Intervieuws die ik hier achter de rug heb. Schoot het process van aannemen ook maar op, want ik weet echt uit verveling niet meer wat ik thuis moet doen, zeker niet nu we aan kant zitten. Ik verveel me wezenloos en merk dat de verveling wordt omgezet in boodschappen doen, om maar bezig te zijn. Nu moest ik WEER van dit bedrijf online mijn Resume opsturen. Hoeveel Resume's ze al wel niet gehad hebben van mij is bijna niet meer te tellen. Ik zei dat ik dit nu al diverse keren gedaan had, maar het moest toch echt nog een keer, want het gaat om een andere funktie als waar ik eerst mijn Resume had opgestuurd. Ja, maar ik had hem ook gewoon naar de betreffende personen gemailed die hem moesten hebben, toch? Yep, maar het moest toch weer online.

Pfff... Heerlijk, die Amerikaanse logika, hahaha... Ik hoop toch echt deze week het een en ander te tekenen.

Ineens ging de huisbel. "Hey!", dacht ik nog... "Zouden de Nevada kentekenplaten voor onze auto's eindelijk zijn aangekomen?", maar het was een grote doos. Shay vroeg of ik iets besteld had en ik zei "nee", want het waren duidelijk niet onze nieuwe kentekenplaten, tenzij DMV ze zou 'over'verpakken... en ook de bestelde poster van mijn idool Marilyn Mansan kon het niet zijn, want die zullen ze wel niet opgevouwen versturen. Ook de bestelde tuinset kon het niet zijn, want dan zou de garage wel vol gestaan hebben met meerdere dozen. Ik wist echt niet wat het was, tot ik het open maakte.

Het was de bestelde Water Cooler Dispense van Primo! Jee, ik was helemaal vergeten dat wij die ook besteld hadden, dus ik stond wel even vreemd te kijken. De levertijd zou zo tussen de 2-3 weken zijn en niet binnen een week. Ik natuurlijk helemaal blij, want ik had weer iets uit te pakken en te installeren.

Nou, hij staat dan eindelijk in de keuken en wij hebben zometeen lekker vers heet en koud water, zonder kalk en vieze smaak:

Shay wist niet dat ik een foto aan het maken was, hij draaide zich net om toen ik klikte. Anders was hij allang weggedoken, hihi...

Deze week had Anja gevraagd wat wij zoal gekocht hadden bij de supermarkt in China Town. Ik zou het echt niet weten! LOL! Maar een ding weet ik wel, de zakjes Peanut Sauce Mix die we daar gekocht hebben, is fantastisch! Het is anders dan de Nederlandse pindasaus die wij kennen, maar wat we hier kunnen krijgen is echt niet verkeerd, dus ik ben gelukkig! :-)

Hier een paar items die ik nog terug kon vinden in de koelkast en voorraadkast:

Okay, dit zijn Mochi Balls, die kende ik al maar wist niet dat je ze ook in de winkels kon kopen:

Geen idee wat dit is. We hebben het nog aan de Chinese vrouw gevraagd en die zei dat je het kunt eten, maar we kwamen er niet uit hoe en waarbij. Ze sprak amper Engels, maar met haar handgebaren hadden we begrepen dat je het direkt met het bijbehorende lepeltje naar je mond moest brengen. Het ziet eruit als een soort dikke Soya Sauce, maar of het dat ook is... we zullen zien:

Mjammie... Dit is de lekkere Peanut Sauce die we eindelijk in Amerika kunnen kopen. Twee zakjes zijn al op.... we zullen binnenkort weer in China Town te vinden zijn, denk ik:

Dit schijnt dus vis te zijn, maar wat voor vis? We zullen het wel te weten komen, als we het blijke opentrekken:

Dit is maar een paar van de dingen die we gekocht hebben om te proberen. Er zaten ook dingen bij waar de plaatjes al genoeg zeiden, dus weten we wat er in zit, hahaha...

Nah, Tova is nu zojuist eventjes naar de Nail Studio gegaan. Als ze klaar is dan gaan we weer boodschappen doen. Niet dat we iets nodig hebben, maar hey... het houdt me bezig! :-)

Gekke bui!

Hahaha...

Tova en ik kregen een gekke bui vanavond en hebben wat foto's van ons zelf genomen met de vertrager op de kamera, hehehe...

Zie hier het resultaat (klik op de foto voor een vergroting):

Ja, wij zijn de 'bejaarden' van Anthem! LOL!

M Resort & Casino in Las Vegas, NV!

Boodschappen doen he? LOL!

Nou, Tova wilde het M Resort & Casino hier in Henderson wel eens zien. Dit hotel en casino is meer een 'local' gebeuren dan voor de mensen die Las Vegas bezoeken voor de strip. Ik was er al een paar keer geweest tijdens de bouw (wij hebben hier heel veel geleverd toen het gebouwd werd) en de laatste keer dat ik er ben geweest was tijdens de opening. Nee, niet om te vieren maar gewoon om te werken. Tova had het nog nooit gezien.

Het M Resort & Casino ligt hier vlak bij ons huis, dus toen we er waren hebben we maar gelijk ons een Award pasje laten maken. Je mag dan of voor $5 dollar gratis spelen of je krijgt een t-shirt. Tova koos voor de $5 dollar om te spelen en ik uiteraard voor het witte t-shirt. :-)

Na wat rondgelopen te hebben en zelf ook nog het een en ander in de slotmachines gestopt te hebben, zijn we er ook nog een bakje koffie wezen drinken met een echt ontzettend lekker chocolade gebakje erbij. Ja, we worden oud en gaan deze dingen doen, hahaha...

Tova vond het leuk, dus die zul je er nog wel vaker zien. Nu hebben we pasjes van zowel South Point Hotel & Casino als van M Resort & Casino. Beiden hotels/casino's liggen het dichtst bij ons huis. Bij South Point krijg je elke maand namelijk als club member leuke akties opgestuurd, zoals met z'n tweeen eten en maar voor een betalen of $15 dollar gratis spelen op de slotmachines. Waarom zouden we daar allemaal geen gebruik van maken? Wij kunnen als locals dus zo hier en daar gewoon gratis spelen, hahahaha... Dat zijn weer de voordelen als je hier in Las Vegas woont. :-)

Tova (dat zwarte 'ding' in de verte) loopt het M Resort & Casino binnen:

Zondag in Nevada!

Zowel gistseren als vandaag schijnt eindelijk na een week weer eens de zon. Gisteren was het alleen nog wel erg fris buiten. Hoe het vandaag is weet ik niet, want ik ben nog niet buiten geweest vandaag.

Vanmorgen stond ik om 6:30 uur al onder de douche. Ik had ineens zin om het huis weer schoon te maken, dus na het douchen en een bakje koffie gelijk met stofzuigen begonnen, alle badkamer kleedjes in de wasmachine, stoffen, stofzuigen en dweilen. Okay, Tova heeft het meest gedweild in huis, ik heb me alleen maar beperkt tot de toiletruimte en badkamer bij onze slaapkamer. Daarna de houten kast in de woonkamer in de olie gezet. Wat ruikt dat toch lekker! Ondertussen worden ook de normale wassen weer gedraaid, dus onnodig te zeggen dat we super aktief zijn vandaag.

Zometeen gaan we weer even wat boodschappen doen. Ik was gisteren al naar lampen voor in het plafond wezen kijken, maar zowel Albertson als CVS hadden ze niet, dus zometeen maar even naar Lowes of Home Depot kijken of ze de lampen hebben die ik moet hebben. Ook gelijk weer onze schoonmaak produkten aanvullen, want ontkalkingsmiddel om de binnenkant van de glazen douchekabine kalkvrij te maken is op. Ik haat dat. In Colorado hebben we nog nooit een kalkvlekje gezien, hier zit echt alles onder de kalk als je gedouched hebt en het water op de ramen droogt op. Ik haat dat, maar het is niet anders.

Daarna nog de normale boodschappen halen, ook al denk ik dat we niet veel nodig zullen hebben. Gek eigelijk, in Colorado gingen we 1 a 2 keer per week boodschappen doen en hadden altijd iets in huis, zowel voor de lekker trek als om te eten. Sinds we in Nevada wonen, doen we bijna dagelijks boodschappen, maar we hebben nooit iets te eten in huis lijkt het wel. We blijven naar Albertson rijden. Iets klopt hier niet helemaal...

Oh ja, hier een foto van het lederen armbandje welke ik gisteren in China Town heb gekocht. Niet denken dat het een Chinees armbandje is, de verkoper zei dat het uit Mexico komt, hahaha...

Leuk he, zo'n doodskopje met twee botjes, hahaha... De volgende keer haal ik een andere, een met een kruis erop.

Verder heb ik niet veel te melden. We gaan zo even onze 'ronde' doen en zien wel wat er gaat gebeuren. De kans is aanwezig dat we vanavond met een stel vrienden uit eten gaan, maar dit is nog niet zeker. Iedereen in Las vegas heeft het namelijk altijd druk met van alles en nog wat.

China Town in Las Vegas, NV!

Vanmorgen waren we eigenlijk een beetje lui. Niet dat we laat uit bed kwamen, ik denk dat we er zo rond 7 uur 's morgens al uit waren, maar door al het gekeutel in huis waren we bijna vergeten te douchen. Zo tussen het middag uur hadden we pas gedouched. Shay moest om 1 uur gaan werken en die was natuurlijk weer zijn eten en drinken vergeten. Niet de eerste keer overigens...

Omdat het eindelijk een keer niet regende in Las Vegas - het was nog wel frisjes - wilde ik vandaag eens gaan kijken bij China Town hier in Vegas, om te zien of men pindasaus had. Bij de Chinees in Nederland kun je namelijk ook pindasaus krijgen, dus... moesten ze het daar denk ik wel hebben.

China Town in Las Vegas, NV:

De foto's heb ik niet zelf gemaakt, want ik was mijn kamera weer eens vergeten.

Wij zijn eerst naar 99 Ranch Market geweest, de Chinese Supermarkt in China Town. Oh, dat was onze winkel!!! Wat een lekkers allemaal, ook al konden we in 90% van de gevallen niet zien wat het was. Het meeste staat in het Chinees en die taal spreken we niet, maar ook veel produkten (van de foto's op de verpakkingen) kenden we niet, maar we waren blij deze winkel gevonden te hebben. LOL!

Ik heb veel dingen in ons karretje gegooid en Joost mag weten wat we gekocht hebben, maar dat zien we wel als we het een en ander openmaken en gaan uitproberen. Eindeijk had men eens een zeer uitgebreide verse vis afdeling, waar echt van alles en nog wat te krijgen was, tot en met de meest gruwelijke vissen om te zien, die we nog nooit gezien hebben. Visbekken met grote ogen staarden ons aan, maar hun lijf ontbrak. We hebben eindelijk verse Makreel gevonden en mee naar huis genomen. Hopelijk voldoet het aan onze verwachtingen, zoals wij de Makreel in Nederland kennen. We zullen zien.

Ook had men kippenpootjes. Nee, niet de pootjes die je zo lekker kunt kluiven, maar de echte pootjes... de tenen zeg maar met de nageltjes er nog aan. Wie eet dat nou? Ik heb zoiets nog nooit eerder in mijn leven gezien, behalve aan een levende kip...

Maar het was heerlijk om er rond te lopen. Veel Japanse nootjes die wij in Nederland voor het laatst gezien hebben, kwamen we ook nog tegen. Sambal hebben we niet gezien, maar geen nood... ik zag bij onze eigen supermarkt Albertson in Anthem Highland Shopping Center dat ze er grote potten Sambal Oelek hebben.

Pindasaus hebben we ook nog geprobeerd te vinden, maar niemand in de winkel schijnt te weten wat dit is. Ze staan je zo vreemd aan te kijken als je om Peanut Sauce vraagt, maar een van de medewerkers (99% is van Mexikaanse afkomst en 1% is Asian) wist wat we bedoelden en bracht ons naar de 'Peanut Sauce'. Inderdaad, dat was wat we bedoelden, maar dit waren Peanut Sauce Mix zakjes en wij wilden een soort van grote emmer hebben, kant en klaar...

Nooit van gehoord... :-(

Nou ja, dan die zakjes mix maar proberen. Ik heb er 4 meegenomen en hopelijk smaken ze goed, want ik ben niet zo'n liefhebber van mixjes en zelf maken. Op de een of andere manier smaakt dit niet echt goed als ik het doet.

Na ons de schampen te hebben gekocht aan dingen, waarvan we niet eens weten wat het is, zijn we nog even door het winkelcentrum gelopen. Veel kitch troep natuurlijk, maar zolang alles maar glimt en blinkt schijnt het aan de eisen te voldoen, zeg ik altijd maar. Niet onze smaak dus, ook al was Tova natuurlijk niet uit die winkeltjes weg te slaan en wilde alles kopen wat maar los en vast zat. Wel heb ik een soort lederen armbandje voor mezelf gekocht met een doodskop en twee botjes er onder. Het is een heel smal dingetje, maar ik vind het wel leuk om te hebben.

Daarna nog even in China Town een hapje wezen eten bij Mother's Grill, een Traditional Korean BBQ. Hmmm... dit was niet echt ons eten. Het was niet vies ofzo, maar het was zeker niet iets om terug te gaan. Als ik Spicy Beef bestel en dan een slabak voorgeschteld krijg en moet gaan zoeken naar de spicy beef, dan ben ik al klaar met eten. Het was overigens een flinke bak met slablaadjes, maar totaal zat er een theelepeltje aan piepkleine stukjes beef in. Spicy was het totaal niet, eerder zo flauw als het maar kon. Dat 'Spicy' en 'Hot' gebeuren in Amerika kennen we zo onderhand wel. Je kunt beter je eigen spicy kruiden mee nemen als je uit eten gaat, wil je nog een beetje smaak in je mond hebben, ook al vallen de Amerikanen al om als ze een enkel peperkorreltje in hun eten zien zitten. Nou, ik dus niet...

Omdat Shay zijn eten en drinken was vergeten, zijn we het maar even op de terugweg naar zijn werk gaan brengen. Hij werkte vandaag in Bally's op de Strip, naast Paris. Gelukkig had Tova hem snel gevonden, want ik bleef even met de auto buiten voor de ingang van het Hotel en Casino wachten. Daarna gelijk weer door naar huis, eventjes langs Albertson gereden om wat lampenbolletjes te halen voor de badkamer en de keuken. Voor de badkamer hadden ze ze wel, maar niet voor de keuken, dus gelijk even bij CVS gestopt, dat vlak naast Albertson ligt. Ja, we gaan met de auto, want lopen is zo onAmerikaans... hahaha... maar ook bij CVS hadden ze de halogeen lampen voor de keuken niet. Morgen maar eventjes naar Lowe's of Home Depot rijden...

Nah, nu zitten we weer thuis... Ik ga eens een van die Chinese dingen opentrekken en zien wat er allemaal uitkomt. Misschien vinden we wel iets dat we lekker vinden, hahahaha... Mochten jullie nooit meer iets van mij horen, dan was het iets dat niet eetbaar was. Dus misschien was dit wel het laatste berichtje dat jullie hier lezen van ons. lol

We hebben hem zojuist gekocht!

Oh, ik was zo verliefd op die 5pc Wicker Patio Set voor de tuin, welke ik eerder vandaag geplaatst had. Ik moest en zou deze patio set hebben, maar ondanks onze tuin niet zo groot is (het zwembad neemt bijna alles van de tuin in beslag), was ik toch bang dat het achteraf te klein zou zijn, dus ik verder gekeken naar de 9pc Wicker Patio Set.

Dit is natuurlijk bijna 2 keer zo groot, maar je hebt wel voldoende zitplaatsen als we bezoek hebben. Ik kwam er achter dat die 9 delige set die we zojuist gekocht hebben in heel veel verschillende varianten opgesteld kan worden. Je kunt er dus gemakkelijk twee los van elkaar staande zithoeken van maken en elders in de tuin neerzetten, alsof je twee tuinsets hebt. Dat komt mooi uit... Alle onderdelen zijn 'los' van elkaar.

Deze hebben we gekocht, in dezelfde kleuren: Graphite met witte kussens:

Ik ben alleen bang (ik wacht nog op de bevestiging) dat het niet binnen nu en een paar weken binnen is, want de kleur Graphite is een 'custom made color' en vraagt een langere levertijd. Omdat het toch nog winter is, vind ik het wel best. Het zou anders geweest zijn als het al volop zomer zou zijn, hahaha...

Ik vind het wel een leuke tuinset... :-)

Eindelijk, ik kan weer trainen!

Gisterenmiddag zijn twee jongens van een fitness equipment bedrijf hier in Las Vegas, NV langs geweest om mijn Bowflex te installeren, welke door de verhuizing in Colorado uit elkaar was gehaald. Ik zag de onderdelen al bijna 3 weken door de tuin slingeren en mijn gewicht toenemen, met name de buik area. Nu heb ik geen excuus meer en kan weer van mijn Bowflex gebruik maken.

Ondanks het hier in Las Vegas heel normaal is dat je je fitness apparatuur gewoon buiten onder een afdakje heb staan, moet ik er zelf toch even aan zien te wennen. Okay, buiten sporten is leuk maar het staat zo vreemd, hahaha...

Mijn geinstalleerde Bowflex, gewoon in de achtertuin:

Ik heb ook maargelijk even een nieuw plaatje van het weer hier geschoten. Je ziet het, er is al de gehele week geen zon in Las Vegas en alles is en blijft hier gewoon zwaar bewolkt. Op dit moment regent het voor de verandering eventjes niet, maar dat zal niet van lange duur zijn, vrees ik.

Je ziet de sneeuw op de bergen liggen. Er is zo'n 1 1/2 meter sneeuw gevallen:

Maar goed, nu de Bowflex weer in elkaar is gezet, wordt het ook tijd om de tuin weer netjes te krijgen. Ik ben al voorzichtig aan aan het zoeken op Internet naar een geschikte tuinset. We hebben helaas geen grote tuin, dus ik moet niet een al te idioot grote tuinset gaan kopen. Het zal moeilijk zijn om iets leuks te vinden, maar ik denk dat het zoiets gaat worden:

Nu ik toch op Internet zat te zoeken naar mooie tuinmeubels, kwam ik ineens op een site met wel HEEL ERG MOOIE bankstellen voor in huis. Okay, hier zijn we nog niet aan toe, maar nadat ik de volgende witte bankstel online zag staan, ging het bloed ineens vreselijk hard kriebelen.

In iedergeval weet ik nu 100% hoe onze nieuwe (lees: volgende) bankstel eruit gaat zien. Sterker nog, ik weet al welke het gaat worden! LOL! Tova vind hem ook ontzettend mooi, dus hier zullen we geen diskussie over gaan krijgen.

Onze volgende bankstel (wanneer weten we nog niet, maar hij staat op de lijst van spullen die we graag (nog)) willen hebben:

 

Door het zeer slechte weer hier de laatste week, is er niet veel te melden. Je komt gewoon nergens, anders dan in de supermarkt om uit verveling zoveel mogelijk lekkers te gaan halen en op te eten tijdens het lezen van een goed boek. Ik nu nu met het boek 'Baby is Mine' bezig. Een waargebeurd verhaal, waar je maag bij omdraait als je het leest, al vanaf de eerste paar bladzijden...

Onze Nevada drivers license is binnen!

Wow, dat is snel gegaan zeg. Bij DMV had men ons verteld dat het wel eens tussen de 2 en 3 weken zou kunnen gaan duren dat wij onze nieuwe Nevada rijbewijzen per post zouden kunnen verwachten, maar na 1 1/2 week lagen ze al in de brievenbus. Nu konden we gelijk onze oude en vervallen Colorado rijbewijzen met bijbehorend tijdelijke Nevada rijbewijzen weg doen.

De Nevada rijbewijzen zien er niet leuk uit. Tova had al een Nevada rijbewijs en die was heel mooi om te zien, maar men heeft het design veranderd in een goedkoop uitziend jail pasje. Ook de kwaliteit van het rijbewijs is omgezet van een stevig plastic kaartje , naar een slap papieren aftreksel. Over de foto's van ons maar te spreken. We zien eruit alsof het onze gevangenis foto's zijn, van de dag dat we gearresteerd waren, hahaha... Echt verschrikkelijk. Ik begrijp nu ook ineens waarom de op National TV getoonde foto's van gezochte kriminelen er echt zo krimineel uitzien. Dit zijn natuurlijk de opgeslagen foto's, gemaakt bij DMV. Een beetje respekt tonen voor de eigenaar van de rijbewijzen, dat die er toch op zijn minst een beetje ijdel uit willen zien, hebben ze daar niet. Hoe krimineler je eruit zien, hoe beter voor ze. Grrrr...

Nu is het nog wachten op onze gepersonaliseerde kentekenplaten voor de auto. Die zouden ook binnen 2 en 3 weken per post moeten arriveren. Hopelijk gaat dit ook snel, want rondrijden zonder kentekenplaten is ook niet leuk. Ik mis mijn MATOSH op de auto alszijnde mijn kentekenplaat! LOL!

Ook hebben we besloten om toch maar voor een Water Cooler Dispenser te gaan, welke 5 gallon waterflessen kan hebben. Al die flesjes is maar niets. Ja, om bij je te dragen als je weggaat en in de auto, maar niet om er konstant je koffiezet apparaat, waterkoker of strijkijzer mee te vullen.

Het was even zoeken naar een leuk modelletje, maar we hebben hem gevonden. We kozen om voor de nieuwste Water Cooler Dispenser van Primo te gaan. Dat gaat dan makkelijk, zou je denken... in de winkel ophalen of online bestellen....

Nou, dat was nog niet zo makkelijk. In de winkels zijn ze nog niet overal te krijgen, omdat het om een nieuw model gaat, dus die zijn nog niet te verkrijgen. Dus dan blijft online bestellen over... Ook dat ging niet, want ze werden door alle grote winkels die dit nieuwe model willen gaan verkopen nog niet geleverd. Ja, je kunt ze in je 'winkelwagentje' gooien, maar uitchecken werd niet geaccepteerd, gewoonweg omdat het niet geleverd kon worden. Niet in Nevada in iedergeval.

Oei...

Wij maar naar andere modellen gekeken, maar er zat niets bij dat wij wilde heben. Ja, Black en Decker had iets vergelijkbaars, maar was toch niet exakt hetzelfde. Dan zouden we de veel goedkopere Black en Decker wel kunnen kopen, omdat we geen andere keus zouden hebben, maar als morgen de Primo wel te verkrijgen is, dan hebben we straks spijt niet even gewacht te hebben. Maar ja, hoe lang moet je dan wachten? Een week, een maand, enige maanden???

Na een uurtje rond gesurfd te hebben online en geprobeerd de Primo te bestellen, vonden we eindelijk een bedrijf dat wel de Primo wilde leveren hier in Nevada, maar de levertijd is ongeveer 2 a 3 weken. (Wat hebben wij toch met 2 a 3 weken levertijden)! LOL!

Nou, dan moet het maar, dus wij dat ding besteld. Het is een mooie roestvrijstalen en strak uitziende Water Cooler Bottom Load van Primo:

Wij denken dat dit modelletje wel leuk zal staan, ergens in huis, hahaha...

Ook heb ik vandaag gelijk maar twee nieuwe buro stoeltjes besteld, die worden (als het goed gaat) deze zaterdag afgeleverd. Ik had mijn luxe executive burostoel aan Shay gegeven, want die was veel te groot voor onze piepkleine nieuwe home office. Je kon er geen kant mee op, tenzij te konstant tegen de muren wilde schrapen met je stoel, dus Shay als een kind zo blij. Tova had al een buro stoeltje, maar ik wil geen twee verschillende naast elkaar hebben staan. Dat staat niet en had ook geen zin om stad en land af te gaan zoeken naar dezelfde stoel als Tova voor mezelf, dus dan maar twee nieuwe die er hetzelfde uitzien.

Deze heb ik zojuist online besteld voor Tova en mij:

Volgens mij, aldus de foto, lijken ze best wel lekker te zitten. :-)

Nu ik toch met de piepkleine home office bezig was, heb ik ook maar gelijk een poster besteld om de kale muur boven onze beeldschermen een beetje aan te kleden. Maar ja, wat moet je daar ophangen? Omdat de home office toch een klein stukje is waar ik me 'thuis' wil voelen, kwam ik op het idee om er een grote poster van mijn idool Marilyn Manson te hangen. Lijkt me super gaaf.

De poster van Marilyn Manson die ik zojuist besteld heb:

Ik vind de poster echt super gaaf!!! Ze zeggen dat hij niet in te lijsten is, omdat het is afgedrukt op stof. De afmeting is 30 x 40 inch, dus ik ben benieuwd. LOL!

Vanmorgen ook weer een typisch Amerikaanse stunt meegemaakt...

Shay en ik hebben een loan op onze auto's en die moeten natuurlijk optijd betaald worden. De loan is afgesloten bij Credit Union of Colorado in Fort Collins, Colorado. Normaal bracht ik de checks er eens per maand persoonlijk heen, maar dat is een beetje ver om dit vanuit Las Vegas, Nevada te doen, dus opsturen was de enige optie, alleen stond er geen adres op de Payment Coupon, welke je normaal tesamen met de check de deur uit doet. Dus waar moet de check heengestuurd worden?

Gelukkig stond erbij dat je het ook online kon betalen. Aha... dat was kaasje voor mij. Ik ben gek op online betalen. Dit is lekker snel en gemakkelijk en je krijgt altijd gelijk een confirmation number van de transaktie. Met de post moet je nog maar afwachten of het wel en optijd aankomt. Dus ik online om te gaan betalen. Makkelijk toch, zou je denken?

Nee dus! Natuurlijk is dit niet makkelijk!!! Het zal ook een keer wel makkelijk gaan hier... :-(

Omdat dit de eerste keer was dat ik me aanmelde, moest ik mijn account number ingeven, mijn paswoord en een security vraag beantwoorden.

Mijn paswoord???!!!

Ik heb geen paswoord, want ik meld me als nieuwe online gebruiker aan. Nou, dan maar zelf een paswoord gegeven... werd natuurlijk niet geaccepteerd. Nog een keer geprobeerd, weer niet geaccepteerd... nog een keer geprobeerd en ineens kwam er een melding dat ik voor een password eerst Credit Union of Colorado moest bellen, die mij door het process konden loodsen.

Waarom komt dat pas na 4 mislukte pogingen op mijn scherm en niet gelijk als ik me als nieuwe online gebruiker wil aanmelden? Het kost allemaal weer tijd...

Nou, eindelijk na door de miljoenen keuze menu's via de telefoon eindelijk een representative aan de lijn gekregen te hebben, werd mij verteld dat ik niet online kon betalen, omdat we er geen checking account hadden.

Okay... maar ik heb wel een chekcing account bij First National Bank in Fort Collins, Colorado dus dat moet toch ook werken? Dat werk normaal altijd bij iedereen, dus waarom niet hier. Ik heb daarnaast ook een account bij Credit Union of Colorado, als is dit alleen maar voor een car loan.

Nee hoor, dat ging dus niet... ik moest maar gewoon of een check per post versturen of telefonisch (dit kon gelijk geregeld worden) betalen. Toen ik vroeg of mij dit geld zou gaan kosten, een telefonische betaling... zei men ja. Het zou me 2x $5 dollar kosten. Nou, dan stuur ik het wel met de post!!! Ik ben niet achterlijk geworden natuurlijk.

Omdat ik geen adres van Credit Union of Colorado had, waarheen de checks gestuurd moeten worden, vroeg ik naar het adres. Dat was geen probleem... Het moest gestuurd worden naar Drake Rd in Fort Collins...

Drake Rd in Fort Collins? Weet je dat wel zeker, want ik ken Drake Rd als geen ander en daar heb ik toch echt nooit de Credit Union of Colorado zien zitten. Moest dit niet in de buurt van Harmony Rd zijn, waar ze zitten? Nee hoor, het moest Drake Rd zijn, dat wist hij 100% zeker.

Okay, misschien hadden ze wel een een of ander financieel afhandelcenter op Drake zitten, je weet maar nooit. Iets dat niet toegankelijk is voor klanten...

Terwijl ik de enveloopen zit te schrijven, voelde ik al dat dit helemaal fout zou gaan, dus maar weer in de telefoon gehangen. Ik kreeg nu iemand anders aan de lijn en die zei dat Drake Rd helemaal niet bestaat. Het moest naar Harmony Rd gestuurd worden, wilde ik dat de twee checks betaald zouden worden.

Goede genade... het is maar goed dat ik even extra gebeld heb om te checken, want anders denk je de betalingen ruim op tijd de deur uit gedaan te hebben en zou het nooit van zijn leven op plaats van bestemming zijn aangekomen, terwijl ik maar denk dat alles keurig netjes op tijd zou zijn aangekomen.

Ik ben me hier een tijd mee bezig geweest, dat wil je niet weten. Even een betaling de deur uit doen... :-(

Toen ik 20 was...!

Anja vroeg om een foto van toen ik 20 jaar was, naar aanleiding van mijn blogje over hard water en kalk houdend water in Las Vegas, hahaha...

Nou, hier heb je twee foto's van mij toen ik 20 jaar was:

Ik zie trouwens dat ik destijds nog zo'n vies eng snorretje had, hahaha... en dat terwijl ik snorretjes echt vreselijk vind, bij iedereen trouwens. Maar goed, ik was jong en wist toen niet beter.

Wat wel heel opvallend was, is dat ik al de gehele ochtend lekkere moderne muziek keihard aan het draaien ben uit deze tijd. Terwijl ik in de 'oude' foto's aan het zoeken was naar foto's terug in de tijd, had ik totaal ongemerkt ineens het nummer "I Hang On to my Vertigo" opgezet van Rupert Hine... precies het nummer dat ik in mijn 20'er jaren veelvuldig draaide. Of het toeval is, weet ik niet maar ik was wel even weer helemaal terug in die tijd. LOL!

Voor de gene die niet weten wie Rupert Hine is of hoe het nummer klinkt, hier een gestolen clipje van YouTube.

Rupert Hine - 'I Hang On to my Vertigo':

Sneeuw!

Vanmorgen werd ik al vroeg wakker. Ik zag EINDELIJK de zon weer eens een beetje schijnen, maar wil nog niet te vroeg juigen want het weer is de laatste tijd echt huilen met de pet op. Vreselijk 'down' word je er van, tenminste... ik ben al helemaal niet meer aan grauwe en grijze wolken en regen gewend, dus het slaat echt op mijn gemoed.

Terwijl ik vanuit mijn warme bed naar buiten keek, zag ik ineens dat er sneeuw in de bergen is gevallen. Ik heb dit niet eerder gezien, want de laatste dagen hingen de wolken om de bergen heen en met alle regen die we hebben gehad, waren de bergen nauwelijks of helemaal niet meer zichtbaar.

Sneeuw in de bergen van Las Vegas, NV:

Hmmm... de foto is niet echt duidelijk, maar geloof mij maar dat die grote berg daar achterin echt helemaal spierwit van de sneeuw is, dus we kunnen vandaag gaan skieen als we zouden willen, haha...

Morgen komt er een bedrijf onze Bowflex installeren. Ik had gisteren al het verhuisbedrijf geschreven per email dat ik nog steeds niets gehoord of gezien heb. Het was maar goed dat ik ze dit liet weten, want de chauffeur die onze verhuizing heeft geregeld was 'vergeten' door te geven dat ze nog iemand voor de installatie van de Bowflex moesten sturen. Ik had er immers al voor betaald namelijk. Gelukkig hebben ze direkt aktie ondernomen, dus als straks het weer een beetje beter wordt, kan ik weer aan mijn konditie gaan werken, zodat ik straks klaar ben om weer flink te gaan hiken.

Echt veel nieuws heb ik niet te vertellen. Shay heeft het naar zijn zin op zijn nieuwe werk en ik kan echt niet meer wachten om ook aan de slag te gaan. Dat thuis doelloos rondhangen is echt niets voor mij. Als het nou nog lekker weer was dan vermaak ik me wel, maar met dit weer dat we hier hebben ga ik het huis niet uit.

Nah, mocht er zich nog iets voordoen, dan meld ik me wel weer. :-)

Up-Date betreffende mij sollicitatie!

Ahh... Vanmorgen werd ik weer gebeld door het bedrijf waar ik zo ontzettend graag wil werken. Men heeft nog steeds interesse en hebben mij min of meer telefonisch een bod gedaan wat het salaris betreft, iets waar ik geen nee tegen kon zeggen. :-)

Ik had gelijk dat het om twee verschillende funkties ging. Er is een positie open voor Branch Manager en een positie voor een technisch specialist die niet alleen met klanten om tafel gaat zitten, maar ook ervaring heeft en de taal spreekt van architekten. Men wil mij voor deze laatste funktie hebben, omdat mijn technische achtergrond ruim voldoende is voor deze funktie en ik ruim 10 jaar ervaring heb in exakt dezelfde branch als waar ik zometeen in terecht zal komen.

Eigenlijk best wel grappig, ik had ook 'open' gesolliciteerd voor deze funktie toen ik vernam dat de toen huidige Branch Manager ontslag had genomen, niet wetende dat men mij in de eerste plaats zou willen inzetten voor deze funktie. Het leek me wel leuk, een promotie te maken. Toch dacht ik vaak aan de werkzaamheden die je als Branch Manager voor je voeten krijgt, namelijk budget opmaken en eindeloze saaie besprekingen tijdens de board meetings over nummertjes die je moet presenteren. Dit was het enige nadeel, maar daar hoef ik niet meer wakker over te liggen. Men wil mij als een soort van Technisch Manager aanstellen, ook al is er nog geen officiele funktie omschrijving beschikbaar op dit moment.

Men wil mij dus voor de volle 100% hebben, alleen moet men toestemming om mij aan te nemen vragen. Komt de toestemming erdoor, dan heb ik weer een baan en wel gewoon lekker hier in Las Vegas en wel bij een werkelijk fantastisch bedrijf waar ik echt ontzettend graag voor zou willen werken.

Het gaat dus steeds dichterbij komen.

Shay is vandaag ook voor het eerst begonnen bij Wyndham hier in Las Vegas, NV als 'greeter' voor time share. Precies hetzelfde werk als dat hij dus tot twee jaar geleden ook heeft gedaan in Las Vegas, maar dan voor de inmiddels failliete Tahiti Village. Shay is dus al onder de pannen... je ziet het dat werk zoeken in Las Vegas iets gemakkelijk is dan werk zoeken in North Colorado. Ik kreeg toevallig zojuist een email van een van onze 'ex' buren in Fort Collins, CO... Haar man gaat deze week zijn 2e jaar in als werkzoekende na ook laid off te zijn geweest. Hij solliciteert zich een vierkant in de rondte, maar tot op heden nog steeds geen succes.

Las Vegas was dus toch niet echt zo'n slechte keus. :-)

En hey... het slechte (lees: keiharde) water in Las Vegas heeft ook zo zijn voordelen. Mijn haar wordt elke keer na het douchen een stuk 'voller', alsof ik weer 20 jaar ben! LOL! Al die extra filmlaagjes van het kalk dat zich over elke haarspriet vestigt, is voor mij geen probleem! :-)

Waar is Tova's cell phone?

Hmmm... dit is vreemd!

Eergisteren kwam Tova 's avonds thuis en 2 minuten voordat ze thuis was (ze was bij Albertson, hier vlak om de hoek) belde ze mij op om te zeggen dat ze bijna thuis was. Twee minuten later stapte ze binnen. De volgende dag wilde ze iemand bellen, maar kon haar cell phone (weer eens) niet vinden. Nu lig ik daar niet zo wakker van, want het zoeken naar spullen die Tova en Shay dagelijks gebruiken is niet iets nieuws. Zeker 50% van het leven wordt door die twee gespandeerd aan 'zoeken'.

Alleen gisteren kon ze haar cell phone echt nergens vinden en na 3 uurtjes gezocht te hebben, ben ik ook maar eens mee gaan zoeken. Werkelijk, dat ding was echt helemaal nergens te vinden. We zijn wel 10 keer door haar routine van thuiskomen geweest, wat ze gadaan had, waar ze geweest was (in welke kamers om wat te doen), maar wat we ook naar boven wisten te halen, de cell phone was er niet.

We hebben kast voor kast, laadje bij laadje, kamer voor kamer en ga zo maar door, uitgepluisd, maar zonder resultaat. De laatste vuilniszak die al in de vuilniskontainer las werd weer naar binnen gehaald en ondersteboven gekiept. Elk dingetje in de vuilniszak werd omgekeerd en in een nieuwe vuilniszak gestopt. We hebben de koelkast grondig bekeken en zelf de vriezer werd net overgeslagen. Onder de bedden gekeken, in de tuin (voor en achter), de auto werd zeker 6 keer grondig bestudeerd, maar van Tova's cell phone was geen spoor te bekken. Zelfs kamers waar ze niet geweest was zijn nagelopen, echter zonder resultaat. Er is werkelijk geen vierkante milimeter in huis waar we niet gezocht hebben. Het zoeken is overigens doorgegaan tot en met 11 uur 's nachts. Toen vielen we om van de slaap.

Dat ze haar cell phone bij zich had, is 100% zeker, want ze had me gebeld. Ze had ook haar dak van haar cabrio niet open gehad, dus weggewaaid in de laatste 2 minuten voordat ze thuis was was ook uitgesloten... maar waar in hemelsnaam is dat ding dan gebleven? Wat heeft ze ermee gedaan?

We weten het nog niet, dus zijn gisteren laat in de middag toch maar even naar T-Mobile gereden om een nieuwe telefoon voor haar te halen. Gelukkig kon ze haar 'oude' nummer gewoon behouden en omdat ze een BlackBerry heeft, had ik thuis een backup gemaakt met al haar adressen en telefoonnummers. Nu is ze weer up to date, maar we kunnen er met ons verstand niet bij dat zoiets gewoon zomaar in het niets kan oplossen. Het zal toch echt ergens moeten liggen...

Verder is er niet veel te melden. Ik was gisteren aan mijn tweede nog ongelezen boek begonnen (Family Blood) en dit is inmiddels ook weer uit. Zometeen maar weer het volgende boek uit de boekenkast trekken. Als ik niet uitkijk, dan kan ik straks weer naar Barns & Nobels om een lading nieuwe boeken te gaan halen. Ik heb de smaak weer na jaren te pakken. :-)

Klachten!

Is het wonen in Las Vegas eigenlijk wel leuk? Ja hoor, ik moet eerlijk bekennen dat ik me meer thuis voel dan ik ooit in mijn stoutste dromen had gedacht. Ik voel me best wel thuis hier, ook al heb ik (nog) niet dat echte 'thuis' gevoel dat ik in Colorado had, toen we daar woonden. Het is nog even wennen, onze weg zoeken en zometeen (hopelijk) snel weer aan de slag bij een werkgever, want ik merk nu, na de verhuizing toch wel dat ik er klaar voor ben. Nu we alles al zo'n beetje in huis gedaan hebben dat gedaan moest worden, mag ik natuurlijk niet in een 'verveling' situatie terecht komen. Ja, verveling in Las Vegas, hahaha...

De weg kennen gaat al aardig goed. Ik hoor jullie al denken... 'je was toch al 2 weken per maand in Las Vegas voor je werk?'. Dat klopt, maar niet in het uiterste zuiden van Henderson, maar... we weten al aardig goed te weg naar de winkels en restaurants te vinden en zelfs de weg naar huis zien te vinden gaat ook steeds beter. Ja, ik geef toe, de eerste week was ik een paar keer verdwaald en wist niet eens waar ons huis was. De reden is dat ik steeds maar weer op mijn GPS vertrouw, die mij altijd keurig netjes thuis weet te brengen. Ik heb daarom mijn GPS niet meer aanstaan. Ik moet het zelf kunnen vinden en dan kom je er achter dat je helemaal niet goed weet waar je woont, hahaha... Maar... zo leer je het vanzelf wel, want er moet nagedacht gaan worden.

Vanmorgen ben ik lekker vroeg uit bed gegaan, heb gedouched en heb verse bagels gehaald bij Albertson, onze nieuwe grocery store hier in Anthem Highland Shopping Mall. Ook ben ik even langs Starbucks gereden om 2 overheerlijke Caramel Machiato's te halen voor Tova en mij. Hier hadden we trek in en ook Starbucks zit hier net als Albertson vlak om de hoek. Het was bij Albertson overigens om 8 uur 's morgens niet echt druk te noemen. Ik kan wel eens de enige zijn geweest die er met een winkelwagentje rondliep. Starbucks was een ander verhaal. Daar was het (inmiddels alweer zo tegen 9 uur 's morgens) stervens druk. Bijna elke stoel binnen en buiten was bezet door opvallend veel bejaarden mannetjes van zo'n 80 jaar of ouder. Die schijnen hier dus gezellig op zondag met elkaar afgesproken te hebben. Er geen 'jong' persoon te zien. Nergens eigenlijk hier...

Gisterenmiddag heb ik uit verveling (kijk, daar heb je het al...) een boek getrokken uit de logeerkamer. Ik had een paar jaar geleden in Colorado eens zo'n 20 waargebeurde en spannende leesboeken over crimes gekocht, maar nog niet alles gelezen. Ik kwam er gewoon niet aan toe. Omdat het weer hier in Las Vegas echt deprssief is (dit is klacht #1), ben ik 's middags maar lekker warm mijn bed in gedoken en ben na jaren weer eens begonnen met lezen. Het boek heet 'Married to Murder' en is ontzettend spannend. Ik had het gisterenavond dan ook bijna uit, op de laatste 3 hoofdstukken na. Toen viel ik echt in slaap, maar vanmorgen na de booschappen bij Albertson en Starbucks ben ik toch maar weer even de laatste 3 hoofdstukken gaan lezen. Nog veel leuker is dat het zich bijna allemaal in Colorado afspeelt en op plaatsen die ik persoonlijk allemaal goed ken. Dat maakte het boek ook extra leuk voor mij natuurlijk om te lezen, omdat ik er een voorstelling bij kan maken. Een voorstelling van hoe het er allemaal in het echt uitzag. Zometeen maar weer een ander boek uit de logeerkamer trekken om te lezen. Nu het de komende week alleen maar regen zal zijn hier in Las Vegas en ik toch maar thuis zit, ben ik blij destijds niet al die boeken te hebben gelezen.

Nog meer klachten:

Maar goed, ik had het over 'klachten'... Ik weet het ik ben een zeikert als niet alles gaat zoals ik wil en daarom kan ik wel leuke stukjes gaan schrijven hoe fijn het is in Las Vegas om te wonen, maar niet alles is hier zo fijn. Het weer buiten is gewoon triest, zo koud. Nog steeds loop ik met een trui aan, niet normaal meer. Ik haat dit en kan gewoon niet wachten tot het straks zomer is. Wat dat aan gaat mis ik Colorado wel, met name het weer daar.

Nog een klacht, namelijk het vreselijk vieze en smerige water hier in Las Vegas. Ik heb het dan over het drinkwater uit de kraan. Ondanks je hier gewoon water uit de kraan kunt drinken zonder ziek te worden, is de smaak van het drinkwater echt het smerigste dat ik ooit in mijn leven heb geproefd. Wat dat aan gaat zijn wij wel verwend en verpest met het beste drinkwater dat we hadden in Colorado. Sterker nog, het leidingwater in Colorado is zelfs beter van kwaliteit dan het water dat je in flesjes kunt kopen. Ondanks de zeer goede kwaliteit van het drinkwater in Colorado, dronken wij toch steeds water uit flesjes. Dit is zo gemakkelijk, omdat je het overal mee naar toe kunt nemen.

Nou, hier zijn we alweer een flinke voorraad drinkwaterflesjes aan het opslaan. Uit de kraan dronken we toch al niet, maar het water uit de kraan gaat bijvoorbeeld wel in het koffie apparaat. Nou, hadden we in Colorado de lekkerste koffie die je je maar bedenken kunt, hier smaakt dezelfde koffie echt ranzig. Ik snap ook niet waarom ik hier eigenlijk nog koffie drink. Het is echt vies. Dus ik een filter gekocht voor in de koelkast, zodat we daar maar het gefilterde water uit halen, maar dat smaakt al net zo ranzig als het water dat direkt uit de kraan komt. Ik zal nu eens flesjes water gaan proberen in het koffiezet apparaat, kijken of dat weer wat koffie smaak terug geeft. Zo niet, dan weet ik het ook niet meer.

Nog een klacht... Als je in Colorado bent zijn de mensen allemaal vriendelijk, zeggen je gedag (ook al ken je ze niet) en heb je de liefste en vriendeijkste mensen in de winkels die er werken. Om een praatje zit je in Colorado nooit verlegen. Nou, dat is hier wel even iets anders. Ik zeg niet dat iedereen hier onvriendelijk is, maar het is opvallend anders dan wat wij gewend zijn in Colorado. Niets geen praatje, niets geen vriendelijkheid of elkaar 'groeten' als je boodschappen doet. Je bent hier niets en niemand is iets. Net zo'n beetje als in Nederland, je kunt hier kapot vallen... :-(

We zijn deze week even een receptje wezen halen bij CVS, de Pharmacy hier ook gelegen in Anthem Highland Shopping Mall. Wat een tering wijven staan daar achter de counter zeg... ik vertelde Tova dat ik daar NOOIT, maar dan ook NOOIT meer heen ga. Dan gaan we wel naar die andere Shopping Mall van de wijk (ook in Anthem) vlak naast ons. Daar zit Walgreens, ook een Pharmacy en dit is tevens de Pharmacy die wij in Fort Colloins, CO altijd gebruikten. Nou, van hetzelfde laken een pak! Wat een grafpersoneel is dat daar. Het verbaast me trouwens niets. Wie heeft er nou lol in het werk als je werkgever in Las Vegas zit... Ik heb daar wel meer over geschreven; het is allemaal 'slavernij' en iedereen wordt als hond behandeld, maar niet in een leuke manier.

Nee, wat dat aan gaat is Las Vegas echt een koude stad met koude mensen. Nogmaals, er zijn ook leuke mensen hoor, niet elke winkel is zo, maar het overgrote deel dus wel. Echt een mega kontrast met wat wij in Colorado zijn gewend.

Gek, eigenlijk heb ik op dit moment geen klachten meer. Er zal nog wel meer zijn, maar die schieten me op dit moment niet zo te binnen. Ik ga nog een boek pakken welke ik nog niet gelezen heb en zorg wel dat ik me vermaak vandaag. Vanmiddag komen er twee vrienden (een vriendin en een vriend) van Tova op bezoek om ons nieuwe huis te bekijken. Hopelijk kan ik dan het boek ter zijde leggen, anders ben ik net zo onvriendelijk als de mensen hier in Las Vegas in de winkels. LOL!

 

Eet smakelijk, Shay!

Of Shay gisterenavond even zijn even frietjes in de oven in de gaten wilde houden, want Tova en ik hadden geen tijd. 'Ja hoor Mam...'...

Tot Tova en ik weg wilden gaan om wat spullen te halen bij Lowe's, Walmart en een andere grocery store. Precies toen we weg wilden gaan rook ik een brand lucht en zie hier het resultaat...

Shay's zwart geblakerde frietjes uit de oven:

Nou, hij zoekt het maar uit wat hij ermee doet, wij zijn gewoon weggegaan en laat in de avond pas thuisgekomen.

Ik heb het al eerder geschreven dat sinds wij (nu twee weken precies) in Las Vegas wonen, dat ik het elke dag water koud heb. Ik loop echt elke dag met een trui aan, iets dat je mij in Colorado echt NIET zag doen, behalve als het echt heel koud is. Dit is meestal bij temperaturen van -20 C en in kombinatie met veel wind vanuit de Rocky Mountains.

Hier vriest het helemaal niet en zou het gewoon warm moeten zijn, maar het voelt helemaal niet warm. Ondanks (en dit is in Colorado ook zo) er bijna geen luchtvochtigheid is, zou je denken dat we in Colorado zo'n beetje hetzelfde gevoel moeten hebben bij dezelfde aantal graden als hier in Nevada. Nou, niets is minder waar.

Vanaf vandaag tot en met het volgende weekend zouden we hier alleen maar bewolking krijgen en nog veel erger, vanaf maandag tot en met zaterdag elke dag flinke regen!!! Nou, dit zijn van die dingen dat ik spijt heb hier te wonen en dan liever in Colorado zou zijn gebleven. Maar ja, ik heb al meer geschreven dat Colorado meer zonnige dagen heeft dan Miami, FL of San Diego, CA. Veel mensen weten het niet, maar als je echt een lekker klimaat wilt hebben om in te wonen, dan komt Colorado toch echt wel als beste uit de bus. Okay, je hebt sneeuw in de winter maar dat is normaal ook zo weer gesmolten als de zon weer schijnt.

Nee, echt lekker in mijn vel wat het weer hier betreft zit ik niet. De rest valt me allemaal gelukkig ontzettend mee, maar ik wil WARMTE !!!

Red Rock Canyon (Las Vegas, NV)!

Vandaag maar eens even de omgeving gaan bekijken. Ik zal vandaag of morgen toch een keer moeten gaan hiken hier en ondanks ik ontzettend veel in Las Vegas geweest ben, heb ik nooit iets van de natuur gezien. Ja, Hoover Dam heb ik al tig-keer gezien, hahaha...

Dit is de weg van ons huis naar Red Rock Canyon:

Alles staat vol met Joshua trees, waar je ook kijkt:

Onze kentekenloze auto:

Oh kijk, hier hebben we dan de bekende Red Rock. Of beter gezegd, een stukje ervan:

Dit ga ik zeer binnenkort beklimmen. Ja, ik heb mijn stekje om te hiken/klimmen al gevonden:

Mevrouw Schaap met op de achtergrond Red Rock:

Ik heb al diverse leuke trails gezien hier om te doen en het is allemaal dicht bij huis, dus ik zal hier wel vaak te vinden zijn. Hopelijk ga ik snel weer de deur uit om andere plaatsen te zoeken, maar hier kom ik zeker terug.

De foto's zijn een beetje wazig, sorry... ik had een verkeerde instelling ingesteld staan. Helaas zie je zoiets altijd pas thuis als je achter de komputer zit.

Wat we nog meer gedaan hebben vandaag? Gewoon, eens een dagje helemaal niets! Lekker luieren... alhoewel, wij zijn opweg naar huis nog even bij de supermarkt Albertson gestopt om vers brood te halen en wat lekkers voor op brood.

Help! We wonen in een Bejaardencentrum!

LOL!

We hebben al van diverse locals gehoord dat Anthem Highlands een van de betere wijken is in Henderson is, waar mensen met geld wonen. Leuk, kom ik als werkloze en inkomstenloze nieuwe bewoner aankakken, hahaha... De statistieken zullen wel drastisch naar beneden kelderen.

Het gemiddelde inkomen hier is meer dan $80,000 per jaar, terwijl het landelijk gemiddelde zo'n $45,000 per jaar is en het gemiddelde in Henderson $55,000 per jaar is. Ja, dan is Anthem Highlands iets luxer. Dit heeft ook een keerzijde natuurlijk, want de gemiddelde leeftijd is hier eind 50, begin 60... Dit is dan ook de grootste groep. Veel rijke singles wonen hier, waarvan de meeste het huis bezitten, zonder het hebben van een hypotheek.

Hoe ik hier nu ineens weer op kom?

Well, ik was zojuist even naar Anthem Highland Shopping Center gereden (hier net om de hoek) om citroenen voor Tova te halen. Het was ons al eerder opgevallen dat zowat iedereen grote dure Mercedessen, BMW's (met name de 7-series zie je op zowat elke driveway staan) of de grotere Lexus'en... Toen ik uit de winkel liep, wist ik het al... dit is een bejaardenwijk! Echt waar, er kwamen ineens een aantal golf karretjes de parkeerplaats oprijden met 80+'ers die ook hun boodschapjes gingen doen! Nu zijn we wel iets gewend, omdat we ook al in Highland Park, IL hebben gewoond, waar het echte geld zit, maar zelfs in golfkarretjes boodschappendoende bejaarden had ik zelfs daar nog nooit gezien.

Zou dit dan toch onze eindbestemming zijn? Wij zijn ook al aardig opweg om bejaard te worden, maar dan zonder geld. LOL!

Dagje DMV!

Yeah, vandaag zijn we WEER een dagje bij DMV geweest. Afgelopen zaterdag hebben we onze rijbewijzen om laten zetten van Colorado naar Nevada. Ik had me al voorgenomen NOOIT meer op zaterdag te gaan, want het was stervens druk, dat wil je niet weten. We hadden zo'n 60 mensen/gezinnen voor ons, dus dan weet je het wel. De rij om alleen al een nummertje te krijgen was idioot lang.

Nou, vandaag is het dus dinsdag en als we nog een keer terug moeten, dan gaan we in het vervolg toch maar weer op zaterdag. Zaterdag was namelijk een stuk rustger en minder druk dan vandaag. Het was letterlijk hell. De rij om een nummertje te krijgen was bijna 2 keer zo lang. We zagen de bui al hangen... Nou, toen we eindelijk ons nummertje kregen (G-037), stond de teller nog maar op G-402...

Een geluk bij een ongeluk... bij G-480 ging hij terug op G-000, waardoor we 'slechts' 114 mensen/gezinnen voor ons hadden. Dat schoot dus lekker op, maar niet heus. Echt, na uren gewacht te hebben zeiden we tegen elkaar dat we beter ergens een hapje hadden kunnen gaan eten en daarna weer terug naar huis om een of twee extra wassen te draaien en in de tussentijd eventje boodschappen doen. Daarna zouden we met alle gemak weer terug naar DMV kunnen gaan en hopelijk waren we zo'n beetje aan de beurt. Maar ja, dat durf je ook niet natuurlijk, want je zou maar net te laat terug zijn bij DMV, dan kun je weer in de rij voor een nieuw nummertje.

Ik heb nog nooit zoveel mensen gezien, het leek wel totale uitverkoop bij een winkel. Wat een types zie je toch ook in Las Vegas voorbij komen. We bleven ons verbazen, maar hey... This is Vegas! LOL!

Op het wachten na is alles vlotjes verlopen. We zijn vanmorgen eerst even een 'smog' test gaan doen (emissie test) en kregen een bewijs van goedkeuring mee. Daarna naar een ander gebouwtje van DMV (wel op hetzelfde terrein) om een VIN check te doen. Dit hoeft alleen als je uit een andere staat komt of een auto in een andere staat hebt gekocht. Er wordt dan gekeken of je de juiste papieren van de juiste auto bij je hebt. Dit is overigens gratis. Daarna ga je pas het hoofdgebouw van DMV in, waar de 'wacht' nachtmerrie pas goed begint. De afhandeling (als je eenmaal aan de beurt bent) is net als bij het aanvragen van de nieuwe rijbewijzen, zonder problemen verlopen. Je moest alleen de 'smog' test inleveren, het bewijs van de VIN check, je registration en je 'oude' kentekenplaten. Datat is alles. Ook hebben we gelijk de titel (eigendomsbewijs) van Tova's auto om laten zetten naar een Nevada titel, omdat dit straks gemakkelijk is als we de auto van Tova ooit zouden gaan verkopen.

Voorlopig rijden we alle drie weer zonder kentekenplaten rond. We hebben een piep klein briefje achter de voorruit hangen dat moet dienen als een tijdelijk kentekenplaatje, maar dat is amper zichtbaar. Binnen 4 tot 6 weken zouden de nieuwe kentekenplaten per post verwacht moeten worden.

Ik heb zelf een standaard Nevada kentekenplaat met - hoe kan het ook anders - MATOSH als kenteken. Ik heb voor een standaard kentekenplaat gekozen, omdat dit tot maximaal 7 tekens gaat. Alle andere speciale kentekenplaten gaan namelijk maar tot maximaal 5 tekens en daar is MATOSH net iets te lang voor.

Tova en Shay hebben wel speciale kentekenplaten aangevraagd. Echt Las Vegas platen namelijk. Tova heeft weer de naam TOVA als kenteken en Shay heeft dit keer gekozen voor PX4 als kentekenplaat. Hij wilde graag PX4 STORM, maar dat was weer te lang. Dit als type aanduiding voor zijn Baretta pistool, hahaha...

Ook is vanmorgen EINDELIJK de aansluiting voor de wasdroger aangesloten. Wij vanmorgen gelijk alle wassen gedraaid die we moesten wassen en geloof me, dat was heel wat. Nu kom je er pas achter dat je gewoon niet zonder wasdroger kunt. Zeker niet in Las Vegas waar het water hard is en zonder droger je was als schuurpapier uit de wasmachine komt. Morgen wordt eindelijk ook de water softener aangesloten en dan zijn we klaar in huis. Tenminste, voorlopig dan... Nog een paar friemel dingetjes en we hebben echt rust. Ik heb het verhuizen wel weer gezien. Voorlopig NOOIT meer, hahaha... we zijn versleten!

Zojuist opweg naar huis van DMV zijn we weer wezen eten bij The Cheesecake Factory in Henderson/Green Valley. We zijn echt de schade aan het inhalen, hahaha... 3 keer in een week The Cheesecake Factory aandoen zegt denk ik wel genoeg. :-)

Nu gaan we naar bed, anders trekken we het morgen niet meer. DMV heeft ons totaal leeggezogen.

Nu ik toch bezig ben...!

... dan ook maar gelijk foto's van de voorkant van het huis genomen:

En zie, mijn GLIMMENDE Ford Expedition voor de deur staan:

Dit is Tova haar auto... NIET zo glimmend (meer) als die van mij, hahaha...:

Tova ging zojuist opweg naar de full service car wash, want al het vuil van onze route Denver, CO - Las Vegas, NV moet eraf gewassen worden. Zo kun je hier in Las Vegas natuurlijk niet rondrijden tussen alle glimmende limo's...

De achterkant van ons huis!

Zo, eindelijk even tijd om wat foto's van onze achtertuin te plaatsen. We zijn er nog lang niet, zoals je ziet. De 'rommel' die nu in de tuin staat moet nog weg en er moet een nieuwe tuinset komen vandaag of morgen. Nu nog de tijd vinden om hiervoor naar opzoek te gaan, hihi...

Onze backyard:

Het is eigenlijk schandalig, maar ik ben helemaal vergeten te melden dat Shay werk heeft aangeboden gekregen vorige week. Hij is vandaag voor het eerst op pad, maar dat zal uit formaliteiten bestaan en een drug/alcoholtest, iets dat in Amerika heel normaal is om te doen. Ik denk dat hij deze week definitief zal gaan beginnen.

Nog schandaliger is dat ik eigenlijk niet eens weet waar hij gaat werken, hahaha... Ik dacht dat hij het over Wyndham Hotels had en volgens mij gaat hij daar weer aan de slag als greeter om Time Share te verkopen. Nogmaals, ik heb door de drukte maar met een half oor geluisterd. Het bedrijf in Las Vegas waar hij eerst werkzaam voor was (Haiti Village) is inmiddels al failliet, dus daar namen ze hem niet meer aan, haha...

Tova heeft ook al een aantal opties en een van haar vriendinnen zou vandaag iets laten weten, dus dit horen jullie binnenkort. In iedergeval 't kind is van de straat en aan het werk! LOL!

Shay's prive gedeelte in huis!

Nah, zojuist ook maar gelijk even wat plaatjes geschoten van Shay's prive gedeelte in huis, ondanks we hier nog niet mee klaar zijn.

Hier de prive hall van Shay, maar dan vanaf de andere kant genomen dan wat ik gisteren of eergisteren heb geplaatst. Je ziet Shay's prive badkamertje in de deuropening:

Shay's prive badkamertje, met een stukje 'mij' in de spiegel:

Het is wel erg moeilijk om kleine ruimtes op de foto te zetten. Meer kan ik er ook niet van maken:

Shay heeft ook een apparte ruimte in zijn badkamertje voor zijn badkuip/douche en toilet:

Dan de kamer van onze kleine 'hoarder', Shay (die nog steeds in bed ligt):

Shay's kamer is een stuk kleiner dan wat hij on Colorado als slaapkamer had. Ik noemde hem zojuist wel 'hoarder', maar dat was maar een grapje. We kunnen nog steeds nergens met de was heen, omdat de water softener en de droger nog niet zijn aangesloten, dus zijn wasgoed slingert nu even door zijn kamer. Ook wachten we nog op een nieuw onderdeel dat we deze week besteld hebben voor zijn komputer, zodat hij ook online kan. Als het goed is wordt dit vandaag geleverd. Ik had Shay verteld dat we zijn kamer pas als laatste zouden gaan doen, zodat we de rest konden opruimen, dus in dit geval is het NIET Shay's schuld dat zijn kamer zo rommelig is. Er moet nog een hoop gedaan worden vandaag in zijn kamer.

Zometeen komt de contractor een speciale 240V aansluiting voor de wasdroger aanleggen, zodat we eindelijk ook de droger kunnen aansluiten. Ook de zojuist gekochtte water softener wordt vandaag aangesloten en dan kunnen we eindelijk na ruim 2 weken weer wassen gaan draaien. Tova is deze week al uit nood naar een wasserette gereden met het noodzakelijke en dit is natuurlijk geen doen, maar we hadden even geen keus.

Dan rest mij nog wat plaatjes te schieten van het huis aan de voorkant en de achterkant en dan ben ik voorlopig even klaar. Daarna (als we echt helemaal gestettled zijn) zal ik wat betere plaatjes schieten dan ik de afgelopen week heb gedaan, want dat is allemaal erg snel tussen de bedrijven door gebeurd en dat is aan de kwaliteit wel te zien ook.

Ook zouden we vandaag onze 3 auto's willen laten testen op smog, iets dat in Nevada verplicht is. Zonder smog test kun je je auto namelijk niet bij DMV laten registreren. Het smog station waar wij dit willen laten doen, stuurt gelijk online de gegevens door naar DMV, dus zodra we daar zouden zijn, staan we al met het resultaat in het systeem. Ook moet er een VIN verification worden gedaan, maar dat is op het terrein van DMV zelf, iets wat we ook eerst moeten laten doen alvorens we in de rij gaan aansluiten voor de registratie. Ik vraag me alleen af of dit allemaal vandaag nog gaat lukken, want we willen geen contractor in huis hebben rondlopen zonder dat er iemand van ons aanwezig is. Wij kunnen niet aanwezig zijn als we naar DMV gaan, want we moeten allemaal met onze eigen auto's. Ik kan geen twee auto's tegelijkertijd meenemen natuurlijk, haha...

I love Las Vegas!

LOL!

Ik had het zelf eigenlijk nooit gedacht, maar ik heb het ontzettend naar mijn zin hier in Las Vegas, NV. Het zal er ook mee te maken hebben dat ik hier al ruim een jaar twee weken per maand heb doorgebracht en er al zeker 4 jaar regelmatig ben geweest, zodat niet alles vreemd op mij overkom, maar vandaag voelde ik me als een vis in het water.

Zojuist zijn Shay en ik even snel naar het politie buro gereden om onze pistolen te laten registreren, iets dat in Nevada verplicht is. Ik ben blij dat we vandaag (zondag) zijn geweest, want er was niemand in de verste verte te bekennen, dus we waren direkt aan de beurt en na 10 minuten stonden we weer met registratiekaart buiten. De serienummers van onze pistolen werden nagetrokken en ook onze background werd gechecked. Nu zijn we tenminste legaal in het bezit van vuurwapens in Nevada, maar het is nog geen concealed weapon permit. Dit moeten we appart aanvragen en een klas volgen, iets dat we binnenkort samen gaan doen, zodat we gewoon weer onze wapens 'verborgen' bij ons mogen dragen. Ik had al een concealed weapon permit voor de staat Colorado (en een aantal andere staten), maar deze is helaas niet geldig in Nevada.

Na het politieburo bezocht te hebben zijn Shay en ik even snel een hot chocolate milk wezen halen met donut (gevuld met custardpudding) bij Dunkin Donut, iets dat we ook in Fort Collins, CO niet hadden. Gelijk met de warme chocolademelk in onze handen doorgereden naar South Las Vegas Blvd en beiden hebben we een gratis Club Pasje van South Piont Hotel en Casino opgehaald. Als locals krijg je namelijk maandelijks hele leuke aanbiedingen in de bus, waar je alleen gebruik van kan maken als je zo'n pasje hebt. Deze maand kun je gratis voor $15 dollar gokken bij South Point. Die $15 dollar wordt dan op je pasje bijgeschreven. Ook zijn er twee restaurants in South Point waar we met z'n tweeen kunnen eten en maar hoeven te betalen voor een persoon. Leuk als Tova morgen ook even zo'n pasje gaat halen, dan kunnen we er veelvuldig van gebruik maken. Ook deze maand kunnen we naar de cinema in het South Point en met dit pasje krijgen we gratis softdrink en popcorn mee om de film te bekijken. Kijk, daar heb je wat aan! LOL!

Nee, laat ons maar schuiven... Wij redden ons wel hier in Viva Las Vegas! :-)

LOL!

Nog meer klaar!

Het gaat eindelijk een beetje opschieten en ik heb nog wat foto's geschoten voor jullie.

De Master Bedroom van Tova en mij. Het ziet er zowat hetzelfde uit als ons huis in Colorado, alleen staat er dit keer een loopmachine naast Tova's bed. Hoe lelijk dit ook staat, we hebben gewoon even geen plaats elders in huis om dat 'ding' kwijt te kunnen. Misschien dat hij straks ook naar buiten gaat:

Vanuit onze slaapkamer lopen we zo onze Master Bathroom in, waar ik eerder deze week al plaatsjes van heb geschoten:

De lamellen zijn dicht, zodat we de (tijdelijke) 'troep' buiten in de tuin niet hoeven te zien, haha:

Als de lamellen in onze slaapkamer open zijn, dan hebben we dit uitzicht. Eigenlijk hetzelfde als het uitzicht dat we vanuit de keuken en de woonkamer hebben. Je ziet de uitelkaar gehaalde Bowflex klaar liggen om gemonteerd te worden. Dit doen we overigens niet zelf. Hiervoor komt vandaag of morgen een gespecialiseerd bedrijf voor langs. Morgen maar eens bellen waar ze blijven...:

Ergens in het midden van het huis is een centraal halletje, waar we meestal binnenkomen via de laundry room als we via de garage binnen komen en niet via de voordeur. Op dit halletje komt onze slaapkamer uit, de laundryroom, zij-ingang naar de keuken en de kleine half verborgen home office waar onze komputers staan opgesteld.

Hier de ingang naar de Master Bedroom en de keuken:

De deur links op de foto gaat naar de laundry room en recht vooruit zie je een stukje van de home office in de spiegel van de kast:

Stukje home office, welke bereikbaar is via de woonkamer of dit centrale halletje in het midden van ons huis:

Hier zitten Tova en ik gezellig naast elkaar als we Internet gebruiken. Het is niet echt groot, maar we hebben hier geen apparte office ruimte meer zoals in ons vorige huis, maar het gaat (tot nu toe) nog steeds goed:

Dit is de laundry room. De deur die je aan het eind ziet is de deur naar de garage. Hier komen we meestal ons huis binnen. De voordeur gebruiken we maar zelden:

Dan hebben we hier nog een ander halletje. Wij noemen het Shay's prive gedeelte van het huis. Tova en ik hebben hier niets te zoeken namelijk. De deur in de muur links is de deur naar Shay's prive badkamer. Recht voor je zie je de logeerkamer waar ik eerder deze week al foto's van had gemaakt en als je aan het eind van de hal (naast de logeerkamer) rechtsaf gaat, dan kom je in Shay's slaapkamertje. Van Shay's badkamer en slaapkamer moet ik nog foto's maken, maar die komen nog (als hij zijn troep heeft opgeruimd)! LOL!

Shay's gedeelte van het huis:

Nah, dat was het weer even voor vandaag. Zometeen komt Tova's vriendin (een andere) op bezoek om het huis te bekijken, dus ik moet snel onder de douche springen voordat ze komt. We hebben trouwens de dag dat de verhuiswagen hier voor de deur stond al bezoek van Tova's vriendin Judith uit Fort Collins, CO gehad. Die was toevallig vorige week voor een paar dagen in Las Vegas, haha...

Shay en ik proberen vanmiddag even naar het politie buro in Henderson te gaan om onze pistolen te laten registreren. In Colorado was dit verboden volgens de wet, maar hier in Nevada is het verplicht. Hopelijk redden we het vandaag, want dan zijn we weer van een van de vele dingen die we nog moeten regelen af.

Rektifikatie op DMV!

Whoops... even iets recht zetten wat ik gisteren over de DMV (Department of Motor Vehicles) heb geschreven. Het is niet zo dat je eerste je rijbewijs moet hebben omgezet, voordat je je auto kunt omzetten. Je moet namelijk eerst een Nevada verzekering hebben, alvorens je je auto kunt registreren. Ik heb ik mijn vermoeidheid een beetje te snel het berichtje geplaats en denk dat ik dood moe was, haha... SORRY!!! Ik moest hier ineens aan denken toen ik gisteren in bed lag.

DMV Henderson, NV!

Ik hoor me nog zeggen 'eventjes naar DMV in Las Vegas' om Shay en mijn Colorado rijbewijs om te laten zetten naar een Nevada rijbewijs... Dit heeft dus de GEHELE middag geduurd en we zijn afgedraaid. Zoveel mensen en een rij binnen om alleen al een nummertje te krijgen was werkelijk niet te filmen. Maar goed, we moesten en hadden geen keus.

DMV Henderson, NV:

Naast onze Green Card, Colorado rijbewijs en SSN card moesten we ook twee bewijzen kunnen overleggen dat als bewijs diende dat we daadwerkelijk in Nevada zijn gaan wonen, zoals utility bills of rental agreements waar onze namen op stonden. Tja, die hadden we niet. We hebben nog niet een rekening op ons nieuwe adres gehad en Shay staat niet in de lease, dus dat zou nog lachen worden. Tot onze grote verbazing werd er totaal niet om die laatste twee bewijzen gevraagd. Alleen ons SSN card, Colorado rijbewijs en Green Card waren voldoende. Een ogentest werd uitgevoerd om te zien of we wel zonder bril zouden kunnen autorijden en dat was alles. Okay, we moesten $3 dollar betalen voor het rijbewijs en $19 dollar voor processing. De foto's werden gelijk ter plekke gemaakt. Het originele Nevada rijbewijs kunnen we binnen 1 a 2 weken per post verwachten en kregen een tijdelijk rijbewijs van DMV mee. Dit was twee jaar geleden anders, toen kreeg Tova gelijk haar Nevada rijbewijs mee, maar dit is nu veranderd.

Oh, wat zie ik er tegenop om de komende week weer naar DMV te moeten en in de rij aan te sluiten. Dan moeten we namelijk onze auto's van Nevada kentekenplaten laten voorzien. We rijden nu nog met onze Colorado kentekenplaten rond en dat mag straks niet meer. We konden dit niet gelijk doen, want je mag pas je auto kentekenplaten laten overzetten naar Nevada plates, nadat je je rijbewijs hebt laten overzetten. Het zou wel dezelfde dag gekunt hebben, maar dan moet je bewijs hebben dat je ook een Nevada autoverzekering hebt. Wij rijden nu nog rond op onze Colorado verzekeringen en mag volgens de wet eigenlijk ook al niet. Dus hebben we vandaag ook maar gelijk onze 3 weken oude Progressive Car Insurance weer laten vervallen (met ingang van morgen) en een andere verzekeraar in de arm genomen.

Betaalden wij slechts $755 dollar in Colorado voor alle drie onze auto's bij Progressive voor 6 maanden, in Nevada rekende Progressive ons voor exakt dezelfde polis $2,275 dollar voor alle drie de auto's voor 6 maanden!!!

Ja, ik ben een beetje achterlijk geworden. Ik ging wel ergens anders kijken. Totaal heb ik 15 quotes (offertes) aangevraagd en alles lag tussen de $2,002 dollar per maand en (dit was echt de hoogste ooit) $5,600 dollar voor 6 maanden. Hmmm... Wonen in Las Vegas is dus echt duurder dan in Colorado en Progressive is schijnbaar niet eens zo extreem duur dan, invergelijking met andere verhuurders. Maar toch, van $755 dollar per maand ineens bijna het 4 voudige te moeten gaan betalen, dat gaat er bij mij niet in. Ik dus verder gezocht en ineens kwam ik uit bij 21st Century (is AIG) en The General, welke ik wel eens op TV voorbij had zien komen. Nu moet ik eerlijk zeggen dat de TV reklames van The General niet echt uitnodigend zijn om zaken mee te doen, het komt over als een scam-achtig bedrijf van het goedkope type 'tweedehands dealer', maar ik was toch wel benieuwd wat die mij te bieden hadden.

The General kwam als goedkoopste uit de bus, namelijk $855 dollar voor 6 maanden. Zo, dat was goedkoop en ik wilde wel eens zien wat die polis dus inhield. Nou, vergeet The General maar!!! Alles, maar dan ook alles was uitgekleed... Het was de absoluut minimale dekking die je volgens de wet in Nevada moest hebben en als je bijvoorbeeld wilde upgraden en andere opties wilde toevoegen, dan werd je ook al niet vrolijker. Dus The General is echt de goedkoopste en waardelooste troep wat verzekering betreft die je je maar kunt bedenken.

Toen maar eventjes bij 21st Century gekeken. Hmmm.... Die kwamen uit op nog geen $1,100 dollar voor 6 maanden. Nog steeds duur in vergelijking met de $755 dollar die wij in Colorado moesten betalen, maar beduidend lager dan alle andere aanbieders, zoals de vreselijk dure Geigo, Allstate, Liberty Mutual en ga zo maar door. En het leuke was dat 21st Century een VOLLEDIG pakket heeft aangeboden, iets dat er bij de anderen als optie bijgekocht zou moeten worden, waardoor het alleen maar duurder werd.

Nu hebben we het volledige pakket aan verzekeringen, inklusief Road Side Assistance, $5,000 dollar aan Death Coverage per persoon, $5,000 dollar aan Medical Coverage per persoon, $30/$900 dollar aan vervangend vervoer (huurauto) vergoeding in het geval een van onze auto's door een ongeval langer dan een dag uit de running zou zijn en ga zo maar door. Alles dus inklusief, dat bij de duurdere jongens er nog een keer extra bijgekocht dient te worden. Morgen gaat deze nieuwe verzekering in en ik heb gelijk mijn huidige polis bij Progressive afgezegd met ingang van morgen. Die zouden me nog $600.20 dollar crediteren, dus al met al vielen de kosten om in Nevada verzekerd te zijn gelukkig nog wel mee.

Ik moet wel zeggen dat het uitzoeken van een betaalbare autoverzekering iets langer duurt dan (zoals Geigo het zo mooi weet te vertellen) 15 minuten.

Zojuist zijn Tova, Shay en ik weer een hapje wezen eten bij The Cheesecake Factory hier in Henderson (voor de tweede keer al deze week) en we zijn weer helemaal gestuffed. Het is ook zo lekker, maar de borden zijn daar echt altijd overvol. We zijn versleten...

Master Bathroom en Walk In Closet zijn klaar!

Zo, eindelijk is de badkamer die bij Tova en mijn slaapkamer met de bijbehorende inloopkast klaar. De foto's van Shay's badkamer (gedeeld met de logeerkamer) enzo volgen nog.

De Master Bathroom, zoals je het ziet als je de Master Bedroom uitloopt, de badkamer in:

Tova's en mijn eigen wastafel, gescheiden door een deur die toegang geeft naar de Walk In Closet (zie foto's onderaan):

 

De deur die je op deze foto ziet, is de deur naar het toilet:

Haha, je ziet mij in de badkuip staan om een foto te maken. Je kunt zien dat het koud is in Las Vegas, want ik heb sinds ik hier woon elke dag een warme trui aan, iets dat je mij in Colorado nooit zag dragen.

We hebben twee wastafels in onze badkamer. De kleine (aan de zijkant links op de foto) is mijn wastafel. De iets grotere wastafel waar je tegenaan kijkt is die van Tova. Zo houden we onze spullen allemaal netjes gescheiden:

Oh ja, dit is het toilet dat achter een deur 'verscholen' ligt:

DIt zie je als je de Walk In Closet inloopt:

De hoek om gaat...:

Tot aan het eind:

Nah, dat was het weer voor vandaag wat foto's betreft. Shay en ik gaan nu even snel naar DMV om onze Colorado rijbewijzen om te laten zetten naar het Nevada rijbewijs. Tova hoeft niet mee, want die heeft al een Nevada rijbewijs. Misschien dat ze toch even mee gaat, want ze moet het adres op haar rijbewijs laten veranderen.

Vanmorgen om 9 uur stond Alias (Jay) the Bugman al voor de deur om ons huis een Pest Control beurt te geven, zowel binnen als buiten. Binnen hoeft maar 2x per jaar gedaan te worden, buiten elke maand. Zo houden we de kakkerlakken, spinnen, scorpions en alle andere creepy crawlers lekker buiten de deur. Tot nu toe hebben we nog niets voorbij zien komen en dat willen we graag zo houden!!!

De logeerkamer is klaar!

Nou, boeken jullie je trip maar... de logeerkamer is klaar om in gebruik te worden genomen!

De logeerkamer:

Nee, Shay's kamertje is nog niet klaar. Okay, bijna klaar... maar hij moet nog wat rommel opruimen voordat er foto's gemaakt kunnen worden. Hetzelfde geld voor onze slaapkamer, waar tot nu to nog een loopmachine staat. Ik hou helemaal niet van fitness apparatuur in de slaapkamer, maar we weten niet waar we met dat ding heen moeten. Het huis is 1/3 kleiner dan wat we in Colorado gewend zijn. De grote BowFlex machine komt buiten in de tuin te staan. Ja echt, zonder dollen... we hebben binnen gewoon echt geen ruimte om dit soort dingen neer te zetten. In de garage is geen optie, want daar willen we 2 auto's hebben staan. Nu zie je in Las Vegas wel vaker fitness apparatuur gewoon buiten staan, dus we zijn niet de enige. Vandaar dat ik op dit idee kwam, hahaha...

Is ik weer!

Gisteren heb ik online maar zelf een water softener gekocht, want wij bleken deze niet in huis te hebben. De makalaar vertelde dat alle huizen in deze wijk zijn opgeleverd zonder water softener, maar wel met de aansluiting hiervoor. Dat het zonder water softener opgeleverd werd was duidelijk te merken aan de vaatwasser. Om verdere schade aan de vaatwasser, wasmachine, koffie apparatuur en de kwaliteit van de het wasgoed tegen te gaan, heb ik maar weer mijn portemonaie opengetrokken. Wat is verhuizen toch duur! :-(

Nu had ik gelukkig een goede deal online ontdekt. De water softener die ik wilde hebben was $500 dollar en het toeval wilde dat hij in de aanbieding was voor $400 dollar en wij vanwegen de verhuizing nog eens $40 dollar extra korting kregen middels een verhuis coupon, dus 'slechts' $360 dollar kwijt waren. Een koopje dus...

De zojuist gekochte water softener (in de doos) die ik zojuist bij Lowe's heb opgehaald:

Gisteren was ook de makelaar van de eigenaar nog langsgeweest. Het werd tijd, want dit had ze namelijk beloofd om op maandag te doen en niet op donderdag. Ze had schijnbaar mijn email gekregen, want ze kwam met de ontbrekende sleutels aankakken. Nou ja... de ontbrekende sleutels... We komen nog een huissleutel en een brievenbussleutel te kort. Wat hebben we aan 1 brievenbussleutel? In het kontrakt staat wat we 4 huissleutels moeten hebben en 2 brievenbussleutels en niet 3 huissleutels en 1 brievenbussleutel.

Omdat ze de sleutels in een gesloten enveloppe had gegeven, kwam ik er pas achter toen ze weer weg was. Zometeen nog maar even een email sturen waarin ik deze tekort koming zal vastleggen. Als wij straks weer gaan verhuizen wil ik niet een rekening krijgen voor een nieuwe set sleutels, omdat het kontrakt zegt dat....

Maar wat een achterlijk mens is dit zeg, die makelaar. Wat een idioot. Toen ze binnen kwam begon ze gelijk te blaten over dat wij mailbox nummer 8 hadden. Okay, dacht ik nog... dat is gemakkelijk te onthouden, want in Colorado hadden wij ook mailbox nummer 8. Even later (ze loopt als een kip zonder kop door het huis, terwijl ze haar klep met onzin niet dicht kan houden) begint ze weer over mailbox nummer 5 te ratelen. Huhh... 5? Zei je net niet dat het mailbox nummer 8 was? Ik ga niet alle 40 mailboxen staan uitproberen, dan denken de buren dat ik hun mail aan het stelen ben en heb ik zo de politie op mijn dak. Dit wil ik graag voorkomen natuurlijk. Nou, toen had ze eigenlijk geen idee meer wat nu ons mailbox nummer was. Hebben wij weer...

Nu ze er toch was, heb ik gelijk maar even gevraagd wat ze gaan doen aan de droger aansluiting in de laundry room. Wij willen toch wel graag wassen gaan draaien, want dit hebben we al meer dan een week niet meer gedaan en de stapels was worden alleen maar groter en groter. Gelukkig kunnen we onze onderbroeken minstens 4 dagen aanhouden of zelf langer als het moet, zolang ze maar niet al te erg verkleuren, maar ik heb toch liever elke dag een schone aan. Een 'zachte' schone wel te verstaan en geen 'schuurpapier' aanvoelende schone.

Nou, ze zou een aannemer langs laten komen die niet alleen eventjes naar de voordeurbel zou kijken (die zit 'vast' op de een of andere manier) en naar de waterkraan in de keuken, maar ze zou er ook voor zorgen dat er een 240V aansluiting in de laundry room zal komen op kosten van de eigenaar, want ook zij vond het te gek voor woorden dat er alleen maar een gas aansluiting voor de droger in huis aanwezig was. Kijk, daar schieten we tenminste mee op en hou ik weer wat extra geld in de knip.

Ze gaan ook de aansluitkosten voor ons betalen om de zojuist gekochte water softener aan te sluiten op het systeem. Dit doet dezelfde aannemer namelijk, vandaar dat ik gelijk dat ding heb gekocht zodat het er staat als ze komen. Laat nou de aannemer dezelfde dag gebeld hebben en die komt zometeen zo rond 1 uur 's middags even langs om te kijken wat de werkzaamheden allemaal zijn. Nu maar hopen dat hij ook daadwerkelijk komt, zoals beloofd. Je weet maar nooit hier in Las Vegas.

Alhoewel... Gisterenavond had ik online de water softener besteld en betaald, zodat wanneer deze gereed zou zijn, ik heb bij de dichtstbij zijnde Lowe's lokatie kon ophalen. Zelf ophalen is namelijk gratis... LOL! Ik had nog niet op de 'verzend' knop gedrukt en nog geen 15 minuten later werd ik door Lowe's gebeld met de mededeling dat hij klaar stond en ik hem kon ophalen. Kijk, zo kan het dus ook! Ik had overigens nog bij Lowe's een mooi groot boek gekocht over de konstruktie van Amerikaanse woningen, zodat ik mij daar wat meer in kan verdiepen. De bouw van de woningen is hier namelijk heel anders dan in Nederland en ja... ik ben nu eenmaal een bouwfanaat, hahaha.... Ik wil graag alles weten, dus ik kan me de komende tijd weer vermaken met het lezen/bestuderen van de Amerikaanse konstrukties. :-)

Oh ja, toen de makelaar gisteren weer weg ging, begin ze me toch als een imbeciel te schreeuwen, dat wil je niet weten! 'Ohhh... My car is still running... I didn't know... My car is still running and my door is still open!' Ja, werkelijk de gehele wijk hier was op de hoogte van haar auto die nog met de deur open stond te draaien langs de kant van de straat. Ik dacht even dat ze helemaal gek werd. Maar goed, zoals ik al eerder schreef, dat mens is kompleet de weg kwijt en verstrooider dan wie dan ook. Dat zo iemand makelaar kan zijn... ongelooflijk!!! Wat was ik blij dat die was opgerot. Geloof me, dit zeg ik echt niet snel. Ik werd er zelf helemaal zenuwachtig van.

Ook had ik gisteren mijn derde interview bij het bedrijf waar ik graag wil werken. Dit keer met een andere manager uit Dallas, TX. Een heel aardige man, met wie ik mijn eerste telefonische interview heb gehad over deze funktie. Ik heb zelf het idee dat het allemaal goed gegaan is. Althans, dat liet hij mij merken, maar nogmaals... je weet het met de Amerikanen namelijk nooit. Het was een interview van ongeveer 1 uur en 20 minuten. Voor het interview heb ik nog even zo'n 15 minuten gezellig gesproken met Kristy die de sales bij dit bedrijf in Las Vegas doet zitten praten. Ze wilde weten hoe de verhuizing was gegaan en of we al gesetteld zijn. Ik mag haar ontzettend graag. Kristy en ik hebben veel samen gewerkt. Ook kwam ik nog andere mensen in het bedrijf in de wandelgangen tegen die ik goed ken en er was zelfs iemand die mij herkende die werkzaam is in de vestiging in Los Angeles, CA. Ja, het is echt een kleine wereld, maar iedereen die er werkt is werkelijk fantastisch. Alleen jammer dat afspraken nooit nagekomen worden en cancellen (middels nooit meer iets laten horen) een normaal iets is in Las Vegas.

Het bedrijf waar ik wil gaan werken in Las Vegas is groot, maar het is geen Super Fabrication Center zoals in Dallas, TX of Los Angeles, CA. Men wil hier verandering in brengen en ook van de vestiging Las Vegas, NV een Super Fabrication Center maken, die de staten Nevada, Utah, Colorado, New Mexico en Arizona onder zich krijgt. Ik was een beetje verbaasd, want Arizona, Utah en Colorado hebben ook hun eigen vestigingen, dus gaan die dicht of gaan wij daar konkureren met ons eigen bedrijf. Nee, dit was niet het geval. Utah, Colorado en Arizona hebben de 'kleinere' kontrakten. Las Vegas gaat zich alleen op de grotere en ingewikkelde (meer technische) projekten richten, iets dat de 'kleinere' vestigingen niet kunnen, omdat de technische kennis niet in huis is daar. Ook in Las Vegas niet, maar daar wil men verandering in gaan brengen met mij als persoon. Onnodig te zeggen dat mijn technische kennis en opleiding veelvuldig is aangehaald, gisteren tijdens het interview.

Op mijn vraag wanneer ze denken te weten wanneer deze funktie vervuld zal gaan worden, kreeg ik direkt het antwoord 'super fast... within the next few weeks!' Nou, dat is snel zeg! LOL! Maar goed, ik zal nog even een paar weken geduld moeten hebben. Kristy vertelde mij na mijn interview dat het haar 4 maanden heeft gekost tussen het laatste interview en daadwerkelijk aangenomen zijn. Vier maanden heeft ze wekelijks aan de telefoon gehangen of ze al iets wisten... dus ik heb nog even te gaan, als ik het zo hoor, haha...

Wat mij in de auto opweg naar huis ineens duidelijk werd, is dat ik het vage vermoeden heb dat mijn tweede interview meer ging over de funktie van branch manager en ik elke dag op de zaak aanwezig moet zijn, omdat ik het gehele bedrijf run en er moet zijn voor iedereen. Gisteren, tijdens mijn derde interview had ik meer het idee sales manager te moeten zijn die (weer) zal moeten gaan reizen in de hierboven genoemde staten. Ik ben nu even een beetje konfuus. Bill (mijn tweede interview) maakte mij duidelijk waaruit mijn taken zouden bestaan, maar Greg (mijn derde interview) kwam toch iets anders over, terwijl hij toch duidelijk vroeg of Bill mij alle taken al had uitgelegd voor deze funktie. Maar goed, ik zal niet zoveel hoeven te reizen als bij mijn vorige werkgever en zolang ik maar werk heb, het liefst bij dit bedrijf, dan ben ik al gelukkig en heb alles wat ik me maar kan wensen.

Nog eventjes geduld dus... Ik denk wel dat ik wordt aangenomen, maar wil dit eerste zelf zwart op wit en getekend zien.

Onze straat!

Vanmorgen ben ik de gehele tijd bezig geweest met het 'ontkalken' van de vaatwasser. Elk onderdeeltje heb ik uit elkaar gehaald en ben flink bezig geweest met als gevolg dat het apparaat er zowel van binnen als van buiten weer als nieuw uitziet.

Tova kreeg zojuist haar vriendin Estella op bezoek en zitten nu samen gezellig in de backyard. Estella vertelde mij dat het water in Las Vegas inderdaad heel erg hard is, maar dat alle woningen, dus ook de onze, voorzien zou moeten zijn van een waterverzachter bij de warmwaterketel. Ze zal zo even kijken waar die van ons zit, zodat ik ook weet hoe dat ding eruit ziet. Dan krijg ik de instrukties vanzelf wel.

Ook hebben we nu eindelijk onze drie garagedeur openers. Het bedrijf voor de garagedeur is langsgeweest en we hebben nu een nieuwe toegangskode om binnen te komen, dus dat probleem is ook opgelost. Alleen dat kutwijf (sorry voor het woord) van een makelaar zou vanmorgen om 11:00 uur langsgekomen zijn met meer huissleutels en brievenbussleutels. Weer niets gehoord en op onze vele telefoontjes wordt weer niet gereageerd. Echt helemaal knetter en knetter gek word je hier in Las Vegas van dit gedrag.

Maar goed, ik ben blij en Tova ook, haha... We hebben het hier ontzettend naar ons zin en ik weet zeker dat het ons hier uitstekend gaat bevallen.

Zojuist (uit verveling) nog even snel een paar plaatjes geschoten van onze straat en auto's.

Tova's werkelijk smerige Ford Mustang in de garage en helemaal onder de pekel:

Ik wilde ook even een foto maken van onze straat, zodat je kunt zien dat we in de mountains wonen. Niet alleen vanuit onze frontyard en backyard hebben we uitzicht op de bergen (Black Mountains), maar we wonen zelfs middenin de Black Mountains.

Een foto genomen van de huizen aan de overkant van de straat, maar de bergen zijn niet echt goed op de foto te zien. Wel zijn Shay en mijn glimmende en gewassen Ford Experditions goed te zien, hahaha...:

Dus... maar even een beetje ingezoemd met de kamera en zie hier onze straat in de bergen:

Ik zal van de week ook gelijk even een foto maken van ons huis aan de voorkant, zodat jullie een beter beeld hebben van hoe ons huis eruit ziet.

Veel hebben we verder vandaag niet gedaan. Wat kleine dingetjes een plaatsje geven, maar geen dozen meer uitgepakt. We hebben alleen nog maar dozen in de logeerkamer staan, maar dat doen we als laatste, misschien morgen of vrijdag. Gisteren heb ik de garage een beetje aan kant gemaakt en alles netjes weggezet.

Nu ga ik even koffie drinken en de makelaar een boze email sturen. Dit is gewoon te gek voor woorden.

De eetkamer is nu ook klaar!

Eigenlijk was de eetkamer gisterenavond al klaar, maar was te moe om plaatjes te schieten.

De eetkamer (de foto's zijn wel 's avonds genomen. Sorry voor de kleuren):

Ook de kleine eethoek is klaar en staat gezellig bij het raam waar we uitzicht hebben op ons prive zwembad en de Black Mountains. We hebben al gemerkt dat we hier uren kunnen doorbrengen, hahaha...:

Tova in de keuken salade aan het maken met mijn favoriete originele Nederlandse Calve slasaus:

Nou, dan ook gelijk maar even een plaatje geschoten van de keuken:

Hier zie je de eetkamer in de opening en de voordeur. De eetkamer kunnen we afsluiten met 2 grote glazen deuren. Eigenlijk is het een home office, maar wij moesten ergens de eetkamertafel kwijt, dus geen home office dit keer:

De rest van de kamers en de tuin zijn nog niet klaar. Dit komt later wel, maar het schiet al aardig op. De tuin wordt tijdelijk even als opslagruimte van alle legen dozen en papieren gebruikt. We lijken wel de 'Flodders' uit Nederland die even een nette woonwijk komen verzieken met alles in de tuin om het zwembad heen. Precies zoals de Flodders hun tuin hadden ingericht. Gelukkig kan niemand in onze tuin kijken, want anders zou je je ogen uit je hoofd schamen.

Vandaag hebben we eigenlijk niet zoveel gedaan. Ja, vanmorgen een beetje. Het werd hoog tijd dat ik mijn auto eens naar de full service car wash ging brengen, want het zag er niet meer uit. In Las Vegas glimmen alle auto's, alsof ze zo uit de showroom komen rijden. Mijn Expedition zat helemaal onder de pekel en viezigheid, dus ja... ik viel wel op! LOL! Deze week ook gelijk even Tova's en Shay's auto naar de car wash brengen en we kunnen meedoen met de stijl van Vegas. :-)

Tova en ik zijn gelijk boodschappen wezen doen bij Target en Albertson. Shay moest een douche gordijn hebben voor zijn badkamer. Wij haten douche gordijnen en hebben eigelijk altijd glazen (schuif)deuren in de badkamer gehad. Maar voor dit jaartje ga ik hier niet in investeren natuurlijk.

Ondanks alles lekker loopt en wij ons heerlijk thuis voelen, zijn er toch weer een paar dingen waar ik me vreselijk aan loop te ergeren. Zaterdag kregen wij slechts 2 huissleutels van de makelaar, terwijl we met z'n drieen zijn. Ze was de andere sleutels (nog twee extra) 'vergeten mee te nemen. Shay heeft dus geen sleutel van het huis. Ook was ze de mailbox sleutels 'vergeten', waardoor we nu nog steeds geen post hebben kunnen halen. Ook was ze de garagedeur openers (afstandbedieningen) 'vergeten' mee te nemen, waardoor we niet met de auto de garagedeur open of dicht kunnen doen. Nu moeten we de garagedeur van binnenuit open doen, de auto's naar buiten rijden, weer naar binnen om de garagedeur dicht te doen en via de voordeur naar buiten om om te lopen om naar de auto te gaan. Als we thuis komen is het hetzelfde liedje, maar dan precies andersom.

Okay, kan gebeuren... maandag (gisteren dus) zou ze langskomen om alles te brengen, maar nu is het dinsdagavond en we hebben nog steeds niets gezien of gehoord.

Ook hadden we afgelopen zaterdagmiddag een afspraak met Pest Control om zowel binnenshuis als buiten te sprayen om ongedierte te bestrijden, iets dat je in Las Vegas maandelijks moet laten doen. Binnenshuis maar 2 keer per jaar en buitenshuis elke maand. Wij zaterdag de gehele dag gewacht en (ja, dit is Las Vegas, weet je nog...) uiteraard niets meer vernomen. Ik was pissig, want afgelopen zondag zouden onze spullen komen, zodat ze net op tijd overal gemakkelijk bij konden komen. Ik dus maar even gebeld en ja hoor, een bandje... Dan maar een berichtje achtergelaten of ze snel willen terug bellen, want we wilden weg gaan en niet de gehele zaterdag voor niets te gaan zitten wachten. Of beter gezegd, gaan staan te wachten. Stoelen hadden we zaterdag namelijk nog niet. Nou, terug gebeld word je dus niet. Ja, twee dagen later met het excuus dat ze vergeten waren die zaterdag gesloten te zijn... Je klanten informeren die voor die dag een afspraak hebben is ook zo moeilijk.

Afgelopen zaterdag zouden we ook gebeld worden door het bedrijf van de automatische garagedeur, omdat de makelaar had gezegd er maar twee garagedeur openers beschikbaar waren en wij er een derde bij moesten hebben. Zaterdag zou dit bedrijf langsgekomen zijn om de derde opener gereed te maken voor ons, maar ook daar hebben we tot op heden niets meer van vernomen. We hebben nog steeds geen garagedeur opener en morgen is het alweer woensdag.

Zoals je ziet gaat het allemaal weer lekker op zijn 'Las Vegas' stijl... iets waar ik al ruim 4 jaar in Las Vegas tegenaan loop. We zullen ons erbij neer moeten leggen, maar ik kan je wel een ding vertellen: Als ik straks Branch Manager ben van het bedrijf waar ik graag wil werken, dan gaan we daar de dingen in een rap tempo veranderen!!!

Het mag misschien gek klinken, maar voor het eerst loop ik al de gehele week in Las Vegas met een warme trui aan, zo koud is het. De temperatuur is gemiddeld 55 graden F, dus niet echt koud te noemen, maar het voelt gewoon erg koud aan. In Colorado kan het 20 of zelfs 30 graden F. kouder zijn, maar daar voelt het gewoon veel warmer aan en liep ik altijd (zomer en winter) in een t-shirtje met korte mouwen. Hier dus niet...

Oh ja, we hebben ook nog geen wassen kunnen draaien. Ja, een was uit nood... Onze droger kan hier niet aangesloten worden, omdat er geen stroomaansluiting is in de laundry room. De drogers hier gaan namelijk op gas en niet op stroom! Hier flippen we ontzettend van, want zonder droger kunnen we niets. Een was hebben we uit nood gedraaid en maar even buiten in het zonnetje gehangen, maar alles is zo hard als een plank. De handdoeken lijken wel schuurpapier!!! Het water in Las Vegas is zo ontzettend 'hard', dat wil je niet weten. Het water is ook vreselijk vies van smaak als je het uit de kraan drinkt. Colorado had heel zacht water en het beste drinkwater (qua kwaliteit en smaak) in geheel Amerika. Dit is echt goed te merken. Kijken of de makelaar met een oplossing kan komen, want ik zie me niet naar een wasserette gaan elke dag met de was.

Ook de vaatwasmachine hebben we niet kunnen gebruiken. Ondanks alles nog maar 5 jaar oud is, was de vaatwasser van binnen een grote bonk witte kalk, dat alles verstopt zat. Ik had eerst niets in de gaten, tot we de vaatwas uit de vaatwasser haalde. Het zag er nog viezer uit dan toen we het er in gedaan hadden. Toen ik verder keek, zag ik dat alles van binnen (ook het verwarmings element) spierwit onder een dikke harde kalklaag zat en alle gaatjes die water zouden moeten sproeien verstopt zaten.

Pfffffff.... Ik kan dit soort grapjes niet gebruiken!!! We hebben het al druk zat. Vandaag gelijk maar een fles CLR gekocht en de gehele fles leeggespoten. Dit zou de kalk moeten oplossen, maar ik merk er maar weining van. Ik wou dat ik een zeer goed werkend middel te koop wist, dan de kalk letterlijk op zou vreten als je het erop zou spuiten, want met de hand afwassen is geen optie hier. Wij draaien de vaatwasser minstens twee keer per dag. Naast het probleem met de droger halen we nog meer werk op ons nek. Ook ben ik nu bang om onze wasmachine te gebruiken. Als het water hier zo ontzettend hard is, dan gaat dat ding straks ook nog naar de knoppen.

Ik zal eens kijken hoe we dit kunnen voorkomen. Mochten er Nederlanders zijn in Amerika met dezelfde problemen, dan horen we graag wat voor maatregelen zij hebben genomen om kalkaanslag te voorkomen in zowel de vaatwasser als de wasmachine.

Woonkamer is klaar!

Zo, de woonkamer is eindelijk klaar en we kunnen even ontspannen op de bank zitten zonder dozen om ons heen. Ik heb even snel wat plaatjes geschoten vanmorgen, maar de 'glossy magazine style pictures' volgen nog, hahaha...

Onze woonkamer op dit moment:

Als het gehele huis gedaan is, zal ik (net als in Colorado) een video maken, al lopend door het huis. Dat zegt meer dan wat foto's.

Ik ga nu douchen en daarna gaan we (Tova en ik) snel even wat boodschappen halen bij Albertson, dat hier net om de hoek zit. Niet letterlijk om de hoek, maar wel heeeeel dichtbij.

We hebben weer Internet!

Even een klein berichtje om te laten weten dat we nog steeds in leven zijn en levend en wel zijn aangekomen in Las Vegas, NV. Sinds vanmorgen hebben we eindelijk weer Internet. Foto's komen later wel. Het verhuisbedrijf heeft gisteren keurig netjes alles uitgeladen, dus onnodig te zeggen hoe ons nieuwe huis er momenteel uitziet.

Hier wat plaatjes geschoten van onze rit in de sneeuw van Colorado tot en met Nevada. Het was een en al sneeuw dat we gezien hebben, tot we vlak bij Las Vegas aankwamen, toen was het over.

Tova's auto achter die van mij:

Mijn auto met Tova's auto er achter:

Shay's auto, helemaal zwart van de viezigheid:

Zo zagen de wegen eruit. Gelukkig waren de wegen goed begaanbaar, maar de sneeuw en laag hangende wolken deden soms wat spookachtig aan:

Dan ineens duikt er dit op, de onderkant van wat bergjes:

Dan ineens klaart het weer op:

Een mooie strakke blauwe lucht:

Het is niet leuk om met oud- en nieuw onderweg te zijn, zonder een huis te hebben. We hebben dan ook totaal niets van de feestdagen gemerkt en wisten soms niet eens meer in welke dag wij leefden.

Ik hou het hier even bij, we hebben nog zoveel te doen en ik kan slechts achter de komputer gaan zitten en Tova al het werk laten doen.

Oh ja, aanstaande donderdag heb ik een derde sollicitatie gesprek bij het bedrijf waar ik graag wil werken in Las Vegas, dus het worden weer spannende dagen voor mij. Ik ben blij dat het pas donderdag is en niet vandaag of morgen, want dat zou ik bijna niet meer trekken. Laat er vanmorgen nou ook een headhunter mij gebeld hebben en mij voor een Sales Manager position willen inzetten... LOL! Ik heb maar snel verteld dat ik deze week terug zou bellen, omdat ik middenin een verhuising zit. Kansen bieden zich zomaar ineens aan. :-)

Jullie horen nog van ons, als we wat gesetteld zijn. Dit was alleen maar even een berichtje om te laten weten dat alles goed gaat en volgens plan.

Disconnected!

Zometeen hebben we geen Internet meer. Ik moet vanmiddag naar Comcast om de apparatuur weg te brengen en dan is het gedaan met Colorado. :-(

Vanmorgen om 8 uur heb ik mijn Expedition weer naar Spradley Barr Ford in Fort Collins gebracht om de remblokken achter te laten vervangen. Hopelijk bellen ze snel, want ik moet mijn auto hebben om de laatste dingen te regelen vandaag. Het verhuisbedrijf heeft ook al gebeld en die staan morgen om 8 uur al voor de deur. Keurig, het kan wat mij betreft niet snel genoeg zijn.

Vandaag is de laatste 'leefbare' dag in ons huis en vanavond de laatste nacht. Morgenavond slapen we in het Hampton Hotel hier in Fort Collins, dan om 9 uur de volgende ochtend is het closing van ons huis bij de makelaar op kantoor. Daarna de car trailer bij Uhaul ophalen om Tova's auto achter de van mij te hangen en dan gaan we op pad naar Nevada! :-) Ja, weer dat schitterende stuk rijden in geweldige natuur. Hopelijk sneeuwt het op de I-70 niet al te veel, want we hebben ervaring hoe het er daar soms kan spoken en dan is er geen doorkomen aan.

Het inpakken schiet al aardig op, ook al zijn we er nog lang niet. We hebben geen keus, het is echt de laatste dag, dus alles MOET ingepakt zijn. Ik heb nooit geweten hoeveel we hebben om in te pakken. Gisteren tot laat bezig geweest met van alles en nog wat. Ik was kapot en om eerlijk te zeggen, vandaag is alle energie weg. Ik moet me dus dwingen om door te gaan, want anders is het echt te laat.

Daarom is dit ook gelijk het laatste stukje dat ik geschreven heb vanuit Colorado. De komende dagen zal het wel stil zijn, tot we weer aansluiting hebben in Nevada op 4 januari. Niet dat ik beloof direkt te gaan bloggen, maar wie weet. We zullen het knetter druk hebben de komende dagen. Hopelijk slepen we ons er doorheen en is dit voorlopig even de laatste verhuizing, want indanks ik in mijn leven wel 20 keer ben verhuisd, je went er nooit aan.

Wij (Tova, Martin en Shay) wensen iedereen een heel fijne nieuwjaarswisseling/oudjaarsavond en tot ziens/horens tot over ongeveer een weekje! :-)

PS Helaas kan ik geen foto's plaatsen, want alle kabels zijn al een een week geleden opgeborgen en ingepakt.

De laatste loodjes!

Inderdaad, die wegen het zwaarst en dit merken we ook. We hebben al een hoop ingepakt en zoals ik al eerder schreef, er lijkt geen eind aan te komen. Als je denkt er bijna te zijn wil je niet weten wat er nog meer is. Gisteren ook, de onderste keukenkastjes zijn leeg gemaakt. Gevolg: 3 volle grote dozen! Vandaag gaan we beginnen met de laatste spullen in de basement, daarna onze en Shay's badkamer, Shay's slaapkamer en onze slaapkamer. Geen idee of dit vandaag allemaal gaat lukken, maar het meeste moet gedaan zijn vandaag. Morgen zal er niet veel van komen, want de auto van mij moet weer naar de garage, de apparatuur van Comcast moet terug gebracht worden, de laatste restanten van wat weggegooid kan worden moet naar de landfill gebracht worden en zo zijn er nog een paar dingetjes die buitenshuis gedaan moeten worden. Maandag wordt dus een drukke dag.

Gisteren is Tova's auto ook voor een service beurt geweest. Elke keer als wij onze auto voor een service beurt wegbrengen, krijgen wij 5% in cash teruggestort op een gratis Award pasje van onze Ford dealer in Fort Collins. De man die mij hielp zei dat wij al $100 dollar hadden gespaard, echter dit kan alleen bij Spradley Barr Ford in Fort Collins, CO worden uitgegeven. Het is dus niet overdraagbaar naar een van de Ford dealers in Las Vegas, NV, dus zouden we die $100 dollar kwijt zijn.

Toen mijn Expedition vorige week in service was, bleek alles gewoon in order te zijn. Wel had men een opmerking geplaatst dat het zichtbaar begint te worden de achterste remschijven binnenkort te vervangen. Niet dat het nu nodig was, anders hadden ze dit gelijk al gedaan, maar we moesten het in de gaten houden. Ik heb gelijk maar een afspraak gemaakt om maandagochtend mijn Expedition in te brengen om de achterste remschijven te laten vervangen. Ik kan gelijk die $100 dollar hiervoor gebruiken. De kosten zijn $98 dollar plus tax, dus op het piepkleine tax bedragje na, wordt dit dus zo goed als gratis gedaan. Ben ik daar ook weer vanaf voorlopig.

Morgen is de laatste dag dat we Internet hebben. Alles wordt dan losgekoppeld en ingepakt. Als alles goed gaat, dan hebben we weer Internet op 4 januari 2010. Niet dat ik vewacht als een gek te gaan bloggen die dag, want we zullen wel andere dingen aan ons hoofd hebben dan, maar ik zal proberen die dag te laten weten dat we het allemaal gered hebben. Mochten jullie nooit meer iets horen van ons, dan is er iets misgegaan. :-)

Saaie Kerst!

LOL!

Het is dat Tova deze week echt ontzettend lekker eten heeft gekocht bij Whole Foods en dat we twee Kerst Stolletjes met amandelspijs hadden, want anders was er totaal niets van de Kerst te merken bij ons thuis. Okay, buiten is alles bedekt onder een dik pak sneeuw, maar ons huis staat overvol met ingepakte dozen voor de verhuizing. Je wilt niet weten hoeveel dozen we inmiddels al hebben gevuld. Elke keer denk ik genoeg dozen te hebben, maar elke keer kom ik er achter steeds heel veel dozen te kort te komen. Morgen nog maar een keer langs het verhuisbedrijf...

De garage is klaar, evenals de logeerkamer, mijn studeerkamer en de basement is bijna klaar. Morgen Shay;s kamer, de badkamers, onze kamer en de inloopkast... oh ja, de keuken is voor de helft klaar...

Ik had er nooit van durven dromen hoeveel werk het inpakken en uitzoeken is. Wat hebben wij een hoop 'troep' in huis zeg. Gisterenavond zijn we de voorraadkast gaan inpakken en wat bovenkastjes, tot we dood neer vielen. Vanmorgen verder gegaan met de keuken. De bovenkastjes zijn zowat allemaal leeg, evenals de laatjes onder het aanrechtblad. Nu alle onderkastjes nog en dan is de keuken ook ingepakt.

Hoe zijn we in vredesnaam allemaal aan die spullen gekomen? Er komt geen eind aan. Maar ach, Kerst vieren tussen de verhuisdozen is ook gezellig hoor, haha...

Ineens realiseren we dat we nog maar 3 dagen hebben vanaf nu. Morgen, zondag en maandag. Dinsdag wordt alles door het verhuisbedrijf ingeladen en staan we op straat. Morgen moet alleen Tova's auto nog even naar de Ford dealer voor een onderhoudsbeurt, nog een laatste keer langs de landfill en Goodwill... Leuk, gaat allemaal van de kostbare tijd af. Morgen MOET Shay's kamer klaar zijn en ingepakt. Zal wel een hoop stress gaan geven, want Shay wil niets inpakken. Die heeft dit nog nodig, dat nog nodig en misschien dit of dat ook nog nodig...

Pfff....

We slaan ons er wel doorheen. Hoop ik, haha... Overigens, ik zie het sinds afgelopen maandag allemaal weer zitten, maar dat komt omdat ik het bere druk heb natuurlijk en lekker bezig ben. Tova is nu een lekker visje aan het grillen, ik heb honger dus ga snel naar beneden mijn tanden erin zetten.

MERRY CHRISTMAS!

Even gelijk van de gelegenheid om iedereen MERRY CHRISTMAS te wensen vanuit een flink ondergesneeuwde Colorado! LOL!

Tova en ik zijn vandaag nog wat extra dozen en tape op wezen halen bij het verhuisbedrijf, zodat we met de Kerst lekker door kunnen gaan met inpakken. De dagen vliegen voorbij en volgende week om deze tijd zitten we (als alles goed gaat) waarschijnlijk al in Utah.

Na de dozen opgehaald te hebben zijn we nog even naar The Cupboard gereden om drop en Kerststolletjes met amandelspijs te kopen. Jee, wat was het druk bij The Cupboard. De drop hadden we zo te pakken, maar geen Kerst brood met amandelspijs te vinden. Ik het maar even aan een van de medewerkers gevraagd, maar die wist niet wat het was en stuurde me naar de afdeling waar alle buitenlandse Kerst hapjes stonden opgesteld. Niets dus... dus ik het nog even aan een andere medewerkster gevraagd en die wist gelijk wat ik bedoelde. Nou, ze hadden dit seizoen besloten het niet meer in te kopen, want niemand wist wat het was en vorig jaar zaten ze met een gigantische voorraad Kerst Stolletjes in hun maag.

Huh...??!!! Vorig jaar had ik 3 dozen gekocht a $20 per stuk (net genoeg voor een persoon, zo klein zijn die 'stolletjes') en toen die op waren was ik terug gegaan om de rest te kopen en zeiden ze dat alles was uitverkocht!!!

Ik baalde als een stekker, want ik MOEST en ZOU zo'n klein Kerst broodje hebben. De medewerkster zag schijnbaar mijn teleurstelling in mijn ogen (ja, het huilen stond me nader dan het lachen) en verwees mij naar een winkel 2 blokken verder aan de overkant, namelijk City Drugs. Ik kende die winkel wel, maar was daar nog nooit geweest. Joost had in het verre verleden wel eens verteld dat die ook Nederlandse Venco drop verkochten, dus wij daar naar toe gereden en ja hoor... daar lagen precies dezelfde Kerst Stolletjes als ik vorig jaar bij The Cupboard had gekocht, alleen waren ze hier 'slechts' $14 dollar per stuk en niet $20 dollar zoals bij The Cupboard. Nog steeds duur, maar het scheelde nogal wat. Ik heb gelijk de laatste twee stolletjes ingeslagen en 4 pakken stroopwafeltjes meegenomen. Bij de kassa bleek de persoon die afrekende Belg te zijn en hij hoorde Tova en mij Nederlands met elkaar praten, waarna hij ook overging op de Nederlandse taal. Hij vertelde dat er op Howard een banketbakkerij zat, waarvan de eigenaresse ook Belg was en Nederlands sprak.

Kijk, dat is leuk om te weten, zo precies een week voordat we Fort Collins gaan verlaten! LOL!

Daarna zijn we nog even naar Whole Food Market gereden, waar Tova normaal haar boodschappen doet als ze alleen gaat. Ik hou niet van die zaak, omdat het er altijd zo vreselijk druk is en je gewoon die winkel niet uitkomt met Tova. Die wil daar alles zien en kopen, gewoon omdat het super lekker is en van een goede kwaliteit. Alleen jammer dat het er krioelt van de Obama bumperstickers op de Priusjes die er op de parkeerplaats staan. Ik denk dat ik de enige republikein ben die ooit voet heeft gezet bij Whole Food, haha...

Maar goed, ik toch maar even mee naar binnen. Ja, moet je dus NIET doen zo vlak voor de Kerst. Je kon er niet lopen zo druk was het. Het leek wel uitverkoop. Tja, dan gaan we weer door de knieen en hebben weer allemaal lekkere dingen gekocht voor Christmas Eve, dus we hoeven morgen niet meer te koken. Hebben we toch nog een beetje een gezellige Kerst, ook al staat er geen Kerstboom dit jaar. Het vervelende van een zaak als Whole Food is dat je niet kunt stoppen met kopen. Het een is nog lekkerder dan het andere, maar toch waren we er weer even snel uit als dat we binnen zijn gekomen. Alle kassa's waren open en we hoefden niet in de rij te staan. Dat was wel lekker, want ik haat aansluiten en wachten in de rij.

Vanavond doe ik lekker even helemaal niets. Gewoon lekker hangen op de bank voor de buis met een lekker bakje koffie. Morgen ga ik weer aan de slag met verder inpakken. De garage is vandaag helemaal schoongemaakt en alles wat er stond is ingepakt en klaar voor de verhuizing.

Buiten sneeuwt het nog steeds behoordlijk en zojuist heb ik ook de driveway en sidewalks maar even gedaan. Wat een zwaar werk was dat, want er is heel wat sneeuw gevallen. Het is nog geen sekonde 'droog' geweest en tot op heden sneeuwt het nog steeds behoorlijk. Dit betekent dat ik morgenochtend weer hetzelfde werkje kan gaan doen...