Matosh

Larimer County Landfill!

Nou, vandaag weer niet wezen hiken terwijl het juist zulk mooi hike weer was. Ik wilde toch niet het risiko lopen dat ene belangrijke telefoontje te missen. Maar wat valt er eigenlijk te missen? Niets! Ook vandaag ben ik niet gebeld, dus maandagochtend gelijk zelf maar even aan de telefoon hangen, want ik wil hier wel erg graag werken!

Ook die achterlijke makelaar heeft niet meer gereageerd op mijn laatste email, waarin ik vroeg dat zomaar van de ene op de andere dag ALLE woningen in Las Vegas stukken duurder geworden zijn. Nee, die houdt lekker haar mond gesnoerd, dus dit wordt niet onze makelaar. Gelukkig hebben we een andere makelaar sinds gisteren, een vriendin van Tova's vriendin in Las Vegas. Ze klonk ontzettend aardig aan de telefoon. We zien wel wat er gaat gebeuren. Zoveel haast hebben we gelukkig nog niet.

In de middag ben ik maar even naar Larimer County Landfill gereden, dat hier nog geen mile van ons huis vandaan zit. Alle emmers en blikken verf zijn weggebracht en er waren geen kosten aan verbonden. Ook hadden we nog een accu van Shay's Jeep Grand Cherokee in de garage staan die boven water kwam en die heb ik ook maar gelijk even weggebracht. Zijn we daar ook weer vanaf.

Morgen nog wat andere spullen wegbrengen, maar dan moet Shay even mee om te helpen. Dit zijn de items die veel te groot zijn om met het gewone vuilnis mee te geven. Ruimt ook allemaal weer lekker op! LOL!

Op de foto hierboven die je de ingang van Larimer County Landfill, waar ik dus vanmiddag geweest ben.

Het leuke dat ik vandaag ontdekte is dat mensen er ook verf, verdunners en weet ik allemaal wat nog meer af kunnen halen. Ja, gratis! Dus wat ik inlever, kan misschien iemand anders nog gebruiken. Kijk, dat is nog eens een goed systeem.

Vandaag heb ik lekker wat muziek van Internet gedownload en op CD gezet, zodat ik weer 'verse' muziek in de auto heb zitten. Heerlijk...

Volgende week laten we een verhuisbedrijf overkomen om offerte te maken voor de verhuizing naar Las Vegas. Ik ben beniewd. Toen we van Highland Park, IL naar Fort Collins, CO verhuisden 4 jaar geleden, waren we iets meer dan $7,000 dollar kwijt. Hopelijk is van Fort Collins, CO naar Las Vegas, NV verhuizen iets goedkoper. Het is niet alleen 200 mile minder, maar ook Tova's Ford Mustang hoeft door de verhuizers niet meegenomen te worden dit keer. Dit hadden we wel laten doen toen we hierheen verhuisden. Als het beneden de $5,000 dollar zou kunnen blijven, dan denk ik dat we een goede prijs hebben, maar je weet het nooit natuurlijk.

Gelukkig kent Tova de eigenaar van het verhuisbedrijf erg goed, dus wie weet kan ze er nog wat van de prijs afkrijgen, hahaha... Ik laat het allemaal maar aan Tova over. Die weet echt overal een slaatje uit te slaan. Ik moet dan alleen niet in de buurt zijn, want ik heb de ervaring dat soms wel eens het schaamrood op mijn kaken staat als ik Tova zo bezig zie met afdingen, haha...

Nog steeds spannend!

Gisteren heb ik nog niets gehoord over een mogelijk funktie bij mijn favoriete bedrijf in Las Vegas. Ik had de gehele dag (en avond) in spanning gezeten. Het was prachtig weer, echt lekker om te gaan hiken, maar wilde telefonisch bereikbaar zijn dus ben de gehele dag thuis gebleven. Vandaag is ook schitterend weer en ik had hiken voor vandaag staan, maar ik denk dat ik beter ook maar thuis kan blijven. In de Rocky Mountains heb je namelijk geen bereik en dit telefoontje wil ik niet missen.

Hopelijk belt men vandaag, want ik wil toch wel weten waar ik sta. Nu had men gezegd mij eind van deze week te bellen, dus dat kan ook vrijdag zijn. Wel had men vermeld dat het waarschijnlijk op donderdag zou zijn dat men kontakt met mij zou opnemen. Ik weet dat de manager deze week in Las Vegas zat om met andere managers van andere vestigingen te kijken wat men met deze vestiging ging doen, nu het 'stuurloos' is. Gisteren lag heel Amerika plat qua luchtverkeer, dus mocht hij gisteren van Las Vegas naar Dallas gevlogen zijn, dan had hij wel andere dingen aan zijn hoofd denk ik.

In mijn hart wilde ik gisteren aan het eind van de dag zelf bellen (dat mocht, had hij geschreven), maar ik wacht vandaag nog maar even af. Ik wil niet te wanhopig klinken en zeker niet bellen als hij pissed off op de luchthaven van Las Vegas vast zit.

Vanmorgen als eerste maar gelijk met de garage begonnen om uit te baggeren. Er stonden een aantal grote verfemmers die ik weg wil gaan brengen naar de recycle facitity hier in Fort Collins. We kunnen er maar beter vanaf zijn, dus ik snel alles in het midden van de garage gezet, zodat ik ze gemakkelijk in mijn auto kan plaatsen als die die achteruit de garage in zou rijden. Een van de grote emmers viel om en je raadt het al... de hele vloer onder een dikke smurrie verf!

Hoe ruim je dat op? Nou, ik kan je vertellen dat het al is opgeruimd, maar vraag niet hoe! Gelukkig is de vloer nu weer schoon en je ziet er niets van. Ik was even bang dat we een vreselijk lelijke en grote verfplek achter zouden laten, maar dat is niet het geval. Een gelukje bij een ongelukje dus, maar leuk is anders. Denk je rommel op te ruimen, krijg je er meer vette troep bij en extra schoonmaak.

De makelaar die wij twee weken geleden in de arm genomen hebben om voor ons een huis in Las Vegas te zoeken, heeft ook weer een leuk grapje, dat mij gisteren echt pissig maakte. We hadden op haar website een hoop huizen gezien waar wij interesse in hadden. We hebben onze wensenlijst opgestuurd en ze heeft ons een aantal woningen toegezonden die allemaal binnen ons budget vielen in de wijken waar wij graag zouden willen wonen en aan al onze minimale eisen voldoen. Dit was prachtig, want als wij straks voor een paar dagen naar Las Vegas gaan, kunnen we al deze woningen gaan bekijken en een keus maken.

Wat schetste gisteren mijn verbazing... Ineens waren alle woningen die ze eerder die week had opgestuurd met minimaal $100 dollar per maand verhoogd. Sommige zelfs met $250 dollar per maand verhoogd, zodat er niet veel meer over bleef dat binnen ons budget lag. Kijk, dat iemand zijn woning te huur/lease aanbied en er achteraf gezien toch liever iets bovenop gooi qua prijs, dat kan ik me voorstellen, maar niet zomaar van de ene op de andere dag ALLE woningen die ze in haar bestand heeft flink gaat verhogen. Dit is vreemd, want het lijkt mij onmogelijk dat alle ruim 400 eigenaren van woningen in Las Vegas hun huur op dezelfde dag gaan aanpassen.

Ik was echt pissig en we zijn opzoek gegaan naar een andere makelaar, een goede vriendin van Tova's vriendin in Las Vegas. Ik wacht nu op haar email met woningen die beschikbaar zijn. Toch heb ik vanmorgen de 'oude' makelaar een email gestuurd met de vraag waarom ineens alle woningen met minimaal $100 dollar per maand zijn verhoogd. Kreeg ik gelijk een emailtje terug met de opmerking dat er niet veel woningen beschikbaar zijn in onze prijsklasse en om ons een beter overzicht te kunnen geven, ze 'iets' over onze limiet is gegaan, zodat we ook kunnen zien wat er nog meer in onze voorkeur wijk te krijgen is.

Kijk, dat begrijp ik en vind ik ook normaal, maar ze had niet door dat ik het over ALLE huizen had, die verhoogd zijn in prijs. Ik heb haar gelijk de woningen die ons leuk lijken opgestuurd met de 'vorige' prijzen en wat ze nu ineens zomaar van de ene op de andere dag doen.

Gek he... dan ineens komt er geen reaktie meer terug. Het is en blijft dood en doodstil in mijn mailbox.

Nah, ik ga even lekker douchen, de verf van mijn handen zien te krijgen, daarna alles naar de recycle facility brengen en misschien dat ik daarna toch nog even een paar uurtjes ga hiken. Ik moet er echt eventjes uit vandaag. Er is namelijk nog een trail die ik wil doen, voordat we straks gaan verhuizen.

Spannende dag!

Als alles goed gaat, word ik vandaag gebeld door een beslissing nemende persoon uit Dallas, TX om over een eventuele mogelijkheid te praten voor een funktie bij een bedrijf in Las Vegas, NV. Okay, hij zou eind van deze week bellen en deze donderdag was zijn voorstel. Ik heb geen idee wat me te wachten staat, maar zodra ik nieuws heb dan laat ik het wel weten.

Echt veel nieuws hebben we niet te melden. Gewoonweg, omdat er helemaal niets gaande is. Gisteren heb ik mijn kledingkast weer eens uitgebaggerd en alle kledingstukken die ik toch niet meer draag uit onze inloopkast verwijderd:

18 Polo shirts - 8 Truien (en hoodies) - 21 T-shirts en 13 spijkerbroeken

De meeste kledingstukken, met name polo shirts en jeans heb ik nog nooit gedragen, dus de kwaliteit is goed. Vandaag ga ik alles doneren bij Goodwill. Daarna gaan we Shay's kast even doorlopen en hopelijk heeft Tova ook nog het een en ander dat weg kan.

Vandaag staat op de planning om alle oude verfblikken/emmers en andere chemicalien naar de recycle facility hier in Fort Collins te brengen, zodat we daar ook vanaf zijn. Het opruimen in huis schiet al aardig op, maar we zijn er nog lang niet. Dit kinkt alsof we in een huis vol troep leven, maar dat is niet zo. Het opruimen doen we zo nu en dan even tussen neus en lippen door, dus niet de gehele dag. Gewoon lekker op ons gemakje, maar ik denk dat het meeste nu al gesorteerd is.

Ik zag vanmorgen op de blog van Petra uit Oneonta, NY dat onze blog een award gekregen heeft. Ik was daar best wel trots op, maar het brengt ook gelijk problemen met zich mee. Ik moet namelijk 7 andere bloggers een award geven en ik ken geen 7 andere bloggers. Ja, de bloggers die ik ken die hebben allemaal al een award gekregen. Verder lees ik bar weining blogs of kom op bijna geen enkele prive website. Ik gebruik Internet hoofdzakelijk als informatiebron als ik iets moet weten en ben al helemaal niet iemand die doelloos zijn tijd gaat verdoen met surfen naar onzin. Dit wordt dus een erg moeilijke opgaaf voor mij. Maar goed, ik zal mijn best doen! LOL!

Dit zijn de regels:

1. Plaats de award en het berichtje op je Blog.
2. Een bedankje en link naar degene die je de award heeft gegeven.
3. Vertel ons 7 dingen over jezelf die wij niet van je weten.
4. Kies 7 andere bloggers die volgens jou deze award ook verdienen.
5. Plaats een link naar deze 7 bloggers.
6. Laat deze 7 mensen weten dat je ze deze award hebt gegeven.

#1: Plaats de award en het berichtje op je Blog.

 

#2: Een bedankje en link naar degene die je de award heeft gegeven.

De award is aan ons gegeven door Petra uit Oneonta, NY:  http://vandijkjes.punt.nl

De blog van Petra is een van de weininge blog die ik dagelijks MOET lezen. Ik herken er zoveel in en zit vaak schuddend van de lach en vol ongeloof de verhalen te lezen die ze samen met haar gezin dagelijks meemaken. Soms denk je dat je alles al gelezen hebt en dat ze alles al hebben meegemaakt, maar schijn bedriegt. Het gaat maar door en alles kan nog gekker dan wie dan ook voor mogelijk zou kunnen houden. Het is een zeer open en eerlijke blog, iets dat ik ontzettend waardeer. Er worden op haar blog zeker geen doekjes om gewonden. Persoonlijk vind ik haar blog echt de beste en eerlijkste die er is. Het is nog nooit saai geweest om wat dan ook over haar belevenissen in Amerika te lezen.

Petra, hartstikke bedankt voor de award! Ik vind het een eer om hem gekregen te hebben. Het enige nadeel is dat ik niet aan alle verplichtingen kan voldoen die eraan gekoppeld zijn. :-(

#3:  Vertel ons 7 dingen over jezelf die wij niet van je weten.

Pffff... Dit is lastig, omdat al 5 jaar lang ons hele priveleven op straat ligt (lees: op Internet)! Ik zal mijn best doen iets te vinden dat ik volgens mij nog niet eerder geschreven heb.

-1: Als kind wilde ik Architekt worden of Chirurg. Ik heb uiteindelijk voor bouwkunde gekozen en niet voor de medische wereld, ook al zou ik een zeer goede chirurg geweest zijn. De reden dat ik niet voor de medische wereld gekozen heb, is dat ik het echt niet zag zitten om elke dag met al het gezeik van mensen met hun kwaaltjes en medische ellende te maken wilde hebben. Je moet bij mij ook nooit aankomen om 'gezellig' over je medische problemen te beginnen. Ik haat dit zo erg, dat wil je niet weten.

-2: In de beginjaren van Internet had ik een zeer populaire website, genaamd Dr. Slis... Het was een zeer duistere website over de dood. Ik heb altijd al een sterke fascinatie gehad (en heb dit nog steeds: zie punt 3) over wat dood nu precies is wat er met je lichaam gebeurd (medisch gezien dan) als je sterft, oftewel wat de symptomen zijn van het dood zijn en hoe dit ontstaat. Ik had er hele pagina's over geschreven.  Mijn website was destijds erg populair en omdat ik het op een professionele manier had geschreven en opgezet, dachten veel mensen dat ik echt Dr. Slis was, een medical examiner. Ik kreeg uitnodigingen om op zowel de TV als op de radio te komen praten, maar die heb ik door 'verlegenheid' afgeslagen. Op een gegeven moment heb ik de website van het ene op het andere moment verwijderd. Omdat ik een sektie over zelfmoord nogal uitgebreidt had geplaatst, kreeg ik zeer veel emails en online kontakten die het leven er voor mij niet gemakkelijker op maakten. Verhalen van mensen wiens kinderen zelfmoord hadden gepleegd en hier niet mee om konden gaan, tot mensen met kanker die op sterven lagen en na hun dood aan de nabestaanden te kennen hadden gegeven mij een overleidingskaart en een bedankje hadden gestuurd. Dit ging mij op een gegeven moment te ver en voelde mij bij te veel mensen te persoonlijk betrokken. Vanaf de dag dat ik de website van Internet had gehaald (zo'n 15 jaar geleden), heb ik er nooit meer iets aan gedaan. Voor de gene die zich afvragen waar de naam Dr. Slis vandaan komt: Ik heb dit uit een kinderboek 'Graaf Slis' gehaald, dat ik vroeger altijd moest voorlezen aan Shay, voor hij naar bed ging. LOL! Graaf Slis was een slang en had niets met de dood te maken.

-3: Sorry, maar ik moet toch weer in de medische wereld blijven. Ondanks ik niet in de medische wereld zit, heb ik toch altijd een ontzettende aantrekkingskracht deze kant op. Soms denk ik er wel eens aan, en dan bedoel ik dat ik hier heel serieus in ben, om mezelf om te laten scholen voor Medical Examiner. Ik meen dit echt heel serieus. Met dode mensen heb je in iedergeval niet het 'gezeik' en 'geklaag', maar kun je gewoon je werk uitvoeren zonder lastig gevallen te worden.

-4: Als kind (ik denk dat ik zo'n 10 jaar was) heb ik in Rotterdam op een regenachige dag samen met mijn vader een lijk gevonden van iemand die zich had verhangen. We dachten eerst dat het een pop was of een mascotte, maar dat bleek niet het geval te zijn.

-5: Dit klinkt misschien gek voor een man, maar ik doe graag het huishouden. Ik ben gek op stoffen en stofzuigen en alles netjes en opgeruimd houden. Ik moet uitkijken dat het geen obsessie wordt. Het enige waar ik echt een hekel aan heb is planten water geven (en verzorgen) en strijken. Toch verbied ik Tova om mijn kleding te strijken en sta erop om mijn eigen kleding te strijken, hoeveel ik dit ook haat. Ik vind het vreselijk om iemand iets voor mij te laten doen, waar ik zelf een hekel aan heb. Afschuiven van mijn eigen verplichtingen richting iemand anders kan en wil ik niet.

-6: Ik heb een ontzettend sterke wil. Ik weet heel goed wie ik ben en wat ik kan en zal er alles aan doen dingen voor elkaar te krijgen, waarvan ik weet dat dit de beste beslissingen zijn. Ik laat niemand mij de wet opleggen of zeggen wat ik wel of niet moet doen. Dit maakt mij een ontzettend moeilijk persoon in heel veel situaties. Ik kan niet leuk en aardig zijn voor mensen die ik niet moet. Dit voelen ze ook vaak en blijven vanzelf bij mij uit te buurt. Mag ik mensen wel, dan zullen ze dit ook merken. Ik vertik het met mensen om te gaan waar ik niets aan heb. Dit zijn met name de 'losers'. Ik heb echt het karakter van mijn moeders kant van de familie en geloof mij, dit is niet de gemakkelijkste kant.

-7: Ik heb een ontzettende angst voor (diep) water. Toen wij met de ferry moesten oversteken van Denemarken naar Noorwegen, heb ik gekozen voor de SeaCat, omdat deze wat sneller gaat. Mij moet je nooit, maar dan ook nooit op een schip de zee opsturen, want dat overleef ik niet. Ik zou helemaal in de stress raken. Verdrinken lijkt me de ergste dood die een mens kan overkomen. Ja, ik kan zwemmen en heb 3 zwemdiploma's van vroeger! LOL! Ik wil weten wat er onder me is, als ik in het water ben. Je zult me nooit, maar dan ook nooit in de zee zien zwemmen. Ik zou er nachtmerries aan over houden.

#4: Kies 7 andere bloggers die volgens jou deze award ook verdienen.

-1: Dennis' Weblog (Colorado): http://littlelimburg.nl/blog/

-2: Yvonne's Weblog (Illinois): http://hollinois.web-log.nl/mijn_weblog/

-3: Gert en Ymkje's Weblog: http://www.gertenymkje.com/

-4: Paul en Valerie's Weblog (Minnesota): http://www.americaliving.blogspot.com/

Kijk, hier ga ik dus al de mist in... Ik ken er echt geen 7... Ja, ik ken er wel een paar meer, maar die hebben al deze award gewonnen en om nu iemand twee keer een award te geven, lijkt mij geen goed idee. Ik maak het die mensen ook alleen maar moeilijker om ze nog meer referenties op te geven.

Sorry... ik kom echt niet verder dan 4 blogs... :-(

#5: Plaats een link naar deze 7 bloggers.

Okay, dat heb ik zojuist dus gedaan! LOL!

#6: Laat deze 7 mensen weten dat je ze deze award hebt gegeven.

Dat zal ik later vandaag doen, middels een berichtje op hun website. Ik heb niet iedereen's persoonlijke email adres namelijk.

 

Who's next?

Jee, gisteren ging Shay naar zijn werk toe en kwam 's avonds thuis met de mededeling dat ook hij ontslagen is. Nee, niet door inkrimping van het personeelsbestand, maar omdat hij vergeten was om in zijn lunchpauze zijn telefoon uit te zetten...

Het is gebruikelijk dat bijna iedereen tijdens de lunchpauzes buiten de deur gaan eten in Amerika. Daarom is het ook altijd zo druk op straat qua verkeer rond die tijd. Bij Shay's bedrijf moeten ze dan hun komputer afsluiten en een knopje van het telefoontoestel indrukken, zodat ze niet gebeld kunnen worden. Shay was dit al eerder een keer vergeten en kreeg toen een waarschuwing. Nu vergat hij het voor de tweede keer en staat hij dus op straat. Kreeg hij twee dagen geleden nog te horen dat Shay bij de beste medewerkers van het bedrijf zat. Hij verkoopt meer dan de gemiddelde medewerker en men was trots op hem.

Okay, het is zijn eigen schuld, moet hij maar nadenken als hij met lunchpauze gaat, maar je staat hier ook wel voor helemaal niets op straat.

Opzich vind ik het wel best. Over een paar weken had hij toch zelf ontslag moeten nemen, omdat we naar Nevada gaan verhuizen. Het was wel lekker geweest als dat ventje dan nog een maand extra inkomsten gehad zou hebben. Maar goed, het is niet anders. Nu is hij naar een aantal uitzendburo's om 'tijdelijk' werk te vinden, want om nu met z'n drieen thuis te gaan zitten met helemaal niets om handen schiet ook niet op natuurlijk.

Verder hoor ik niets anders dan dit soort verhalen om me heen. Een van onze buren is ook recentelijk ontslagen. Zijn vrouw dacht even snel een baan te vinden, want er moet wel eten op de plank komen natuurlijk. Nou, na een paar weken vond ze een tijdelijke baan en na 15 uur totaal gewerkt te hebben, stond ze ook al op straat. De zoon van onze makelaar kreeg ook ontslag twee weken geleden. Het gaat dus helemaal niet niet goed hier met de ekonomie. Je mag blij zijn vandaag de dag een baan te hebben en deze te behouden.

Verder heb ik niet veel te melden. Het was een prachtige zonnige dag vandaag. Ik heb nog een beetje in de basement gekeuteld en nog wat spulletjes gevonden die op Craigslist kunnen. Verder doe ik het maar rustig aan.

Life is Good!

Het ziet er allemaal hoopvol uit voor de toekomst en ik heb er ontzettend veel zin in.

Huizenjacht in Las Vegas zal absoluut geen teleurstelling zijn. We hebben sinds een paar dagen een makelaar in de arm genomen die ons al het een en ander heeft opgestuurd en het ziet er veel belovend uit. Precies wat we zoeken. Deze makalaar heeft duidelijk geluisterd naar onze wensen. Over 2 of 3 weken gaan Tova en ik met de auto een paar dagen naar Las Vegas om het een en ander te bekijken en die week zullen we definitief een beslissing gaan nemen, want we moeten wel iets hebben om in te trekken op 1 januari 2010. Hoe krijgen we de datum weer voor elkaar, precies in het nieuwe jaar en een nieuwe start!

Maar goed, aan een huis hebben we natuurlijk niets. Ik zal ook werk in Las Vegas moeten vinden. Ik had al twee bedrijven in Las Vegas op het oog waar ik dolgraag zou willen werken. Hier ken ik heel veel mensen. Een van deze twee bedrijven heeft mij uitgenodigd voor een gesprek in januari, maar ondanks ik hier graag wil werken, heeft dit bedrijf niet mijn voorkeur. Als ik zou moeten kiezen bij welk van de twee bedrijven ik echt heel graag zou willen werken, dan was dat bij het andere bedrijf. Alleen dat andere bedrijf mag geen nieuw personeel meer aannemen. Ik baal daar ontzettend van, want de plant manager (de grote baas in Las Vegas) wil mij ontzettend graag hebben.

Nu heb ik tot op de dag van vandaag bijna elke dag kontakt met mensen die ik goed ken en waarmee ik nauw samengewerkt heb in de afgelopen 4 jaar. Mensen die mij vertrouwelijke informatie doorgeven over de gang van zaken. Mensen die niets liever willen dan weer met mij te gaan werken. Afgelopen donderdag kreeg ik een vertrouwelijke email dat de plant manager van het bedrijf waar ik echt dolgraag zou willen werken, ontslag heeft genomen. Ik wist niet wat ik hoorde, maar voelde wel gelijk nieuwe mogelijkheden voor mezelf.

De plant manager van dit bedrijf gaat namelijk werken voor het andere bedrijf waar ik ook graag voor wil werken, maar welke niet mijn voorkeur heeft. Nu is het bedrijf waar ik graag wil werken 'stuurloos'. Deze week komen diverse managers van andere vestiging naar Las Vegas om te zien wat men met deze vestiging gaat doen. Laat ik nou toevallig al deze managers (die overigens uit San Diego en Los Angeles komen) persoonlijk heel goed kennen!!! Maar ja, ik heb beloofd mijn mond dicht te houden wat deze vertrouwelijke informatie betreft. Ik kan ze niet direkt benaderen, want dan komt iemand ontzettend in de problemen en krijg ik natuurlijk geen insiders informatie meer.

Vanmorgen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en heb een vertrouwelijke email gestuurd naar de Area Manager van de vestiging in Denver, CO welke nauw betrokken is met de vestiging in Las Vegas, NV. Ik ken deze manager heel goed zelfs. Ondanks we beiden vlak bij elkaar wonen in Colorado, heb ik hem alleen maar in Las Vegas ontmoet en gesproken. Aan dezelfde email heb heb ik ook de National Architectural Manager gekoppeld, de 'grote' baas van hun Noord Amerikaanse hoofdvestiging in Dallas, TX. Deze manager ken ik persoonlijk niet, maar is wel de beslissende manager die bepaalt of iemand mag worden aangenomen of niet. Ik heb zijn naam en email weer gekregen van een ex werknemer (waar ik ook bijna dagelijks kontakt mee heb) van het eerste bedrijf waar ik in januari een gesprek mee heb.

De National Architectural Manager uit Dalles, TX zit deze week namelijk in Las Vegas, samen met de managers die ik wel persoonlijk ken uit California. Hier moet ik dus zijn, en wat denk je? Ik kreeg binnen 30 minuten nadat ik mijn email (waarin ik even heel glashelder uit de doeken heb gedaan wie ik ben en wat ik voor hun vestiging in Las Vegas voor ze kan betekenen) had verstuurd een zeer enthousiaste reaktie terug: Hij neemt aanstaande donderdag kontakt met mij op om het een en ander te bespreken!!! Aan de email welke hij mij heeft gestuurd, zag ik dat hij de Vice President van North America had gekoppeld. Dit doe je niet zomaar. Dit bedrijf is zo ontzettend groot, dat wil je niet weten.

Nu heb ik dus aanstaande donderdag een gesprek, via email of de telefoon met het bedrijf waar ik echt ontzettend graag aan de slag wil en daarnaast in januari ook nog eens een gesprek bij het andere bedrijf waar ik ook zou willen werken.

Ze zullen alleen wel heel vreemd op hebben gekeken dat ik van alles op de hoogte was, maar dat heeft alleen maar indruk gemaakt. Nee, ik heb geen namen genoemd uiteraard, maar binnen 5 minuten dat de Plant Manager in Las Vegas ontslag had genomen, was ik al op de hoogte gebracht. Ik wist het nog voor dat wie dan ook het wist.

Het worden spannende dagen. Zo zie je maar weer, dat als je veel mensen persoonlijk goed kent, dat 'kruiwagentjes' in Amerika het ontzettend goed doen! Ik zeg nog niet dat ik al een baan heb, maar de interesse is gewekt en iedereen is van mij op de hoogte.

Opgeruimd staat netjes, deel II

Zo, weer een hoop spullen zijn weg! De basement is bijna leeg!

Nu zijn de volgende spullen afgehaald en betaald:

De twee reclining seats die in de basement stonden:

Ook de komputer en glazen tafeltje waar het op staat is verkocht:

Die komputer gebruikten we toch nooit en stond eigenlijk in de basement voor als we bezoek zouden hebben en men wilde Internetten. We zijn toch maar met z'n 3'en en dan zijn 4 komputers een beetje te veel van het goede. Zoveel bezoek krijgen we toch nooit en het scheelt weer lekker in de hoeveelheid spullen die we mee moeten nemen straks.

Je verbaast je als je ziet wat een mens allemaal wel niet verzameld, haha... ongemerkt, bedoel ik dan.

Ook zijn er wat kleinere spullen verkocht. Spullen die ik eerst in de vuilniskontainer had gegooid en me ineens bedacht dat het plaatsen ervan op Graigslist niets kocht en alleen maar geld kan opleveren. Spullen waar we dan bijvoorbeeld $5 dollar of $10 dollar voor vragen. Spullen waarvan je denkt dat niemand die wil hebben, maar je staat versteld dat op zowat alles een reaktie komt en mensen het gewoon kopen!!!

Maar goed, we hebben weer veel gedaan vandaag. Ik ga nu naar beneden, want we krijgen zometeen bezoek. 

Opgeruimd staat netjes!

Vandaag is de basement aan de beurt om helemaal uit te baggeren. We hebben diverse items op Craigslist geplaats en de telefoon staat roodgloeiend. Inmiddels zijn er al 3 items verkocht, namelijk:

Onze Nordic Track Ellipse Machine:

De Digital TV Converter (die we nog nooit gebruikt hebben):

De Sit Up Bench:

We hebben nog veel meer te gaan en vandaag zullen er nog wel meer reakties op onze advertenties komen. Alles wat weg gaat, hoeven we dan lekker niet mee te slepen.

Gisterenavond en vannacht heeft het weer fink gesneeuwd hier in Fort Collins. Er lag 30 cm sneeuw dat vanmorgen weer verwijderd moest worden van de driveway en sidewalk. Onnodig te zeggen dat ik mijn dagelijke exercise weer gehad heb! LOL! Het is wel ontzettend mooi buiten met alle sneeuw. Vandaag verwacht ik niet zoveel sneeuw meer, maar de dag is nog niet voorbij. Vanaf vanmorgen vroeg schijnt namelijk de zon volop buiten en het is heerlijk qua temperatuur. Als het zo doorgaat en er komt geen sneeuw meer bij, dan zijn we er mogen weer helemaal vanaf. De temperaturen lopen dan ook weer op zo tussen de 50 en 60 graden Fahrenheit.

We hebben nog even naar woning gekeken in Las Vegas en we denken iets gevonden te hebben dat in ons budget past, namelijk deze woning:

Het ziet er gezellig uit en zoals je op de foto kunt zien hebben de vorige bewoners het redelijk goed weten te onderhouden. We hebben veel privicy en ruimte genoeg om in de tuin te kunnen BBQ'en.

LOL!

Dit is een geintje natuurlijk! Ik vond de foto wel leuk om te plaatsen, maar dit is niet bepaald waar we naar opzoek zijn natuurlijk.

Zojuist hebben we lekkere cinnamon rolls in de oven gebakken en het hele huis ruikt lekker. Het water loopt me in de mond en heb er zojuist al twee van naar binnen geschoven. Ik ga nog even lekker een bakje koffie drinken beneden en verder de basement in om een van de twee kasten/opslagruimtes leeg te maken. Morgen komt de vuilnisophaaldienst weer langs en staat er naast de normale container en de recycle bak ook 5 zakken met vuil dat meegenomen kan worden. Je wilt niet weten wat we allemaal hebben weggedaan. De kasten zijn heerlijk opgeruimd straks en de verhuizing zal vlotjes verlopen. Ik ben echt in mijn element vandaag! :-)

It's good to know people!

Ondanks Las Vegas op het programma staat om naar toe te verhuizen, heb ik het toch een beetje afgehouden en mij meer gekoncentreerd op een baan in Colorado of Wyoming. I love Wyoming! Maar ja, als je niets te horen krijgt op de tientallen sollicitaties die eruit gestuurd zijn, dan kan ik niet gaan zitten wachten natuurlijk. Wij moeten ook verder met ons leven, zeker als je op 30 december 'op straat' staat. We moeten wel onderdak hebben.

De vraag is alleen of we het risiko moeten nemen hier te blijven 'wachten' op een baan, of elders. Tova heeft zo wie zo werk in Las Vegas, niet hier in Colorado. Dus is de kans groot dat wij toch naar Las Vegas gaan verhuizen. In de eerste of de tweede week in december gaan Tova en ik met de auto naar Las Vegas voor een paar dagen om een geschikte woning te vinden. Ik heb al een makelaar in de arm genomen die ontzettend veel woningen kan laten zien. Die week zullen we ook het huurkontrakt moeten gaan tekenen en zorgen dat wanneer wij op 30 december ons huis in Colorado uit moeten zijn, direkt in ons nieuwe huis kunnen intrekken.

Omdat Las Vegas toch steeds dichterbij komt, heb ik gisteren maar de stoute schoenen aangetrokken en de general manager van een bedrijf (een van onze twee grootste klanten in Las Vegas) benaderd en verteld dat wij vanaf Januari naar Las Vegas gaan verhuizen. Ik ken dit bedrijf en de mensen uiteraard vrij goed, want het is onze grootste klant waar ik al ruim 4 jaar over de vloer kom. Ik ben uitgenodigd voor een gesprek in January, als we eenmaal gesetteld zijn. Men toonde interesse, nu maar hopen dat ze ook daadwerkelijk iets voor me hebben.

Ik was verbaasd, want recentelijk zijn hier 3 belangrijke personen ontslagen wegens gebrek aan werk. Personen waar ik direkt mee te maken had. Ik weet ook dat er heel veel mensen in de plant ontslagen zijn wegens gebrek aan werk, dus heb nog een beetje gemixte gevoelens over wat ik van dit gesprek moet verwachten.

Daarnaast, de andere grootste klant (we hebben maar 2 klanten in Las Vegas) gaat ook slecht. Hier had ik het liefst gewerkt, maar de genaral manager had mij twee weken geleden verteld dat tot en met december de zaak op elke vrijdag wordt dichtgegooid, om kosten te sparen. Deze general manager wilde mij ontzettend graag hebben, maar men had een personeelstop opgelegd gekregen. Dus de kans was klein, maar hij zou zijn uiterste best doen toch voor mij een uitzondering te maken.

Helaas kreeg ik gisteren te horen dat deze genaral manager ontslag heeft genomen en er dus niet meer werkt! Dit was even schrikken voor mij, toen ik dit hoorde. Ik ben aan het uitvissen (dat kan, want ik heb dagelijks kontakt met diverse andere mensen die er werken) wat er nu gaat gebeuren en zit er bovenop om te zien of er mogelijkheden zijn voor mij. Gelukkig ken ik alle personen (managers) die nu beslissingen gaan maken. De managers uit Los Angeles en Colorado komen volgende week allemaal naar Las Vegas om te zien hoe ze deze vestiging verder gaan runnen. Ik zit er natuurlijk bovenop, want ik wil hier veel liever werken dan bij die andere klant, waar ik in January een afspraak mee heb.

Het wordt allemaal nog spannend. Dit is het leuke dat je nog steeds kontakt houdt met de mensen die je er kent, ook al werk je er niet meer. Het zou wel erg mooi zijn direkt na aankomst in Las Vegas daar gelijk een baan te hebben, waar je je in thuis voelt en zelfs al hun klanten persoonlijk al kent. Dit is flink in mijn voordeel.

We leven nog steeds!

Alles gaat nog steeds goed hier, ook al heb ik een paar dagen niets nieuws meer geschreven. We zijn allemaal zo druk bezig de laatste tijd, dat we gewoon nergens meer aan toe komen. Tova is druk met school, ook al is dit de laatste week en met haar werk voor Mary Kay. Shay is ook druk met zijn werk en zelf ben ik druk bezig met de 'schoonmaak' in huis en tussen de bedrijven door aan het solliciteren. Alleen deze week heb ik al meer dan 12 sollicitaties eruit gedaan, maar (en dit is typisch Amerika) je hoort gewoon helemaal niets. Nog niet tenminste. Ik denk dat straks alles tegelijkertijd op me af komt. Het kan namelijk raar lopen hier in de US. Ik heb deze week zelfs een sollicitatie eruit gedaan bij een bedrijf in Honolulu in de staat Hawaii. Tja, je weet maar nooit. Wij hebben totaal geen problemen om naar Honolulu te verhuizen als het moet! LOL!

Ik heb de laatste weken ook helemaal geen reakties meer op andere blogs van Nederlanders die in Amerika wonen achtergelaten. Ik lees de blogs wel zo nu en dan, maar ik kom er gewoon niet aan toe. Gek, toen ik werk had leek het wel of ik het minder druk had dan nu. Het tegendeel blijkt waar te zijn. Ik heb het veel drukker dan toen ik werkte. Er komt zoveel op je af. Niet alleen zoeken naar werk, maar je huis 'schoonmaken' van alle clutter en voorzichtig aan zoeken naar een nieuw huurhuis of appartement. Ik ben zowel aan het kijken hier in Fort Collins, CO als in Las Vegas, NV. Mochten we hier geen succes hebben in Colorado, dan ziet het er naar uit dat we toch naar Las Vegas gaan verhuizen. Daar heeft Tova zeker werk en ik vind ook wel wat, als ik daar zit. We zien het wel.

Toch denk ik dat we voor een huis gaan, zodat we alle spullen kwijt kunnen. Een appartement huren is wel goedkoper, maar dan kunnen we de meeste van onze spullen niet kwijt en moeten we storage units erbij gaan huren om spullen op te gaan slaan, iets dat even duur uitkomt als het huren van een vrijstaande woning. Daarnaast hebben de woningen vaak een prive zwembad, iets dat je in een appartement vaak moet delen met de andere bewoners. Maar er zijn mogelijkheden voldoende, heb ik al gezien.

De verkoop van ons huis is nu 100% zeker. Wij hebben aan alle verplichting voldaan die geeist werden, dus ons staat niets meer in de weg. Het enige probleem is dat de 'kopers' nog 100% zeker moeten weten een hypotheek te kunnen krijgen, maar ik denk dat dit wel goed zit. Ze doen een downpayment van $93,000 dollar op ons huis.

Ja, gek dat ik dit allemaal weet. Zoals je weet is helemaal niets in Amerika prive. Ik krijg gewoon alle papieren van onze makelaar opgestuurd met hun financiele situatie. Er zaten nog net geen social sucurity nummers bij van de 'kopers', anders zou ik zonder problemen hun Identity kunnen stelen! Het verbaast me werkelijk helemaal niets dat Identity Theft een groot probleem is in Amerika. Alles is open en bloot en ligt gewoon letterlijk op straat. Zoiets is in Nederland absoluut ondenkbaar. Het is dat ik niets te verbergen heb, maar vind het toch wel 'eng' dat iedereen toegang en inzage heeft in de meest persoonlijke zaken van een ander. Ik vind dit eng, omdat Identity Theft gewoon gemakkelijk is en je er niets tegen kunt doen.

Vandaag is Shay vrij van zijn werk. Hij is op dit moment al druk bezig zijn eigen kamer uit te baggeren, dus ik ga maar even helpen. Als je het aan een ander overlaat, dan wordt er nog niets weggegooid, hahaha... Ik ben totaal anders. Ik hou van weggooien! Wat moet je met spullen die je toch niet (meer) gebruikt? Opslaan? Het ligt al jaren opgeslagen en zelfs na de verhuizing wordt het weer opgeslagen. Wat is hiervan het nut?

Dinsdag!

Yep, het is alweer dinsdag! Het is ongelooflijk hoe snel de dagen de laatste tijd gewoon voorbij vliegen. Ik het bijna griezelig te noemen, haha...

Twee dagen geleden hebben we de 'lekkage' problemen verholpen. Niet dat er een defekt aan het huis of dak was (dit hebben we door de aannemer laten inspekteren), maar storm en regen kan ook voor ongewenst binnendringen van water zorgen. Gisteren hebben we de twee vertikale schuiframen in de eetkamer ook weer werkend gekregen. Hier was niets mis mee, maar de aannemer had destijds wel de twee schuiframen geplaatst, maar nooit in het schuifmechanisme geplaatst. Ja, gewoon 'vergeten'... dus het was een fluitje van een cent om de twee pinnen onderaan het raam in het schuifmechanisme te klikken en klaar was Kees. :-)

Nu was alleen het radon probleem nog open. De 'kopers' willen dit zelf laten doen, een offerte opvragen en ons voor de kosten op laten draaien. Ik wil nergens voor betalen wat ik niet heb of kan zien. Ze kunnen van alles en nog wat opvragen, ons de volle pond laten betalen en er misschien wel helemaal niets aan laten doen of een veel goedkoper systeem plaatsen dan waar wij voor betaald hebben. Dit vind ik oneerlijk. Waarom mogen wij als bewoners en betalers niet zelf offerte opvragen en het zelf laten installeren zolang wij er nog wonen? Dit willen de 'kopers' namelijk niet.

Tova is bij iedereen die ze kent eens navraag gaan doen en inderdaad, iedereen heeft zo'n systeem om radon uit je woning te houden. De meeste hebben er $800 dollar voor betaald, een enkeling zelfs iets meer dan $900 dollar. Gisteren waren wij bij de makelaar en die vertelde ons dat ook al is het iets in huis dat niet vervangen moet worden, gewoonweg omdat het er niet in zit, dat radon zelf in Colorado volgens de wet wel degelijk als een gebrek aan de woning wordt gezien. Met andere woorden, het verhaaltje van 'het zat er niet in, dus het is niet onze verantwoordelijkheid', gaat wettelijk gezien niet op.

Tuurlijk mag ik zeggen dat wij de eerste twee 'defekten' hebben hersteld en dat de bewoners maar voor het derde defekt (radon) zorg moeten dragen. Misschien accepteren ze het, maar misschien ook niet. De 'kopers' hebben dan het recht om de 'koop' ongedaan te maken en wij ons huis weer op de markt moeten zetten.

We hebben daarom het voorstel gedaan om ze $400 dollar te krediteren op de kosten voor zo'n installatie. Hier moeten de bewoners vandaag dus op terug komen. We zijn benieuwd, ze hebben tot vanavond de tijd om te reageren.

Vandaag gaan we lekker verder met ons huis uitbaggeren. Hoe meer we weggooien, hoe minder we straks mee hoeven te nemen. Ook al zouden we hier toch moeten blijven wonen, dan zijn we in iedergeval een hoop clutter kwijt. Je wilt namelijk niet weten wat je in de laatste jaren allemaal hebt 'verzameld'. Ik hou daar niet van. Ik heb echt een vreselijke hekel aan bewaren. Ik ben een 'weggooi' persoon, dat totaal geen waarde hecht aan materiele zaken. Ik voel me ook meer thuis in een leeg huis, dan in een ingericht huis. Lege kasten geven mij een gevoel van vrijheid. :-)

Kan het nog spannender?

Jazeker!

Vorige week hebben we een 'knakker' in huis gehad welke op naam van de 'kopers' ons huis kwam inspekteren op gebreken. Nu is ons huis nog niet eens 4 jaar oud, dus zoveel zal er niet aan mankeren. Drie uur lang heeft hij nodig gehad om alles te inspekteren en een ding dat hij in zijn raport zou noemen, wist ik bij voorbaat al. Wij hebben een paar maanden geleden namelijk lekkage gehad in de eetkamer en ik heb dit niet gerepareerd, dus alles was met het blote oog zichtbaar.

Waarom ik het niet gerepareerd had? Gewoon, omdat ik een lui iemand ben die nog geen schroevendraaier in zijn hand kan nemen. Ik had nog geprobeerd het te claimen op garantie. Wij hebben namelijk 10 jaar garantie op het dak en eventuele lekkage. Alleen deze lekkage viel niet onder de garantie, omdat het ontzettend hard waaide en de wind de regen onder het dak heeft geblazen. Vandaar dat ik het zelf had moeten doen.

Nou, gisteren kwam dus het rapport binnen van de inspektie en zoals te verwachten stond erin dat er lekkage is geweest in de dining room. De 'kopers' wilden dat wij dit op onze kosten zouden repareren. Kan ik me wel iets bij voorstellen, dus Tova en ik gisteren naar Home Depot gereden en voor $40 dollar materialen gekocht en zie hier het resultaat:

Zo zag het er gisteren nog uit:

De stijl tussen twee ramen:

Zo ziet de stijl er tussen twee ramen vandaag uit:

En zie hier het totale eindresultaat:

Dit probeem is dus opgelost en het heeft me slechts een paar uurtjes gekost om het te fixen. Uiteraard heb ik alle stucwerk eraf gehaald en alles behandeld met een stain-blocker, om te voorkomen dat de oude watervlekken zouden doordringen in de nieuwe laag stucwerk.

Nu zien jullie op de laatste foto iets onder het raam steunen, om het schuifraam open te houden. Inderdaad, dat was het tweede punt op het inspektie rapport: de twee schuiframen in de dining room blijven niet vanzelf openstaan. Ook dit wilden de 'kopers' dat wij zouden repareren op onze kosten.

Begrijpelijk en ook hier gaan wij zorg voor dragen. Het was ons zelf niet eens opgevallen dat dit een gebrek was, want wij hebben 's winters de verwarming aan en zomers de airco, dus deze ramen hebben wij zelf eigenlijk in de bijna 4 jaar dat wij hier wonen nog nooit open gehad. Ja, de schuifpui en een of twee andere ramen staan wel eens open, maar verder niets.

Ik heb even gekeken naar de twee ramen in de dining room, welke niet open blijven staan en de twee andere (dezelfde) ramen in de woonkamer, die dus wel open blijven staan. Gelijk zag ik het verschil. De twee werkende ramen zitten aan de anderkant namelijk vast aan een soort van glijmechanisme, welke het raam open houden als ze naar boven geschoven worden. Dit was niet het geval bij de twee ramen in de dining room. Het glijmechanisme was daar wel aanwezig, maar kennelijk had men bij de bouw van ons huis deze twee ramen over het hoofd gezien, om ze in het glijmechanisme te laten vallen.

Ik zal zometeen of morgenochtend even kijken hoe ik dit voor elkaar kan krijgen. Het lijkt me niet al te moeilijk om te doen en dan zou ook dit probleem opgelost zijn.

Een derde punt (en tevens het laatste punt) op het bouwinspektie raport is iets ingewikkelder. Dit heeft namelijk niets met een gebrek aan ons huis te maken, maar met een probleem waar heel veel huizen - met name in Colorado - last van hebben, namelijk 'radon'. Radon is een giftige gas, welke je niet kunt zien of ruiken. Het is een radio aktief gas, dus niet echt gezond te noemen. Radon is dat in Fort Collins in bijna elk huis voorkomt.

Onze aannemer destijds doet hier niets aan. Het is aan de bewoners om iets te installeren om radon direkt van onder het huis af te laten zuigen, of om het gewoon zo te laten. De kosten zijn ongeveer $1,500 dollar om het af te laten zuigen. Wij hebben er destijds voor gekozen om hier zelf niets aan te doen. Radon wordt namelijk ook gewoon afgevoerd als je het centrale ventilatiesysteem in huis hebt aanstaan. Deze centrale ventilatie staat bij ons 24 uur per dag aan, zomer en winter.

Vroeger had ik de radon wel eens laten opmeten en de testresults vielen binnen het toelaatbare, dus er was geen reden om voor zo'n $1,500 dollar een extra 'afzuiger' te laten installeren. Alleen, de test die deze inspekteur heeft uitgevoerd was met het centrale afzuigsysteem in de UIT stand en met alle ramen en deuren dicht. Ja, dan krijg je dus de cijfers als alles 'verstikt', dus boven het toelaatbare.

Nu willen de 'kopers' een aannemer naar ons sturen voor een prijsopgaaf om zo'n 'afzuiger' te laten installeren. Ze willen dit bedrag dat de aannemer zou vragen, namelijk aftrekken van wat Tova en ik over zouden houden aan het huis. Ze willen zelf, als ze er eenmaal wonen deze aannemer het werk laten uitvoeren.

Nou, hier gaan wij dus niet mee akkoord! Wij hebben door onze aannemer destijds in de basement flink veel afzuigunits laten installeren, zodat de lucht in de basement konstant wordt ververst en er van radon in de basement geen sprake meer is. Daarnaast vinden wij het een beetje vreemd dat wij niet zelf een offerte aanvraag mogen indienen, laat staan zelf voor de installatie ervan mogen zorgen. Wij mogen dus wel betalen voor iets dat wij niet verwezenlijkt zien worden. Als men de centrale afzuiging aan laat staan in huis, dan weet ik dat er geen installatie plaats zal vinden en men nog een extra centje uit de aankoop van een woning kunnen slaan.

Daarnaast, radon is een groot probleem in met name Colorado (ik denk zelfs in heel Amerika) en dit is geen gebrek aan het huis. Het huis is niet uitgerust met een installatie om radon af te zuigen. De aannemers doen hier niets tegen. Het is aan de bewoners of men maatregelen willen nemen of niet. Dus vinden wij dat wij dit aan de 'kopers' moeten overlaten. Willen ze het, dan regelen ze het zelf maar. Willen ze het niet zelf regelen, dan kopen ze maar een ander huis. Straks willen ze nog dat wij een bubbelbad voor ze gaan betalen, omdat ze dat ook graag willen hebben inplaats van een gewoon ligbad. Zo kunnen we nog wel even doorgaan met hun verlanglijstje.

Maar goed, het lekkage probleem is opgelost. Het probleem met de twee schuiframen in de dining room worden ook door ons opgelost. Het laatste probleem (radon) is voor hun eigen rekening. Wij gaan niet betalen voor iets waar wij geen voordeel van hebben of hebben gehad. Het zit standaard niet eens in huis.

Morgen om 3 uur zitten Tova en ik weer bij de makelaar om dit te bespreken. Ik ben benieuwd of de verkoop van ons huis nog door zal gaan of niet. Ik hoop het niet... LOL!

Mjammie!

Vanmiddag kwam de post een pakketje brengen vanuit Nederland met allemaal lekkere dingen er in. Mijn moeder was zo lief geweest ons het een en ander op te sturen wat wij missen in Amerika, waaronder mijn favoriete slasaus en pindasaus! Tien keer raden wat wij zometeen gaan eten: patatjes met pindasaus!!! De patatjes liggen al in de oven...

Lekkernijen uit Nederland:

We kunnen voorlopig weer even vooruit! Bedankt mam! :-)

Tea Party Express in Fort Collins, CO!

Ja hoor, vandaag was de Tea Party Express in Fort Collins, CO en daar zijn natuurlijk Tova en ik weer van de partij. Daarnaast hadden we toch niets beters te doen en daarbij was het 23 graden Celcius en zonnig buiten, dus iets anders dan de kou en sneeuwstorm van vorige week. Het weer hier in Colorado kan echt elke dag anders zijn en dat is precies waarom ik zo van Colorado hou. Zomers in de winter en winters in de winter, dit alleemaal in een paar dagen tijd! LOL!

Maar goed, de Tea Party Express tour bus was dus vandaag in onze stad, en wel in het Washington Park aan Maple Street in Old Town Fort Collins. Ik heb een aantal plaatjes geschoten met mijn 'goedkope' toestelletje en een klein filmpje gemaakt van Tova die ik naar voren heb geduwd om mee te gaan dansen met wat andere vrouwen! LOL!

Omdat wij een van de eerste waren, stonden wij helemaal vooraan. Ja, zelfs Joe the Plumber was aanwezig en ook van hem heb ik een goed plaatje kunnen schieten.

Tova komt aan en zoals je ziet zijn wij een van de eersten:

Nog even een foto van Tova, mijn schaapje:

Hahaha, deze mannekes maakten leuke en grappige muziek:

Oh, ik ben zo slecht met namen onthouden, maar misschien weten jullie wel wie dit zijn:

Op een gegeven moment werd er gevraagd aan de vrouwen of er zo'n stuk of 10 naar voren wilden komen. Omdat wij toch helemaal vooraan stonden, duwde ik Tova naar voren. Ze wilde deel uit maken van de Tea Party Express, nou... dan moet ze ook echt deel uit maken van de menigte vind ik! LOL! (Gelukkig vroegen ze geen mannen, maar dan was ik ook wel naar voren gegaan hoor)!

Tova, met haar zwarte jasje aan tussen de twee in rood geklede mensen:

Tova in arm met de vrouw in de gele trui:

Je ziet het, het was een gezellige boel:

Dit stond achter mij:

Kijk, daar hebben de JOE THE PLUMBER in levende lijven, vlak voor mijn neus en kon daarom een goed plaatje van hem schieten. Hij heeft een werkelijk geweldige speech gegeven:

Dit plaatje heb ik zomaar geschoten, toen we weer naar onze auto liepen. Dit is Maple St. in Fort Collins, CO:

Ook heb ik nog een leuk t-shirtje met een schaapje gekocht.

Dit is de achterkant:

Dit is de voorkant:

Om een beetje de sfeer weer te geven, heb ik ook een video filmpje gemaakt van Tova (in het zwarte lederen jasje) met mijn fototoestel:

Dit speelde vandaag om 2 uur 's middags af in onze woonplaats! :-)

Na de Tea Party Express zijn we weer naar huis gereden, maar niet zonder eerst even Panda Express te hebben aangedaan. We hadden geen zin om te koken, dus hebben lekker eten opgehaald om thuis op te peuzelen. Ik ben gek op Panda Express!!! Mjammie!!!

Jee, er was nog iets dat ik wilde vertellen maar kan er even niet meer opkomen. Hmmm... ik meen me nog te herinneren dat twee of drie blogs geleden iemand in de reakties had gevraagd of je in Colorado ook kon skieen...

Uhhhhh... Dit is COLORADO!!! Wel eens van Aspen, Vail, Breckenridge, Loveland Pass en zo voort gehoord? Dit zijn denk ik toch wel de beroemdste skie gebieden ter wereld en dit is allemaal in Colorado!!!

Dus ja, je kunt hier gewoon gaan skieen...

Je brengt me op een idee. Nu ik toch niets te doen heb, kan ik deze week wel een paar uurtjes gaan. Ik heb er eigenlijk wel zin in. :-)

UPDATE:

De volgende foto's en video zijn al in de media:

Dit ben ik (wit t-shirt en kort koppie met een wit lollie-stokje in mijn mond):

En Tova op 9News met de volgende foto:

Daarnaast de volgende nieuwsuitzending: http://www.noco5.com/_videos/pages/200911032054.html

Je ziet mij heel even snel in beeld... Tova zie je nog het dansje uitvoeren en daarnaast zie je Tova met haar witte zonnebril nog in beeld.

:-)

Wat gaan we doen?

Oh, nu wordt het moeilijk. Willen we in Fort Collins blijven wonen tot ik weet waar ik straks ga werken of zullen we nu we toch vrij zijn maar naar Las Vegas verhuizen, waar in iedergeval Tova werk heeft. Beiden opties worden op dit moment overwogen.

Terwijl vanmorgen wij weer 3 uur ons huis uitgekicked zijn (woning inspektie), moesten Tova en ik ons 3 uur lang bezig zien te houden. We zijn maar weer een hapje wezen eten bij Panera Bread, maar dat duurt ook niet meer dan een uur. We hadden nog twee uren daarna om ons te vermaken. Ik stelde voor om naar een nieuw appartementenkomplex hier in Fort Collins te gaan kijken, genaamd Settlers Creek: http://www.settlerscreekapartments.com

Men had nog een 3 slaapkamer appartement voor ons ter beschikking. Op zich zag het er ontzettend leuk uit, met name de keuken wat een plaatje. Alleen het uitzicht was recht tegenover de andere appartementen. Dit stond mij wat tegen. Daarnaast was de woonkamer ontzettend klein en we kunnen in feite niets anders kwijt dan een bank en een kastje, dat we niet eens hebben! LOL! Dus dit viel af.

De prijs zou uitkomen op ca. $1,250 per maand en $80 dollar per maand als we een garage box zouden huren. Dit is wel gemakkelijk als je wat spullen wilt opslaan die we niet kwijt kunnen. De totale huurkosten zouden dan uitkomen op $1,330 per maand, wat natuurlijk niet veel is.

Maar... voor dat geld kunnen we ook een vrijstaand huis huren, zowel hier in Fort Collins als in Las Vegas. Ik had onine nog een leuk huis gezien in Bellvue, CO. Dit is ook nog in de Fort Collins area, maar precies aan de overkant van Horsetooth Reservoir in de bergen. Zeg maar gerust zo rural als het maar kan! LOL! Ik wilde even de ligging zien en het was fantastisch! Uitzicht op een stukje Horsetooth Reservoir en natuurlijk over de schitterende mountains.

De weg er naartoe was al spektakulair en de kippen liepen er gewoon over het pad, haha...

Deze foto heb ik van Internet geplukt, het huis dat te huur is voor $1,365 dollar per maand:

Naast het werkelijk fantastische uitzicht heeft het 3 slaapkamers en 3 badkamers, een garage voor 2 auto's, 2 acres grond en heel veel storage ruimte. Ik zag me daar al zitten op het deck in de zomer. :-)

Dit zou betekenen dat we in een keer alle spullen die we hebben mee hierheen zouden kunnen nemen en geen extra storage unit (of units) hoeven te huren voor al onze spullen.

Gek genoeg vond Tova het ook een fantastische omgeving. Dat viel me weer mee, want Tova is een stadsmens en geen 'dorps' type. Alleen vond ze het nogal erg ver weg van alles en iedereen. Ja, je rijdt inderdaad iets langer om bij de winkels te komen, maar de wegen die je moet nemen zijn werkelijk gelegen in paradijs op aarde.

Ik denk toch dat ik een 'showing' ga aanvragen. Ik ben ontzettend benieuwd hoe het er van binnen uitziet. We hoeven toch niets te beslissen en kijken kost niets. De lease termijn is 5 a 6 maanden, dus we kunnen altijd weer weg als het nodig mocht zijn.

We zien wel... maar dit huis had een uitstraling waar ik alleen maar van zou hebben durven dromen. Ik zie me er al zitten. Ik zou de gehele dag druk bezig zijn om naar buiten te kijken, hahaha... en het ligt ook nog eens pal naast Lorie State Park in Fort Collins: http://parks.state.co.us/Parks/lory

Moet je voor de gein maars een "Bellvue Colorado" googelen en dan naar de foto's kijken. Zou je daar niet willen wonen?

Bezuiniging brengt zoden aan de dijk!

Ongelooflijk wat een mens al niet kan besparen door van car insurance company te switchen! Was eSurance 2 jaar geleden de goedkooppste auto verzekeraar voor ons, nu zijn we weer terug geswitched naar Progressive. Eventjes 10 minuten achter de komputer zitten en wallah: $577.50 dollar per 6 maanden uitgespaard voor de 3 auto's die we bezitten.

eSurance werd alsmaar duurder. Laatst had ik zo ook al gebeld waarom de premies steeds hoger werden, terwijl wij nooit schade hebben gereden en Shay 25 jaar werd, dus in feite de verzekering goedkoper zou moeten zijn. Wij kregen een doodleuk antwoord dat dit toch echt de goedkoopste oplossing was voor de staat Colorado. Tja, ik had geen zin om verder te shoppen, dus laat maar gaan.

Nu moeten we het iets voorzichtiger aan doen. Er komt geen bakken met geld meer binnen, zoals vroeger en eSurance werd alleen maar duurder en duurder. Tijd dus om te gaan shoppen! LOL!

Bij eSurance zouden we $1.283.00 dollar kwijt zijn voor 6 maanden voor alle drie de auto's. Bij Progressive hebben we exakt dezelfde verzekering als bij eSurance en waren we maar $705.50 per 6 maanden kwijt, ook voor alle drie de auto's. Daarnaast zit er bij Progressive nog Road Side Assistance verzekering bij en voor alle drie de auto's coverage voor een eventuele huurauto, mochten we onze eigen auto kwijt zijn in geval van een ongeluk. Dit bood eSurance niet in hun policy.

Met Road Side Assistance kunnen we nu ook onze AAA (Amerikaanse ANWB wegenwacht) lidmaatschap opzeggen, iets dat voor ons drieen ook weer $108.00 dollar per jaar scheelt.

Wel lachen natuurlijk en dit kunnen we goed gebruiken. :-)

Sold!

Ons huis is verkocht! :-)

Okay, we moeten even wachten tot alles definitief is en de kopers een hypotheek kunnen krijgen. Wij verwachten geen problemen, maar onze makelaar zei dat de laatste tijd veel hypotheekverstrekkers erg moeilijk kunnen doen, dus we kunnen nog niet te vroeg juichen. De closing (overdracht) zal dan plaats gaan vinden op woensdag, december de 30ste, dus we zitten hier nog wel even.

Ondanks ik graag nog even hier had willen blijven wonen, is het toch een opluchting dat ons huis straks geen blok aan het been gaat worden. Vooropig zouden we nog veilig geweest zijn, maar na de ervaring ons huis ruim 2 jaar op de markt gehad te hebben, is het beter om er maar vanaf te zijn. Het is jammer, maar nu maken we nog geld met de verkoop van ons huis, iets dat altijd beter is dan zometeen in een foreclosure terecht te komen als ons spaargeld op zou zijn. Ik weet vandaag de dag ook niet wanneer ik weer werk gevonden kan hebben. Is dit volgende maand, tja... dan hebben we pech! Is het volgend jaar, dan hebben we het op tijd verkocht.

Nu moeten we gaan kijken om iets te gaan huren. Dat is veel gemakkelijker op te zeggen dan een koopwoning. Huren kan op maandbasis of per 6 maanden. Scheelt ons maandelijks ook nog eens flink in de kosten, zodat het spaargeld niet al te hard afgebrokkeld wordt. Geeft ons nog meer ruimte.

Mijn werkkamer is vandaag helemaal af. Er is geen rommel meer te vinden en bijna leeg. Deze week met de rest van het huis beginnen. Hoe meer we weg doen, hoe minder we mee hoeven te slepen of nog erger: moeten gaan opslaan tegen betaling.

Goed nieuws of slecht nieuws?

Vanmorgen om 9 uur belde de makelaar weer eens voor de verandering: een showing om 10 uur!

Man, we moesten nog douchen en het huis aan kant maken, dus dat konden ze vergeten. De makelaar zei dat het dezelfde mensen waren als gisteren en dat ons huis bovenaan hun lijstje stond. Tja, als de showing om 12 uur 's middag zou kunnen plaatsvinden, dan heb ik er geen problemen mee. Dit bleek geen probleem te zijn.

Shay moest toch werken, dus daar hoefden we ons geen zorgen om te maken. Tova en ik moesten maar weer zien waar we dat uurtje heen zouden gaan en besloten om lekker een broodje te gaan eten bij Panera Bread. Was overigens wel erg lekker, maar dat is het daar altijd.

Toen we weer thuis waren, ben ik nog meer gaan opruimen in mijn kamer. Dit is al de derde dag dat ik hier mee bezig ben en je wilt niet weten wat er allemaal uit mijn kamer komt! Ondanks je niets zag aan 'rommel', blijk toch maar weer dat er ontzettend veel is waar we toch niets (meer) aan hebben. Ineens kwam er weer een telefoontje van de makelaar. Ze vertelde mij dat vandaag of morgen voor 98% de mensen die ons huis nu voor de tweede keer hebben bekeken, waarschijnlijk een bod gaan uitbrengen. Of wij een week voor de Kerst of een week na de Kerst eruit wilden. Tja, dat maakt mij niets uit. Kerst zullen we - als de verkoop door zou gaan - toch niet meer in dit huis vieren, dus laat dit maar aan de mensen over die het willen kopen.

Of ik blij ben dat wij misschien zometeen een offer krijgen? Geen idee. Het gaat wel erg snel! We zitten niet op een schopstoel en om eerlijk te zijn had ik graag nog wat langer hier willen blijven wonen. We kunnen in deze situatie toch nog bijna een jaartje vooruit, zonder inkomsten. Je weet maar nooit wat of waar ik straks zal gaan werken, dan zouden we ook gewoon hier kunnen blijven wonen. Ik haat verhuizen, zeker voor de zoveelste keer. Vind ik een baan in Ft Collins of omgeving, of moeten we straks toch naar een andere staat verhuizen als ik een baan heb gevonden? Dan blijf ik toch liever voorlopig even hier.

Aan de andere kant is het ook wel weer fijn, als alles doorgaat, dat we van het huis af zijn. Je begrijpt het, ik heb gemengde gevoelens. Mocht men een offer uitbrengen en we komen tot overeenkomst, dan zullen we direkt als een speer een appartement moeten zien te vinden. Lekker... op huizenjacht gaan en niet weten als je gaat verhuizen, of en wanneer er weer een verhuizing aan zit te komen. Een appartement huren zou wel 50% in de maandelijkse woonlasten schelen.

Nah, we zien het wel. Ergens hoop ik dat het niet doorgaat, terwijl aan de andere kant ik hoop dat het weer wel doorgaat.

Ik ga weer verder met mijn kamer opruimen en alles weg te gooien. Daarna de logeerkamer, Shay's kamer en dan de garage. Ik heb nog geen 5 minuten 'rust' gehad sinds ik alle vrijheid van de wereld heb! LOL!

Het is overigens wel lekker zomers weer. Strak blauwe lucht, lekker warm en zonnig..., maar kan er nog even niet van genieten.

Winter in Fort Collins, CO!

Ondanks het vandaag niet gesneeuwd heeft in Fort Collins, hebben we toch nog wat plaatjes weten te schieten vandaag. Tova's school was ook vandaag nog gesloten wegens de flinke sneeuwval van gisteren, dus ik had mijn eigen auto tot mijn beschikking.

Horsetooth Reservoir was best wel gevaarlijk. Ik heb daarom alleen maar foto's gemaakt van bovenaf genomen en ben niet dicht bij de rand gekomen, omdat door de vele sneeuw die er gevallen is, je niet kunt zien of je grond onder je voeten hebt of een afgrond tussen twee rotsen. Het laatste wat ik wilde is naar beneden vallen natuurlijk. :-)

HORSETOOTH RESERVOIR in de Winter:

POUDRE CANYON RIVER in de Winter:

TAFT RD in de Winter:

Nu vragen jullie je natuurlijk af wat Taft Rd is. Dit is de weg naar ons huis. Wij wonen op de kruising Taft Rd en Tilby Rd. Trilby Rd zie je vaag in de verte liggen, links op de foto.

Nah, dat was het weer voor vandaag. Vanmorgen heb ik nog een sollicitatie uitgestuurd voor de funktie van Sales Director bij een groot bedrijf hier in Denver, CO. Wie weet wordt dit nog wat. Ik voldeed aan alle eisen en de taken zijn mij niet onbekend. Nu maar hopen ooit nog iets te horen te krijgen, want dat weet je in Amerika maar nooit.

Morgenochtend weer een showing van ons huis. Leuk, kunnen we weer weg van huis. Ik heb het al zo druk! :-)

Nog meer sneeuw!

Had ik vanmorgen al de driveway en de sidewalks sneeuwvrij gemaakt, ik was nog niet klaar en kon gewoon opnieuw beginnen. Zo hard sneeuwde het vandaag. Nog steeds trouwens. Het is nu 7:45 PM en het is nog niet een minuut opgehouden met sneeuwen. Je wilt niet weten wat ik morgen kan gaan wegscheppen!

Nou ja, morgen zou het ook nog gewoon sneeuwen, aldus de verwachtingen.

Kijk, zo zag het er om een uur of 1 's middags al uit in onze achtertuin. De foto's zijn gemaakt met mijn cell phone binnenshuis, de de kleuren zijn niet echt goed, maar het geeft je een beeld van hoe het er uit ziet als het in Colorado sneeuwt. Kun je nagaan, dit is gewoon een sneeuwbui en niet eens een sneeuwstorm:

Het gekke is, is dat het er heel erg koud uitziet, maar dat is het totaal niet. Het is gewoon 'lekker' buiten. De scholen in Fort Collins, CO waren vandaag allemaal gesloten. Kan ik me iets bij voorstellen, hahaha... Zojuist op de weg (Tova en ik moesten even naar het centrum van Fort Collins) was het beduidend rustig qua verkeer. Normaal is het knetter druk, met name op Collega Ave zo rond dinner tijd, maar niet vandaag.

Vanmorgen kreeg ik ook nog een email van de CEO van het bedrijf waarvoor ik gewerkt heb. Hij wil dolgraag mijn business plan zien en om de tafel zitten. Hier ga ik me de komende dagen maar mee bezig houden, naast al het solliciteren. Ik heb er toch al een aantal leuke sollicitaties uitgedaan deze week, zo ook vandaag weer.

Sneeuw in Fort Collins, CO!

Gisterenavond zijn Tova en ik even snel naar OfficeMax gereden om wat drukwerk te laten maken voor haar Mary Kay business. Toen we OfficeMax uitliepen, sneeuwde het ineens behoorlijk. Schijnbaar is dit 's nachts gewoon doorgegaan, want zometeen moet ik de driveway en sidewalk sneeuwvrij gaan maken.

Het is niet de eerste sneeuw dat gevallen is. Twee weken geleden was ook alles wit van de sneeuw, maar tussen deze twee sneeuwbuien was het wel weer gemiddeld 26 graden en leek het wel zomer. Typisch Colorado weer dus: een paar dagen sneeuw en kou, daarna weer volop zomer! LOL!

Het sneeuwt overigens nog steeds en de verwachting is dat er vandaag nog zo'n 6 tot 10 inches bij zou komen. (Dit is 15 tot 25 cm dat er nog bij kan vallen vandaag).

Hopelijk komt het erbij en sneeuwt het vandaag nog lekker door, zodat ik morgen op pad kan om plaatjes te schieten in de natuur. Heb ik weer iets te doen namelijk. Nu is het nog te weinig sneeuw om iets leuks op de foto te zetten.

Hier een paar foto's van vanmorgen, vanuit een warm en gezellig huis genomen, vanachter de ramen:

Ik ben GEK geworden!

Waar mijn hoofd de laatste tijd zit weet ik niet meer... het lijk wel of ik met de dag gekker aan het worden ben.

Twee dagen geleden moest ik eventjes met de auto weg. Ik rij al 5 jaar alleen maar automaat, tot volle tevredenheid. Yep, ik ben lui en hou wel van 'lekker makkelijk', haha... Maar goed, ik reed onze wijk uit en wilde rechts af slaan en moest een beetje afremmen om de bocht te kunnen nemen. Zomaar ineens uit het niets wilde ik de koppeling intrappen en zocht mijn rechterhand de versnellingspook op in het midden van de twee voorstoelen!

Hoe in hemelsnaam krijg ik dat voor elkaar? Mijn auto is geen schakelbak en in de 5 jaar dat ik automaat rij, heb ik dit nog nooit eerder gedaan. Waar dit nu ineens weer vandaan kwam, mag Joost weten. Ik weet het niet.

Gisteren ben ik Randy, mijn kapper bij Fantastic Sam wezen bezoeken om mijn haren te laten milimeteren. Ik wilde het lekker kort hebben, zodat wanneer ik onverwachts ergens op sollicitatie gesprek moet komen, dat ik me over mijn haar geen zorgen hoef te maken. Maar goed, als ik bij de kapper geweest ben spring ik thuis nog even extra onder de douche om alle kleine achtergbeleven haartjes weg te spoelen. Het kan soms behoorlijk kriebelen in je t-shirt, met name rond de nek.

Ik dus thuis de douche in en wat denk je... heb ik al mijn kleding uitgedaan, maar stapte met mijn sokken nog aan onder de douche! Ook dit is me nog nooit gebeurd. Hopelijk begin ik niet te dementeren. Ik maak me toch een beetje zorgen. :-(

De laatste tijd zit ik volop in het sollicitatie proces, iets dat ik in Amerika eigenlijk nog nooit eerder heb gedaan. Ik moet zeggen dat ik al een aantal sollicitaties de deur uit heb gedaan en ik vind het ontzetten leuk om te doen. Ik pik de leukste baantjes eruit en ga er voor. Ik kan bijna niet wachten om met iets totaal nieuws te beginnen. Nieuwe kollega's, nieuwe markt en wie weet wat voor nieuws er nog meer om de hoek komt kijken. Best wel spannend, maar ik geniet er echt van.

Toch mis ik mijn oude baan en klanten ontzettend, maar als ik dan denk aan de nieuwe direkteur die er zit dan wil ik echt niet meer terug. Gek, dat een vent die zomaar uit de hemel komt vallen, eventjes de gehele sfeer in een bedrijf kan verpesten. Met Tom als direkteur hebben we 4 1/2 jaar een ontzettend hecht team gehad en konden ontzettend goed met iedereen door een deur. Waarom ze in hemelsnaam Tom uit zijn positie hebben geknikkerd is mij nog steeds een raadsel. Ondanks onze konkurent een verlies van 35% moest dragen door de slechte ekonomie, was onze omzet met ruim 20% gestegen ten opzichte van het vorige jaar. Wij hebben veel klanten weten weg te pikken van onze konkurent, dus waren we op de goede weg.

Volgens de laatste berichten die ik nog heb kunnen zien, staan we in de 5 maanden dat de nieuwe direkteur is aangesteld op 23% verlies!!! Die doet het dus schijnbaar goed in Amerika, hahaha... Ik heb het al eerder gezegd, dat ik soms de logika van de Amerikanen niet helemaal kan inzien. Ze doen vaak precies het tegenovergestelde van wat je moet doen en ze zien het gewoon niet. De achterlijkste dingen heb ik hier al meegemaakt, maar na 5 jaar verbaast het me niets meer. Je raakt eraan gewend. LOL!

Vorige week heb ik overleg gehad met Tom, mijn oude direkteur en hem verteld over de plannen die ik heb om voor mezelf te beginnen. Tom vond het een goed idee en stelde voor dit aan de CEO voor te leggen. Dit heb ik dus gisteren gedaan en wacht nu op zijn reaktie. Ik weet dat hij in Duitsland zit deze week, dus het kan nog even duren voor ik iets te horen krijg.

Gisteren heb ik ook nog even met mijn beste vriendin/kollega uit Chicago gesproken. Zij is de enige persoon in onze organisatie die direkt onder de CEO werkt als Marketing Manager voor alle divisions in geheel Amerika. Ze heeft verder geen baas boven zich, dan alleen de CEO. Ze vertelt me zo nu en dan wel eens wat er allemaal in de organisatie gaande is.

Ze vertelde mij dat de CEO ontzettend op mij gesteld is. Ze vertelde mij ook dat ze weet dat volgende week de nieuwe direkteur van onze division op pad gaat met Tom, de vorige direkteur van onze division om al mijn klanten te bezoeken in het westen van het land. Nou, dan zullen ze wat te horen krijgen.

Tom voelt zich helemaal niet prettig in deze situatie. Tom had namelijk tegen mijn vriendin/kollega gezegd dat hij reizen met de nieuwe direkteur helemaal niet ziet zitten en hij is ontzettend bang van de reakties van de klanten aldaar, die mij op handen hebben gedragen. Tenslotte heb ik nogal wat stof doen opwaaien bij de allergrootste klant in Ohio een paar jaar geleden, toen een andere kollega de Midwest area ging overnemen. Deze grootste klant van ons bedrijf heeft de nieuwe sales person namelijk de toegang geweigerd. Niemand is daar welkom in het gebouw, behalve ik en dat hebben ze goed laten merken. Tot op de dag van vandaag is nog steeds (en dat na jaren!!!) deze nieuwe sales person niet gelukt om binnen te komen.

Dus ja, je begrijpt waarom Tom een beetje in de zenuwen zit. Hij kent mij als geen ander en weet hoe ik met klanten om ga. Ik laat merken dat ik er voor de klanten ben en vecht er voor om ze te behouden en dat wordt ontzettend op prijs gesteld.

Daarnaast had Tom nog gezegd dat hij het helemaal niet ziet zitten om de architekten te gaan bezoeken en te helpen. Tom is geen architekten bezoeker, hij haat het, gewoonweg omdat (ook al was hij 7 jaar lang direkteur) hij niet weet hoe je met architekten moet omgaan, laat staan te adviseren. Tom had ook gezegd dat alle architekten met mij weg liepen en altijd naar mij vroegen als er iets gaande was. Ik was kind aan huis bij de allergrootste architektenburo's in zowel het Midwesten als in het Westen van het land. Iedereen kende mij...

Het zal geen prettig weekje worden voor Tom volgende week. Ook had mijn vriendin/kollega tegen Tom gezegd dat de kans bestaat dat ik voor onze grootste konkurent zou kunnen gaan werken, die hun produktie faciliteiten en hoofdkantoren in Los Angeles, CA hebben zitten. Geloof het of niet, maar de konkurent zit precies in dezelfde plaats (City of Industry, CA) als waar 2 van mijn allergrootste klanten zijn gevestigd!!! Tom vertelde mijn vriendin/kollega dat hij hier het meest bang voor is, dat ik inderdaad naar de konkurent zou gaan, want ik ben iemand die al mijn relaties in het westen in een keer volledig kan wegkapen. Deze mensen deden zaken met ons bedrijf, omdat ze mij en mijn werkwijze belangrijker vonden dan de prijs. Tom is dus terecht hier het meest bang voor en terecht. Het staat wel op mijn lijstje om de CEO van onze konkurent te benaderen (ik ken hem namelijk online, omdat hij mij destijds heeft gelinked aan zijn netwerk), maar ik wil daar nog even mee wachten. Ik ben niet zo happig om voor de konkurent te gaan werken. Hun produkten zijn goedkope kopieen van wat wij op de markt brengen en ik hoor niets anders dan klachten over deze konkurent dat de produkten die ze fabriceren mankementen vertonen en de service (klanten service) ronduit slecht is. Niemand weet daar iets over de technische kant van het vak, de administratie is een puinhoop en deze konkurent staat er om bekend dat de gehele administrie er een grote puinhoop is. Ook een van de reden dat wij klant na klant van ze hebben afgepakt!

Toch lijkt het mij een heerlijke uitdaging om de problemen daar aan te gaan pakken. Ik ben daar ontzettend goed in namelijk, maar dan nog zit je met 'bagger' produkten die ik niet echt graag zou willen verkopen. Ik zou niet geloofwaardig overkomen namelijk, ik kom tenslotte van een bedrijf waar kwaliteit van de produkten hoog in het vaandel staan. Ik denk ook niet dat een verkoper van Mercedes ineens verkoper kan worden van bijvoorbeeld Fiatjes... (Ik noem maar een merk, dus voel je niet aangevallen als je een Fiat hebt! LOL!).

Nou, ik heb weer genoeg geschreven voor vandaag. Ik stap lekker onder de douche, dit keer zonder sokken en zie wel wat de dag me gaat brengen. Ik heb nog genoeg te doen hier thuis, haha...

Een frisse nieuwe week is begonnen!

Oh, het is toch zo heerlijk buiten! Strak blauwe hemel, volop zon en een heerlijke temperatuur. Het is gewoon zomer en de kriebels om te gaan hiken komen weer direkt opzetten. Ik denk dat hiken op doordeweekse dagen mij beter bevalt dan in de weekenden, want dan is half Fort Collins in de 'achtertuin' verplaatst. Ik zal wel kijken wat er vandaag gaat gebeuren, ik moet eerst nog even wat kleinere dingen doen in huis, die gedaan moeten worden.

Vanmorgen opende ik mijn emails en er zat een 'geschrokken' en verbaasde email van een nieuwe klant bij. Een klant die ik anderhalf jaar geleden binnen heb gehaald, heb getrained en alle support gegeven die je maar kunt bedenken. Toen ik nog bij het bedrijf werkte, had de president van dit bedrijf mij al herhaaldelijk gezegd (en geschreven) dat ze voor ons bedrijf hebben gekozen, omdat de service en aandacht, de kwaliteit van de produkten en de (technische) support ze over de streep hebben getrokken.

Deze klant schreef in de email dat hij echt geschrokken en verbaasd is dat ze mij eruit hebben gezet om kosten te sparen. Ook schreef hij dat juist ik (als persoon) de hoofdreden was om voor ons bedrijf te kiezen om mee samen te werken. Hij was duidelijk niet echt gecharmeerd van de beslissing die men genomen heeft.

Ook zat er een email bij in de vorm van een Feedback wat de showing van ons huis betreft. De 'kijkers' waren niet geinteresseerd. De reden? Ze zochten een huis met een 3-car garage en niet een 2-car garage. Daarnaast vond men de basement te klein...

Kijk, daar hebben we wat aan! Dit is precies de reden waarom wij pasgeleden hebben gezegd geen showings meer te willen, omdat het een hoop stress en spanning met zich mee brengt en de achterlijkste dingen genoemd worden om het huis niet te kopen. Ze hoeven het niet te kopen, maar waarom gaan ze kijken naar een huis met een 2-car garage als ze een 3-car garage willen hebben? Kom dan niet kijken en laat ons met rust, jaag ons het huis niet uit voor helemaal niets!!! Dat de beasement te klein is, is nog idioter voor woorden. Onze basement is 1200 sqft, de gehele oppervlakte van het huis! Wij hebben de grootste moeite om de basement te vullen. Maar goed, als dit echt de reden is dan wens ik ze succes met het zoeken naar een geschikte woning. Hopelijk gaan ze eerst lezen wat een huis te bieden heeft, alvorens deze andere mensen hun huis uit te jagen voor niets.

Shay is vandaag voor het eerst officieel gaan werken voor Capitol One. Hij was al twee weken aan de slag, maar dat was voor de training die hij moest volgen, waarvan hij afgelopen vrijdag met een diploma naar huis is gekomen. Ik ben toch zo trots op hem... :-)

Tova is druk in de weer met Mary Kay, dat de laatste tijd ook blijkt aan te pakken. Het is flink buffelen, maar het werpt nu al vruchten af. Haar baas wil Tova zo snel mogelijk 'director' maken, omdat ze ziet wat ze in haar mars heeft. Dat zou leuk zijn en goed voor de inkomsten. :-)

Ik denk dat ik maar even snel ga douchen en even een bezoekje aan de kapper ga wagen. Als ik straks een interview zou hebben, dan zie ik er weer netjes uit, toch? Wat ik daarna ga doen zie ik wel. Ik geniet van elke dag, maar kan op de een of andere manier maar niet uit mijn 'werk' ritme komen. Ik moet mezelf echt aanleren dat ik 'vrij' ben en niet aan werktijden gebonden ben. Klinkt gemakkelijker dan het is, hahaha...

Oh... nu ik dit schrijf belt precies de makelaar: weer een showing eind van de middag! :-)

Shay blijft in Fort Collins!

Wij denken dat Shay een verstandige beslissing heeft gemaakt door toch maar even in Fort Collins te blijven wonen en niet naar Las Vegas te verhuizen.

Tova en ik hebben ons totaal niet bemoeid met zijn beslissing. We hebben hem duidelijk verteld dat deze beslissing 100% bij hem ligt en dat wij willen dat hij zijn hart volgt, zodat wat hij ook beslist, de juiste beslissing door hem zelf wordt genomen.

Shay heeft een baan aangeboden gekregen in Las Vegas, maar hij heeft niet zo veel geld achter hem staan, dat wanneer het even moeilijk wordt in Las Vegas, dat hij een buffertje heeft om terug te keren. Het opzeggen van zijn huidige baan in Fort Collins zou betekeken dat wanneer hij het toch niet zou trekken in Las Vegas, zou zijn komen te vervallen.

Shay kon bijna niet meer slapen. Hij lag echt wakker van wat hij zal gaan doen. Zijn huidige baan kwijt raken als hij naar Las Vegas zou gaan en in het diepe springen, of 'veilig' hier blijven en voor wat meer spaargeld zorgen. Zijn job offer in Las Vegas ging met ingang van de 26ste namelijk in, dus hij moest beslissen.

Gewoon nog even in Fort Collins blijven vond Shay zelf de verstandigste keus en Tova en ik staan daar volledig achter.

Verder is er niet veel te melden. Ik ben twee volle dagen bezig geweest met mijn werkkamer uit te baggeren. Je wilt niet weten wat er allemaal is weggegooid, hahaha... maar het voelt heerlijk aan, een lege kamer zonder werktroep om me heen. Hierna is de logeerkamer aan de beurt en daarna de garage. Ik wil van zoveel mogelijk spullen af, spullen die we toch niet of nauwelijks gebruiken. Mochten we op een gegeven moment toch moeten verhuizen, dan hoeft er ook veel minder mee. Sparen we ook weer verhuis en opslagkosten uit, mocht het zover komen.

Vanmorgen hadden we gelijk al de eerste showing van het huis. Ik ben benieuwd wat deze verlaagde verkoopprijs met zich mee zal brengen. Tova, Shay en ik zijn maar lekker een hapje wezen eten bij iHop hier in Fort Collins. Die hebben werkelijk fantastische ontbijt op het menu staan, waar maar moeilijk uit te kiezen is. Shay ging voor de Belgische wafels met aarbeiden en slagroom. Tova ging voor de scrambled eggs met van alles en nog wat en ikzelf ben voor de Swedish Crepes met aardbeien en slagroom gegaan, haha...

Of het ook het gezondste ontbijt is weet ik ik niet, maar het was wel lekker! :-)

Ik zou ook nog graag gehiked hebben vandaag, maar gisteren tijdens het boodschappen doen trok ik de overvolle kar met boodschappen achter me aan (inplaats van voor me uit) en kreeg dat hele ding over de hiel van mijn rechter voet, waardoor er een flink stuk huid is afgeschraapt. Oei, wat deed dit zeer in de winkel zeg, ik dacht dat ik van de pijn flauw zou vallen en kon amper nog lopen. Hiken ging dus niet meer, eerst moet mijn hiel helen voordat ik weer in dichte schoenen kan lopen. Vandaag dus maar weer blootvoets in de flip-flops! LOL!

Gisteren heb ik nog een leuke sollicitatie de deur uit gedaan. Een groot bedrijf in Fort Collins is opzoek naar een International Account Manager en dit leek me wel wat. Misschien valt Nederland er ook onder en die taal spreek ik natuurlijk vloeiend. We wachten maar af. Ook twee ex klanten van mij vroegen om mijn resume. Wat ze er precies mee gaan doen weet ik niet, maar ze willen me helpen. Een van de bedrijven had al gezegd dat als ze iemand zouden aannemen, dat ik bovenaan de lijst staat, maar men heeft nu een personeelstop opgelegd gekregen. Toch wil men deze week met het hoofdkantoor een gesprek aangaan om een uitzondering te maken. De andere ex klant had gezegd dat ik zoveel voor ze betekend en gedaan heb in de laatste jaren dat ze klant bij ons zijn geworden, dat ze vinden dat ze nu mij ook moeten zien te helpen. Het eerste bedrijf zit in Las Vegas, NV en het tweede bedrijf in Tracy, CA.

Nou, dit is zo'n beetje alles wat ik te melden heb... Tova is overaktief bezig om Mary Kay goed van de grond te krijgen en dit lukt haar aardig. Zou wel lekker zijn, een beetje extra inkomsten in deze moeilijke tijd. Ook moet ik me nog verder verdiepen in het eventueel opzetten van een eigen bedrijf. Ik moet met cijfers over de brug komen in de vorm van een business plan, voordat ik dit kan overleggen met de CEO van mijn ex werkgever. Dit moet goed en gedegen zijn, want de CEO (ondanks we elkaar ontzettend graag mogen) is een zeer moeilijk persoon, waar je maar een kans krijgt om zoiets voor te leggen. Ik kan dus niet met een 'vodje' aan komen zetten.

Round Mountain in Loveland, CO!

Vanmorgen ben ik lekker vroeg uit bed gegaan en na 3 bakjes koffie gedronken te hebben, gedouched en aangekleed te zijn, ben ik in de auto gesprongen om deze vrijdag ochtend even lekker te gaan hiken in de Rocky Mountains.

Tova kon niet mee, want die moest naar school. Opzich vond ik het wel heerlijk om alleen te gaan, want met Tova erbij was ik echt niet verder gekomen van 10 stappen en dan was Tova al kapot en versleten. Deze trail is opzich niet echt moeilijk, maar het is klimmen, direkt vanaf het begin en het houdt maar niet op. Dit was niets voor Tova geweest en zelfs ik heb een aantal keren eventjes moeten stoppen om op adem te komen.

Er waren twee trails te doen bij Round Mountain, namelijk de langste trail genaamd Summit Trail van 4 3/4 mile en de kortere trail genaamd Nature Trail van iets meer dan 1 mile. De afstanden zijn 1-way, dus je moet alles verdubbelen als je ze helemaal wilt gaan lopen.

Ik heb gekozen om de Summit Trail te gaan doen. Het was nog lekker vroeg in de ochtend en ik zou wel zien waar ik terecht zou komen. Tenslotte ben ik totaal niet bekend met deze trail en daarnaast kan ik me nauwelijks nog herinneren wanneer ik een trail gehiked heb. Dat is alweer maanden en maanden geleden.

Ik heb niet de gehele 4 3/4 mile gedaan, dat was me net iets te veel. Alhoewel, ik zou het met gemak gehaald kunnen hebben. Ik ben vele malen sterker in klimmen dan in dalen, dus zolang de trail maar blijft stijgen, hoor je mij niet mopperen. Naar beneden is een ander verhaal. Iedereen zegt altijd dat afdalen vele malen gemakkelijker is, nou... daar ben ik het totaal niet mee eens. Niet voor mij in iedergeval! Het konstant je gehele lichaam moeten afzetten om niet te hard te gaan kost echt veel energie. Daarnaast, als je een stap verkeerd zet, dan 'hang' je... Je hebt je enkels zo verzwikt en mocht de grond onder je schoenen wegglijden tijdens het dalen, dan heb je grote kans dat je plat op je rug ligt en je hoofd op een van de vele rotsblokken. Ik moet er niet aan denken...

Maar goed, na 2 mile alleen maar geklommen te hebben, besloot ik toch maar weer terug naar beneden te gaan. Ik zal deze trail wel een keer helemaal uitlopen als ik wat meer in konditie ben.  Dit bleek een uitstekende beslissing te zijn geweest, want halverwegen naar beneden kreeg ik het ineens moeilijk. Mijn benen wilden niet meer en had toch nog een flink stukje te gaan. Niet denken dat het een geasfalteerde weg is die ik loop, want dan blijf ik gaan... dit is wel even wat anders! Maar goed, ik heb het gehaald (tot aan beneden dan, hahaha...)! LOL!

Hier zijn wat foto's van vanmorgen:

Round Mountain in Loveland, CO (Summit Trail):

Als je goed kijkt, of op de foto klikt om hem te vergroten, dan zie je de weg (waar ik mijn auto heb geparkeerd) helemaal beneden liggen. Zo hoog ben ik dus al geklommen en het gaat maar hoger en hoger...

De laatste drie foto's zijn weer (bijna) beneden genomen, waar mijn auto op mij staat te wachten om weer terug naar huis te gaan:

Zo, toch nog lekker aktief bezig geweest vandaag... het was wel weer even hard nodig op te gaan hiken in de Rockies. Wat heb ik dit gemist en het leuke is, ik kan gewoon lekker elke dag, wanneer ik maar wil. LOL!

Mjammie...!!!

Oh, wat is dit ontzettend lief!!!

Van Petra uit NC kregen wij vandaag een doosje opgestuurd met 4 flinke zakken Pinda Puffs. Geloof het of niet, ik wilde eerst even een foto maken (dat had ik beloofd), maar Shay had al bijna een zak uit mijn handen getrokken om het open te maken. Hij moest maar even wachten.

Hier is de beloofde foto voor Petra uit NC:

Jee, wat is dit lekker!!!

Helaas kunnen we dit hier nergens krijgen, dus ik ga er extra van genieten! :-)

Thanks Petra!

Hier ben ik weer!

Gisteren wilde ik even de blog bijwerken, maar kreeg geen kontakt met web-log.nl met de komputer. Vandaag doet alles het weer gewoon.

Afgelopen maandag hebben we ons huis maar weer op de markt gezet. Nu is de vraagprijs $20K minder dan de oorspronkelijke vraagprijs, omdat we niet het risiko willen lopen straks in de problemen te komen als het nodig mocht blijken dat we het huis alsnog moeten verkopen. De hypotheek gaat gewoon elke maand door, werk of geen werk. Het is een van de voorzorgsmaatregelen die we genomen hebben. Mocht ik binnen nu en een beplaalde tijd geen werk gevonden hebben, dan zullen we toch echt ons huis uit moeten. Mocht ik wel werk vinden op kort termijn, dan kunnen we misschien wel blijven waar we zitten of moeten we alsnog naar een andere staat verhuizen, afhankelijk van waar ik werk gevonden heb. We zien het wel hoe het loopt.

Maandag hebben we ook gelijk een nieuwe printer gekocht, een HP Officejet Pro 8000. Wat een fantastische apparaat is dit en het zit draadloos aangesloten op ons netwerk thuis, zodat iedereen (alle 4 de komputers) er zonder draadje eraan gekoppeld te hebben, er op aangesloten is. De zaak wilde mijn oude $46 dollar kostende LexMark printer terug gestuurd hebben. Prima, kunnen ze krijgen en het versturen van deze 'oude' $46 dollar kostende printer kwam uit op $25 dollar!!! LOL! Zonder printer zitten was even een ramp, want soms moet je echt iets uit kunnen printen, maar we kunnen er weer tegenaan.

Vorige week heb ik $75 dollar betaald om mijn Resume na te laten kijken. Dit geld was het dubbel en dwars waard, want ondanks ik goed ben in het schrijven van Resume's, kreeg ik me een lading aan kritiek terug, dat wil je niet weten! Maar men had gelijk... ik zag mijn Resume ineens met andere ogen en ben gisteren de gehele dag druk bezig geweest mijn Resume op te vijzelen. Zeg maar gewoon helemaal opnieuw te schrijven. Nu is het perfekt en zeer aantrekkelijk voor eventuele nieuwe werkgevers.

Gisteren ook maar even gelijk onze nieuwe en grote klant in Las Vegas gebeld. Die hebben namelijk een nieuwe afdeling erbij gekregen om met ons (mijn ex werkgever) aan de slag te kunnen. De Plant Manager viel van zijn stoel af toen hij hoorde dat ik niet meer voor ons bedrijf werkte. Nu hebben ze een afdeling geopend, zonder kennis van zaken en weten totaal niet hoe dit te runnen. Hij was duidelijk niet blij met de gang van zaken en zei dat hij mij ontzettend graag in dienst wilde nemen om deze geheel nieuwe afdeling te managen. Het probleem is dat dit bedrijf (men zit door geheel Amerika) een personeelstop heeft opgelegd gekregen. Ik mag dus niet zomaar aangenomen worden, zeker niet in deze slechte ekonomische tijd, maar hij vroeg mijn Resume toch op te sturen. Volgende week heeft men een managers vergadering op het hoofdkantoor in Texas en hij beloofde er alles aan te zullen doen mijn beschikbaarheid toch door te drukken. Spannend... Het zal ze alleen maar beter maken, want nu is deze afdeling gewoon stil. Er kan alleen maar meer werk door binnenkomen als het gemanaged wordt en dat is waar ik erg sterk in ben. Ik ben benieuwd, want het werk gaat nu naar een andere grote klant van mij in Vegas en niet naar dit bedrijf.

Shay was ook aangenomen bij Windham in Las Vegas en heeft een offer gekregen om met ingang van de 26ste te gaan beginnen. Als Shay besluit om op dit offer in te gaan, dan moet hij de 23ste met de auto naar Las Vegas vertrekken. We laten deze beslissing helemaal alleen aan Shay over, want hij zal voor de volle 100% zichzelf moeten zien te bedruipen. Wij kunnen er niet meer voor hem zijn, mocht het fout gaan. Opzich is dit niet verkeerd natuurlijk, maar wat als het in Las Vegas niet uitpakt zoals hij denkt. Nu heeft hij een baan hier in Fort Collins en dit opzeggen in deze moeilijke periode is een groot risiko. Terug komen zit er niet meer in, als hij zijn baan op zou zeggen. Ik ben benieuwd welke beslissing Shay de komende twee dagen gaat nemen.

Nou, dat was even een update voor zover, hahaha...

 

Lost Lake!

Lukas & Gosha kwamen gisteren op het idee om te gaan vissen bij Lost Lake en vroegen of Tova en ik ook zin hadden om mee te gaan. Tuurlijk, even lekker uitwaaien kon geen kwaad, dus wij vandaag met ze mee gegaan ook al zijn Tova en ik geen echte vissers. Om eerlijk te zijn vind ik het een beetje saai en ben liever aktief in de natuur bezig met hiken en climben.

Helaas was het een beetje laat toen we weg gingen, namelijk pas ergens in de middag. Lang konden Tova en ik niet blijven, want Tova had een afspraak thuis met twee vriendinnen die om 5 uur langs zouden komen. Daarom zijn we voor alle zekerheid maar met twee auto's gegaan, zodat Tova en ik eerder weg konden dan Lukas en Gosha.

Ondanks het op de foto's niet echt goed te zien is, was het vandaag een heerlijk zonnige en warme dag, namelijk 26 graden C. Maar bij Lost Lake was het wat frisser, ik denk zo'n 15 graden C.

Het pad in de Rocky Mountains dat ons naar Lost Lake bracht:

Lukas trots met zijn vishengels voor de foto poserend:

Nog een klein stukje lopen door de modder:

Lukas en Gosha:

Tova en Gosha:

Op een gegeven moment door de bossen afdalen naar beneden om bij het lake te komen:

Behalve Tova's rug kun je hier ook Lost Lake op zien duiken:

Nou ja... voor mij viel het eventjes vies tegen. Wat een piep klein lake is dit zeg, vergeleken met wat we hier allemaal in de buurt hebben liggen. Maar ja, er schijnt vis in dit lake te zitten:

Tova, Gosha en Lukas:

We zaten wel vrij hoog in de Rockies, maar ondanks dat kun je toch al wat sneeuw op de bergtoppen zien liggen:

Nog even een foto genomen van Lost Lake vanuit de bossen gezien:

Tova doet gewoon mee, alsof ze niets anders gedaan heeft in haar leven. Ik vraag me af hoe Tova zou reageren als daadwerkelijk een vis toegehapt zou hebben:

Dit is een veel mooier en groter lake, dat pal naast Lost Lake gelegen is. Het ziet er veel leuker uit dan Lost Lake:

Op een gegeven moment moesten Tova en ik echt weer op huis aan:

Nu zijn we weer lekker thuis en Tova's bezoek komt zo aanzetten. Het was met een uurtje uitgesteld, dus kunnen we nog net even snel het huis een beetje aantoonbaar maken. Tenminste, daar is Tova mee bezig. Ik ben gelijk achter de blog gedoken! LOL!

I'm so excited!

Na alle drukte met het regelen van allerhande zaken de afgelopen week, heb ik besloten om het dit weekend even lekker rustig aan te doen. Even bijkomen van alle stress en geregel. Deze maandag staat intens solliciteren op het programma. Ik ben er klaar voor.

Terwijl ik vanmorgen lekker op de bank naar de TV serie 'Malcolm in the Middle' zat te kijken, kreeg ik zomaar ineens een ingeving. Waar het vandaan kwam weet ik niet, want ik was totaal niet met werk of iets bezig. Zomaar, totaal onverwachts kreeg ik een geniale ingeving: Ik ga voor mezelf beginnen!

Nu hoor ik jullie al denken... is dit niet iets dat iedereen wel eens denk als je zonder werk zit? Mooie verhalen over voor jezelf beginnen, maar wat ga je dan doen en krijg je het ook van de grond af? Er komt namelijk nogal wat bij kijken en je zet niet zomaar Out of the Blue een eigen zaak op, zonder te weten wat te doen.

Nou, het klinkt misschien heel vreemd, maar ik had in een keer een kompleet koncept klaar. Een business plan, zag maar. Het werd me zo ontzettend duidelijk en ik weet 100% hoe en wat ik ga doen. Ik hoef alleen maar even de regels van het runnen van een eigen zaak aan te leren, de rest is gesneden koek voor mij.

Het bedrijf waar ik voor gewerkt heb, daar heb ik namelijk ruim 10 jaar ervaring mee, waarvan 5 jaar in Amerika. Technische kennis qua produkten hoef ik niet meer op te doen. Ik ken de architekten wereld, de glas wereld, de distributie kanalen en de bouwwereld. Ik weet waar de zakke punten van ons bedrijf liggen, iets waar ik als werknemer niets aan mag en kan veranderen wegens bedrijf policy en weet waar wij juist door de bedrijfspolicy heel veel werk laten liggen. Dit zijn namelijk de staten Colorado, Utah, Wyoming en New Mexico. Hier doet mijn ex werkgever namelijk nauwelijks iets en hun grootste konkurent heeft er namelijk een warehouse zitten (in Denver, CO) en domineert de markt in deze 4 staten.

Ik wil nu zelf een warehouse en distributie kanaal in Colorado (Fort Collins, CO) gaan opzetten en de konkurentie eruit knikkeren in de staten Colorado, Utah, Wyoming en New Mexico. :-)

Dit moet mogelijk zijn. Ik ken de produkten, weet hoe en waar toe te passen is en dat snel leveren (binnen een dag) een belangrijke eis is. Ik weet hoe de bedrijven hier werken en wat belangrijk voor ze is. Ik weet dat mijn ex werkgever door bedrijfspolicy dit niet in deze 4 staten waar kan maken. Ik kan dat wel. Ik weet dat mijn ex werkgever mij hierbij kan helpen, zonder dat het ze iets kost. Ik kan alle kosten om een bedrijf op te zetten zelf namelijk aan, zolang men mij een flinke voorraad als consignatie willen verstrekken. Wij doen dit namelijk vaak met nieuwe klanten en zelfs met bestaande klanten. Ik kan mijn garage als warehouse gebruiken of misschien zelfs een local storage unit huren om de goederen op te slaan.

Thuis heb ik al een werkkamer met alles wat ik nodig heb om een eigen zaak te runnen. Vliegen naar klanten hoef ik niet, ik kan alles met de eigen auto doen. Als ik eens per zoveel tijd mijn 'ronde' maak, ben ik grotendeels gewoon thuis aan het werk. Ik kan architekten bezoeken en adviseren, maar ook de end-users (de glasbedrijven) direkt benaderen en leveren. Op Las Vegas, NV na, mag ons bedrijf namelijk niet direkt aan de end-users leveren, maar ik als zelfstandige mag dit namelijk wel. Er gaat dan voor zowel mijn ex werkgever een gehele nieuwe markt open. Shipping in een dag is dan ook mogelijk in deze staten, als ik een consignment voorraad heb liggen.

Gek, dit hele busniness plan kwam echt zomaar ineens uit het niets opzetten en ik ben er laaiend enthousiast over. Als zelfstandige kan ik zelfs andere fabrikanten van dienst zijn, want ik ben niet getrouwd met mijn ex werkgever. Meer produkten direkt aanbieden en mijn kennis en ervaring gebruiken als zijnde een soort van adviesburo (voor de architekten) is a huge PLUS! Ik zou morgen al direkt kunnen beginnen namelijk. Dit omdat ik me niet in de technische kant van het vak hoef te verdiepen. Ik ben al klaargestoomd voor dit werk. Het enige verschil is dat ik nu voor mezelf werk, zelf overal verantwoordelijk voor zal zijn en zelf mijn eigen beslissingen kan maken.

Dit gaat lukken, ik ben er meer dan 100% van overtuigd namelijk. Ik weet ook dat de ekonomie in deze tijd slecht is en het kei en keihard buffelen zal worden om het van de grond te krijgen, maar de ekonomie kan alleen maar beter worden en dus ook mijn eigen onderneming kan hierdoor alleen maar flink groeien.

Nu klinkt dit allemaal erg positief en ja, ik ben onzettend excited about deze nieuwe mogelijkheid, maar ook mijn ex werkgever zal mee moeten werken. In feite hebben ze helemaal niets te verliezen en kunnen er alleen maar bij winnen. Het is een van hun eigen mensen die nu niet meer in dienst van het bedrijf is, maar een ex werknemer die op prive basis voor ze door blijft werken en nog meer omzet kan genereren in een gebied waar we nauwelijks omzet hebben door de bedrijfspolicy. Toch zit er een addertje onder het gras en dat is wederom de bedrijfspolicy... Mijn ex werkgever kan/mag niet aan een bedrijf als ik leveren, omdat ik geen glasfabrikant ben. Ik heb dus nog even een lange weg te gaan met overleg en mijn ex werkgever te overtuigen. Toch denk ik dat men er oren naar zal hebben. Ik zet een distributie centrum op en doe zelf geen installaties op het werk. Het is puur distributie, het beheren van de voorraad en het verzenden ervan.

Ik ga hier eens even heel serieus over nadenken. Ik heb er ontzettend veel zin in en als eigen ondernemer kan ik al vanaf dag een direkt aan de slag, iets wat ik ontzettend graag zou willen doen. Als het straks allemaal werkelijkheid zou worden, dan is het ontslag wegens reduction in force voor mij een geweldige stap in de goede richting geweest en zou dit het mooiste moment in mijn leven moeten zijn. Eigen baas, eigen verantwoordelijkheid en alles wat je zelf doet (winst) gaat niet meer naar de zaak, maar komt in mijn eigen zak terecht.

Ik ben er klaar voor!!!  Dat zoiets zomaar ineens in mij op kwam zetten, zonder dat ik ook maar hierover had nagedacht. Dit koncept is perfekt!

Nu nog mijn ex-werkgever zien over te halen. Nee, niet de klootzak die mij ontslagen heeft... ik ga direkt deze week kontakt opnemen met de allerhoogste CEO. Wij liggen elkaar ontzettend goed namelijk en ik weet 100% zeker dat hij mijn enthousiasme ontzettend op prijs zal stellen. Als ik de CEO achter mijn plan heb staan, dan weet ik dat ik alle medewerking zal krijgen die ik nodig heb.

Wat is Amerika toch een ontzettend gaaf land met fantastische mogelijkheden! Als je maar wilt, dan kun je het maken, wat er ook gebeurt, zolang je alles maar ZELF doet en niets aan een ander over laat.

:-)

Shay & Kevin Rock Climbing!

Nu ik toch lekker vrij ben te doen wat ik wil doen, ben ik vandaag Shay maar eens gaan volgen. Ik wil wel eens weten wat die nu de gehele dag met zijn vrienden aan het uitspoken is, want thuis is hij bijna nooit.

Echt moeilijk is Shay niet te vinden. Ik weet dat hij vaak met vrienden aan het varen is op Horsetooth Reservoir of daar aan het klimmen is en ja hoor... daar was Shay samen met zijn vriend Kevin te vinden.

Shay, eenzaam op een rots staand en zijn vader tegemoet zien komend:

Shay, maar nu iets van dichterbij genomen:

Hier een paar andere Rock Climbers op Horsetooth Reservoir aan het klimmen:

Shay doet gewoon mee, maar dan zonder veiligheids touwen:

En je ziet het... Shay heeft het gehaald tot helemaal boven, hahaha...:

Kevin wisselt zijn sneakers om voor de climb shoes:

Was pasgeleden Horsetooth Reservoir niet afgebrand?

Daar gaat Kevin tegen een stijle en voorover hangende rotswand aan:

Kevin bijna aan de top:

Oeps, daar 'hangt' hij en kan zich natuurlijk niet loslaten:

Je ziet het... Kevin heeft het gehaald:

Shay doet een poging aan de andere kant van dezelfde rots om naar boven te klimmen:

Shay heeft alleen niet de juiste schoenen aan:

Toch lukt het hem aardig, ook al is het niet zo stijl als wat Kevin zojuist heeft geklommen:

Shay is er bijna:

Dan eindelijk staan Shay en Kevin op de top van deze rots:

Kevin en Shay in een gezellig 'onderonsje':

Het begon al een beetje schemerig te worden. Ik heb altijd alleen maar foto's van Horsetooth Reservoir bij zonlicht gemaakt, maar zo ziet het er dus 's avonds bij schemer uit:

Oh, hier nog een paar 'stoere' jongens die aan het klimmen zijn geslagen. Eigenlijk zie je op Horsetooth Reservoir heel veel climbers, waar je eigenlijk ook kijkt. Het is paradijs voor de outdoor liefhebbers:

Kevin en Shay met Horsetooth Reservoir op de achtergrond:

Kevin waagt zich aan een 30ft spong. Ik zal het maar niet over de hoogte hebben... je wilt er namelijk niet echt naar beneden vallen:

Nog een foto van Kevin genomen, maar dan van de andere kant:

Wat ziet Horsetooth er toch vredig uit, zo aan het eind van de dag:

Shay en Kevin, denkend wat nu te doen:

Kevin waagt het nog een keer voor ze weer naar huis gaan:

 

Ineens is het donker. Het ene moment schijnt de zon, ineens is het schemer voor ongeveer 10 minuten en dan totaal onverwachts valt de nacht in. Er is maar weinig overgang en we moeten natuurlijk wel voor de donker weer naar boven zijn geklommen, want het is echt git en git zwart als het nacht is:

Hahaha... Ik vind die opvang matras zo lief staan bij Shay! LOL! Het is net een van de Ninja Turtles met hun schildje om:

Je ziet het, we gaan precies optijd weer op huis aan. Het wordt donker:

Ook heb ik nog wat filmpjes weten te maken met mijn kleine foto toestelletje en zie hier het resultaat:

Kevin's laatste klimpoging van vandaag:

Nou, het was een leuk middagje vandaag. Had ik ook wel eventjes nodig, lekker eventjes uitwaaien. Nou ja, uitwaaien... het was windstil vandaag, hahaha...

Alweer vrijdag!

Wat gaat de tijd toch ontzettend snel. Het is gewoon niet meer bij te houden, maar dat komt denk ik omdat ik het onzettend druk heb met van alles en nog wat regelen.

Zojuist heb ik 4 grote boxen via UPS terug naar de zaak gestuurd met alle spullen er in die aan de zaak toe behoren, dus daar ben ik nu vanaf. Het ruimt lekker op. Ook alle papieren en andere 'troep' gaan mijn werkkamer uit, dus het zal een lege werkkamer worden. Lekker overzichtelijk.

Maandag komt de makelaar weer langs en zetten we ons huis voor alle zekerheid toch maar weer op de markt. De makelaar zal ook wel denken 'Die mensen weten niet wat ze willen', haha... Zonder werk is een hypotheek bijna niet op te brengen. We kunnen nog een flink aantal maanden vooruit, maar op een gegeven moment is ook ons spaargeld op natuurlijk. Mocht ik voor die tijd werk hebben gevonden en dit werk kan vanuit Fort Collins, CO gedaan blijven worden, dan kunnen we altijd nog ons huis van de markt terug trekken. Ik neem alleen niet het risiko dat wanneer ik geen ander werk gevonden heb binnen een aantal maanden, wij met een huis dat niet te betalen is in onze maag zitten. Foreclosure of weet ik allemaal wat voor ellende nog meer, is niet iets waar ik op zit te wachten. Mijn credit score moet in takt blijven, want met een goede credit score kun je straks weer op een normale manier een nieuw leven beginnen.

We zien het wel. We zullen denk ik zo'n $20,000 dollar onder de vorige verkoopprijs ons huis moeten gaan aanbieden om een betere kans op verkoop te hebben. Nu is het geen 'luxe' meer en we hebben ook niet meer jaren de tijd om ons huis te verkopen. Ik ben er liever vandaag nog vanaf dan morgen, zodat het huis niet meer in de weg staat, mochten we in de problemen komen.

Maar nog maals... mocht ik snel een nieuwe baan hebben dan is de kans groot dat we toch in dit huis blijven wonen. Gelukkig ben ik niet 'staat' gebonden en wil ontzettend graag in de westelijke staten blijven werken. Het zou dus goed kunnen dat we alsnog zouden moeten verhuizen naar een andere staat, zoals Arizona, Nevada, California of weet ik allemaal waar nog meer. Een ding weet ik wel 100% zeker, wij gaan niet richting het oosten. Het mag van ons alles zijn tussen Colorado en California, dus de westelijke helft van de USA. Natuur en omgeving zijn namelijk erg belangrijk voor ons.

Ook Tova gaat weer proberen werk te zoeken hier in Fort Collins. Je weet maar nooit wat er gaat gebeuren en alle kleine beetjes om de kosten de komende tijd te drukken helpen. Gek, eigenlijk vind ik het allemaal best wel leuk en spannend. LOL! Ik voel me deze week - na van de schrik bekomen te zijn - erg vrolijk en happy. Okay, ik had liever mijn baan gehouden, want het werk op zich was precies waar ik mij als een vis in het water voelde. Ik mis mijn klanten en kollega's en kan nu niets meer doen met mijn opgebouwde kennis, maar aan de andere kant ben ik zo ontzettend blij om van die graf-eikel van een direkteur af te zijn. De laatste paar maanden dat hij mijn baas is geworden, waren niet de leukste maanden (qua sfeer) om te werken. Zo zie je maar weer... alles was perfekt en de sfeer was leuk. Een enkel persoon die zomaar ineens out of the blue zich met ons team is gaan bemoeien heeft het voor diverse mensen flink kapot weten te maken.

Ik hoorde deze week van mijn beste vriendin en kollega uit Chicago (de rechterhand van onze CEO) dat een andere vestiging van ons bedrijf 35 mensen heeft ontslagen door de slechte ekonomie. Geen idee wat er in alle andere divisions gaande is, maar het is een massa reorganisatie binnen ons bedrijf op dit moment.

Hmmm... het is niet meer 'ons' bedrijf, zoals ik schreef. Ik werk er niet meer! :-)

Weet je, ik heb nog steeds niet het besef of gevoel dat ik niet meer werk en vrij ben te doen wat ik wil doen. Ik kijk nog steeds op de klok en voel me schuldig als ik met prive dingen bezig ben, inplaats van met mijn werk. Ik kijk uit naar het weekend, maar besef nog niet goed dat de weekenden voor mij nu hetzelfde zijn als de doordeweekse dagen. Het zit zo ingebakken, dat werken... ik moet het echt proberen los te laten.

Ik ga lekker verder met het opruimen van de 'troep' en mijn werkkamer verder uitbaggeren, zodat ik straks klaar ben voor een nieuwe uitdaging. Ik ben er eigenlijk nu al klaar voor. Ben opgelucht, voel me sterk en ontzettend happy en heb het gevoel de gehele wereld aan te kunnen.

Nou zeg...!

Jee, afgelopen dinsdagochtend had in dus ontslag gekregen (en nog iemand anders in de sales) in Chicago tijdens een zogenaamd 'Sales Meeting' gebeuren.

Ik was nog niet koud terug in Fort Collins, CO die dag en men had ondertussen al mijn zakelijke email account geblokkeerd. Ik kon dus niet meer naar kollega's en klanten emailen en niemand dus meer naar mij. Okay, jammer dan... alleen moet ik nog met sommige mensen korresponderen, zoals het indienen van mijn wekelijkse expense report en andere kleine afhandelingen, zoals het retourneren van alle company property. Dit gaat dus niet meer, als je geen email addressen meer hebt van die mensen.

Gelukkig zijn altijd alle emails van mijn kollega's vrij simpel opgebouwd, dus ik kan wel raden wat het moet zijn, alleen wil ik de zaak niet mijn prive email address geven, dus ik heb zojuist maar even een nieuw en gratis email account aangemaakt via gmail. Na alle afhandelingen kan ik dit gewoon weer deleten en zo komt men dus niet achter mijn echte email address.

Maar goed, mijn zakelijke cell phone had ik nog gewoon en ik wilde (voordat men dit ging afsluiten) mijn nummer om laten zetten naar T-Mobile, zodat ik normaal bereikbaar ben. Wat denk je... mijn zakelijke cell phone werkte de gehele dag, maar precies 10 minuten voordat ik bij T-Mobile aankwam, bleek Verizon Wirerless mijn cell nummer al te hebben geblokkeerd! Nu is mijn nummer dus eigendom van Verizon Wireless geworden en kan ik niet meer mijn eigen oude vertrouwde cell phone nummer meer gebruiken als ik zou omswitchen naar T-Mobile. Verdorie, net 10 minuten te laat!!! :-(

Maar goed, ik ben eindelijk van Verizon Wireless af en heb weer een account bij T-Mobile. Nu zitten Tova, Shay en ik allemaal op hetzelfde 'unlimited' kontrakt. Mijn extra lijn kost maar $9.95 per maand extra, hahaha...

Je moet wat doen om kosten te bespraren! Ik heb geen idee hoe of wat er nu allemaal gaat gebeuren op kort termijn, maar liever nu maatregelen nemen dan straks in de problemen te zitten.

Ook heb ik zojuist gelijk onze huistelefoonlijn en telefaxlijn gecancelled. Wij hebben toch alledrie een eigen cell phone, dus waarom een huistelefoon waar alleen maar 'bedelaars' bellen voor de goede doelen of klanten. De faxlijn werd zo wie zo al bijna nooit gebruikt, dus ik kan best zonder. De zaak betaalde dit altijd, maar nu ik het allemaal zelf moet gaan betalen, kan ik het net zo goed allemaal opzeggen.

Vandaag ben ik druk geweest met het inpakken in dozen van al mijn zakelijke bezittingen, zoals telefax, printer, cell phone, 2 laptops en diverse promotionele dingen die de zaak graag terug wilde hebben. Nou, ze kunnen het terug krijgen. Morgen alles gelijk met UPS versturen en ons huis is weer een stuk opgeruimder. Gelukkig hadden we 2 dezelfde printers in huis, dus de ongebruikte printer staat nu aan mijn komputer gekoppeld, alsof er niets veranderd is.

Het gaat verder wel goed hier. Ik moet nog steeds even aan het idee wennen dat ik niet meer hoef te werken. Het is zo vreemd om 's morgens op te staan en NIET mijn zakelijke emails te openen en te beantwoorden. Ik had het zelfs tussen de middag nog, dat ik mij ineens realiseerde dat ik middagpauze heb...

Middagpauze? LOL! Ik heb helemaal niet niemand iets meer te maken. Ik kan pauze houden wanneer ik wil. Sterker nog, het was vandaag werkelijk fantastisch weer buiten en volop zon. Ik kan gewoon wanneer ik wil in de auto stappen en lekker even de Rocky Mountains is. Ik hoef niet meer op de weekenden te wachten, maar kan dit gewoon elke dag doen op elke gewenste tijd!

Alleen voelt zoiets vreemd aan, omdat ik echt nog steeds met mijn werk bezig ben en het gevoel heb niet weg te kunnen of mogen, hahaha... Ik moet er echt nog aan wennen. Het is dat Tova vandaag naar school moest, anders hadden we zeker de Rocky Mountains in gegaan. Misschien morgen wel... kijken of het nog steeds lekker weer is.

Heerlijk, geen stress meer te hebben!

Het mag misschien heel gek klinken voor iemand die gisteren zomaar 'out of the blue' zijn ontslag heeft gekregen, maar ik voel me vandaag super perfekt. Ik heb totaal geen stress meer. Dit gevoel heb ik 6 maanden niet meer ervaren.

Toen ik gisteren in Chicago te horen kreeg dat ik niet langer meer in dienst ben voor het bedrijf waar ik ruim 10 jaar heb gewerkt, voelde ik het bloed uit mijn hoofd trekken en de grond onder mijn stoelpoten verdwijnen. Ik had dit wel aan zien komen natuurlijk, maar niet op dat moment. Ondanks ik me aan de ene kant op dat moment verloren voelde, had ik ook ergens gemengde gevoelen. Gevoelens van vrijheid...

Na het gesprek begaf ik me naar de luchthaven in Chicago (ja, met een grote zwarte limo, betaald door de zaak en in stijl...) en kon daar gelukkig een eerdere vlucht naar huis krijgen. Helaas geen eerste klas, zoals ik geboekt had, want die zat vol. Er was nog alleen maar Economy Plus op de eerdere vlucht voor mij aanwezig en daarnaast ook nog een keer een stoel in het midden, iets wat ik zelf nooit zou kiezen. Maar ja, ik wilde maar een ding en dat was naar huis.

Het gekke is dat ik mij de 2 1/2 durende vlucht niet eens meer herinner. Ik zat met mijn gedachten uiteraard heel ergens anders. Ik had geen werk meer... wat nu? Dit spookte echt door mijn hoofd. Toen ik in Denver aan kwam en door de luchthaven liep naar de uitgang, voelde ik me al een stuk beter. Ik besefte dat dit wel eens de laatste keer kon zijn voor mij dat ik op de luchthaven in Denver was en hier voorlopig niet meer terug zal komen. Niet voor dit bedrijf tenminste. Dat deed me al goed.

Eenmaal thuis heb ik 3x 3 (= totaal 9... ja, ik kan nog steeds rekenen, haha...) asperines tegen de hoofdpijn moeten nemen. Dit kwam ineens opzetten en wilde maar niet weggaan. Uiteindelijk heeft het toch nog iets geholpen. Later die avond ben ik naar bed gegaan, maar kon de slaap niet vatten. Ik raakte in paniek. Van alles en nog wat spookte door mijn hoofd. Hoe kan ik alles betalen? Waar moeten we met ale spullen heen als we geen huis meer hebben? Wat doen we met dit... en met dat... en nog veel meer 'griezelige' dingen spookte door mijn hoofd. Leuk was anders, maar ik zag het 's avonds in bed even helemaal niet meer zitten en kan eigenlijk wel zeggen dat ik flink in de stress raakte.

Even dacht ik er nog over dat het misschien wel beter was als wij in Nederland zouden wonen, maar dat was maar voor korte duur. Het idee om (onder welke omstandigheden dan ook) naar Nederland terug te moeten bracht mij nog veel meer stress toe. LOL! Zonder dollen, ik moest er niet aan denken. Dan maar veel liever hier in Amerika (lees: Colorado) deze stress meemaken en ons er doorheen zien te slaan. Uit eindelijk ben ik dan toch van geestelijke uitputting in slaap gedoezeld.

En dan het gekke... Vanmorgen stond ik lekker vroeg op, voelde me fit en herboren. De zon scheen buiten, de temperaturen zijn heerlijk en ik had het gevoel de gehele wereld aan te kunnen. Het was alleen erg vreemd dat ik niet zoals gewoonlijk even mijn zakenlijke emails kon bekijken. Ik ben gewend om 's morgens vroeg al direkt aan de slag te gaan, maar nu hoefde ik helemaal niets te doen. Ondanks dit 'vreemde' en onwennige gevoel, voelde ik me sterk.

Het is nu 1 uur 's middags en ik voel me zo heerlijk stress-vrij en gelukkig, dat wil je niet weten!!! Al mijn angsten van gisterenavond zijn als sneeuw voor de zon verdwenen en ik zie alles van de zonnige kant. Gek, als je geen werk hebt en dus ook geen inkomen! LOL! Door dit sterke en zeer positieve gevoel ben in vanmorgen lekker aan de slag gegaan om diverse dingen op poten te zetten. Ik heb mijn Resume aangepast en bij www.theladders.com geplaats en deze is inmiddels al 'approved'. Ik heb $75 dollar online betaald om volledig toegang te hebben tot alle +100k banen en Recruiters kunnen mij vinden. Ook wordt mijn Resume na betaling door een professional nagekeken, zodat het eventueel aangepast kan worden aan wat voor mij de beste kansen op een nieuwe en goede baan kan zijn. Niets geen scam en andere troep op deze site, alleen maar professionals.

Daarna heb ik online mijn aanvraag voor een uitkering ingediend op www.coworkforce.com, de officiele web-site van The Colorado Labor & Employment Department, dus hiervoor hoefde ik het huis niet uit te gaan.

Kort daarna belde mijn oude direkeur Tom mij op. Tom is ruim 4 1/2 jaar mijn direkeur geweest hier in Amerika en hij was helemaal ontdaan door mijn ontslag en kan niet begrijpen waarom de nieuwe direkteur heeft besloten twee van de beste mensen te laten gaan. Hij snapt er niets van, ook al verbaasde hem dit niets. Tom is bijna een half jaar geleden zelf als direkteur aan de kant geschoven en kon door de nieuwe direkteur kiezen om te vetrekken of Manager te worden van een sub-division onder onze eigen division.

Tom vertelde mij dat sinds de nieuwe direkteur is aangesteld, de omzet ver naar beneden is gekelderd en dat alles 'flurry' is geworden voor iedereen. Niemand weet meer waar hij of zij aan toe is en de angst zit er bij heel veel mensen in. Tom ziet ook de cijfers sinds de nieuwe direkteur in dienst is ver naar beneden zijn gekelderd en Tom heeft geen idee waar die nieuwe direkeur nu eigenlijk mee bezig is en de onzekerheid is bij iedereen er als een bom ingeslagen. Ook Tom is nu zijn funktie niet meer zeker.

De laatste verkoopvergadering van deze week in Chicago, waar ik vlakvoor deze begon ben ontslagen, was grimmig. Tom vertelde dat er een zeer gespannen en onprettige sfeer heerste voor de rest van de dag. Niemand weet wat er eigenlijk gaat gebeuren.

Tom zou mij never nooit ontslagen hebben. Hij wist wie ik was, hoe ik met klanten omging en hoe ik mij gedroeg. Beleefd, met manieren en stijl, welke de klanten graag in mij zagen. Ook mijn technische kennis over de produkten is vele malen hoger dan elke andere persoon binnen de organisatie, vertelde Tom mij, dus precies mij eruit gooien is het onbegrijpelijkste dat iemand ooit had kunnen doen.

Ik mag Tom altijd bellen als ik hem nodig heb of iets heb te vragen en Tom wil ontzettend graag op mijn Resume Reference lijst staan als een van de personen die met mijn eventuele nieuwe werkgevers wil praten om meer over mij en mijn persoonlijkheid te vertellen. Hij wil er alles aan doen mij een goede baan te garanderen en ja... je 'oude' direkteur waar je 4 1/2 van de 5 jaar voor hebt gewerkt kent mij beter dan die 'eikel' die er nog geen half jaartje zit en mij helemaal niet eens ken.

Ik was blij met het telefoontje van Tom. Ondanks ik me al erg goed voelde vandaag, voel ik me hierdoor alleen meer nog beter. Het ligt duidelijk niet aan mij, mijn ontslag.

Ik moet nog een hoop regelen vandaag, zoals de laatste pay checks naar de bank brengen, het huis weer op de markt zien te zetten en ga zo maar door. Ik heb het bijna nog drukker dan toen ik werk had! LOL!

Leuk he, dat ik weer 'nieuws' heb voor de weblog! LOL! Je moet er wat voor over hebben. Ik heb in iedergeval weer stof voldoende om te schrijven en op deze manier kan ik ook de stress (die ik eigenlijk niet eens meer heb) lekker van me afschrijven. Daarnaast zijn de reakties van jullie allemaal erg belangrijk voor mij. Bedankt!!! Dit doet mij ontzettend goed.

Zoals jullie zien, is het niet altijd Rozengeur en Manenschijn, maar kun je - net als in Nederland - ook in Amerika tegen dingen aanlopen die niet leuk zijn en je hele leven op zijn kop zetten. Ik vind persoonlijk dat je dan ook over dit soort dingen moet kunnen schrijven, ook al is het schrijven over alleen de leuke dingen in je leven natuurlijk vele malen leuker.

Goed nieuws, slecht nieuws!

Nou, ik ben zojuist terug gekomen van de 'Sales Meeting' in Chicago, wat achteraf dus helemaal geen Sales Meeting bleek te zijn, maar een ontslag procedure. Ja, ik zit met ingang van vandaag dus zonder werk. Dit is geen geintje... :-(

Opzich had ik het al aan zien komen. Die nieuwe direkteur van onze divisie en ik liggen elkaar van geen meter, dat is aan alles duidelijk. Nu wordt alles op de slechte ekonomie gegooid en staan er twee mensen in de verkoop op straat, waarvan ik er een ben. Dit onder het mom van dat kosten gespaard moeten worden.

Ik heb totaal geen idee wat er nu allemaal gaat gebeuren, maar dat zien we de komende dagen wel. Ik zal werk moeten gaan zoeken in deze toch al ontzettende moeilijke tijd, het huis zal weer de verkoop in moeten want met een uitkering is het allemaal niet meer op te brengen. Gelukkig hebben we nog een spaarpotje, maar ik denk niet dat dit gemakkelijk aan te breken is. We zullen een flinke stap terug moeten doen. Vraag me niet hoe en wat, ik heb op dit moment dat ik dit schrijf geen idee.

Mijn kollega's in Las Vegas had ik nog aan de lijn en die vielen van hun stoel af toen ze het nieuws hoorden. Ze kunnen niet begrijpen waarom men mij er uit geknikkerd hebben, zeker nu ik Las Vegas een flinke duw in de juiste richting heb gegeven en het knetter druk aan het worden is voor ons bedrijf. Het ene grote projekt na het andere slepen we daar binnen en dat is allemaal door al mijn inzet van de afgelopen jaren dat duidelijk vruchten aan het afwerpen is. Nu zitten ze daar met hun handen in het haar, want ik was de technische persoon die het geheel kon sturen. Nu hebben ze niemand meer en valt alles ook voor onze vestiging in Las Vegas weg. Onbegrijpelijk vinden ze het.

Maar goed, dit was dus het slechte nieuws. Er is ook goed nieuws namelijk: Ik ben van United Airlines af (zie mijn blog van gisteren)! LOL! Het grappige is dat ik vandaag mijn 60ste vlucht binnen dit jaar heb gehaald, dus ook al vlieg ik niet meer, ik behoud nog een jaar lang mijn Premier Exectutive status bij United Airlines. Of ik nog zal vliegen is een ander verhaal, hahaha...

De komende dagen zal ik het ontzettend druk gaan krijgen in het regelen van alles en nog wat. Ik zit nu in een situatie dat ik in Amerika ook nog niet eerder heb meegemaakt, dus ik kan er alleen maar van leren en sterker van worden.

Gelukkig geef ik totaal niets om materiele zaken, dus wat we kwijt raken zal mij een worst wezen. Ik zit lekker in Amerika en nu kan ik mezelf bewijzen wat hier voor mij de mogelijkheden hier zijn. Het wordt even een spannende tijd...

Ik laat wel weten hoe alles verloopt. Ik moet het zelf ook even verwerken. Vandaag doe ik niets meer, morgen ga ik aan de slag.

United Airlines, What's Wrong?!

Hmmm...

Wel heerlijk om zo te reizen. Okay, ik had weer eens vertraging met United Airlines vandaag, maar wat wil je ook als je tussen Denver en Chicago vliegt. Maar goed, ik heb het gehaald. Op de luchthaven in Chicago stond de door de zaak gereserveerde taxi al klaar om mij op te pikken en naar het Hyatt Deerfield in Illinois te brengen. Fantastisch, om zelf geen auto te hoeven huren en gereden te worden. Dat is weer eens iets anders en het beviel me uitstekend.

Alleen, wat is er met United Airlines aan de hand?

Twee weken geleden vloog ik First Class (Denver - Seatlle) en 'vergat' men mij mijn warme Chocolate Chip te geven. Ik baalde als een stekker, want dat is het lekkerste koekje dat je bij United Airlines na je geserveerde maaltijd krijgt. Maar okay, dat kan gebeuren...

Vandaag was het nog erger. Ik kreeg mijn Gin 'n Tonic geserveerd, maar dit keer kreeg ik geen warme nootjes erbij geserveerd. Vreemd, als je First Class vliegt, krijg je altijd warme nootjes geserveerd bij je drankje. Niemand kreeg het dit keer. Ook werd er voor de vlucht dit keer geen drankje geserveerd. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. :-(

Maar goed, het eten werd op een gegeven moment geserveerd. Normaal kun je kiezen wat je wilt eten, maar dit keer kreeg iedereen hetzelfde: een kaas/worst plankje met wat fruit. Okay, best wel lekker, maar niet genoeg voor mij. Ik ben gewend om lekker iets warms te eten en dit was koud voedsel en een beetje aan de 'schrale' kant.

Na het eten had ik trek in een bakje koffie, maar wederom zijn ze mij vergeten koffie te vragen, laat staan te serveren. Warme Chocolate Chips werden al helemaal niet verstrekt! Grrr....

First Class service bij United Airlines is hard achteruit gegaan de laatste tijd. Wat is er aan de hand bij United Airlines? Ik had net zo goed Economy Plus kunnen vliegen, dan had ik een snackbox kunnen kopen, waar meer in zat dan United First haar klanten te bieden had, ook al is het gratis.

Ik ben benieuwd wat ze mij morgen in United First gaan aanbieden. Als dit ook 'bagger' is, dan weet ik genoeg. United Airlines is niet meer wat het geweest is en beter zal het echt niet worden.

Tot vorig jaar was United First Class nog luxe. Er werden gratis drankjes aangeboden voor je de lucht in ging. Eenmaal in de lucht werden glaasjes warme gemengde nootjes aangeboden, een lekker alcoholisch drankje, daarna een heerlijk warm soepje, gevolgd door een goede warme lunch of dinner en afgesloten met een bakje koffie met een warme Chocolate Chip!!!

Waar is die tijd gebleven? Zelfs als je United Economy vloog, dan kreeg je nog een zakje met nootjes of twee lekkere koekjes aangeboden, maar die heb ik ook al bijna een jaar niet meer gezien. Alleen frisdrank is nog gratis.

Niet denken dat het slecht gaat in de luchtvaart industry. Alle toestellen die ik vlieg zijn altijd volgeboekt. Lege stoelen kom je zelden tegen. De ticket prijzen zijn zowat verdubbeld ten opzichte van vorig jaar. De service echter is 2x verslechterd. Alleen in First Class krijg ik nog een kussentje en een lekker warm dekentje, iets dat je in Economy (of in Economy Plus) al lang niet meer ziet.

Ik denk dat ik de volgende keer maar ga lopen naar mijn klanten.

Shay nieuwe kentekenplaten!

Vanmorgen zijn Shay en ik naar de Larimer County Clerk in Fort Collins, CO geweest om zijn nieuwe kentekenplaten op te halen. Tot nu toe heeft Shay zonder kentekenplaten rond gereden, op een klein 'tijdelijk' kentekenplaatje na dan, welke achter zijn zwart getinte achterraam geplakt zat en echt niet zichtbaar was, haha...

Hij wilde van zijn gepersonaliseerde kentekenplaten - SHOEXS - af, want de mensen in Amerika dachten dat hij vertegenwoordiger was van een schoenfabrikant genaamd Shoe XS. LOL! In Nederland noemden zijn vrienden hem Shoexs, maar in Amerika heeft hij deze bijnaam niet meer en heet hij gewoon Shay.

Je ziet de ijspegels aan Shay's auto hangen:

Ik ga mijn rugzakje zometeen inpakken en vlieg straks van Denver Int'l Airport naar O'Hare Int'l Airport in Chicago, IL. Morgen vlieg ik na de vergadering weer lekker terug naar Denver. Ik had even twee weekjes thuis werken ingelast, maar je ziet het... de zaak regelt weer iets. :-(

Verder is er niet veel te melden. Buiten is het koel, binnen is het lekker warm. That's about it! :-)

Sneeuw in Ft Collins, CO!

Even een kleine update van ons. Ik heb het zo druk dat ik helemaal nergens meer aan toe kom, sorry... Ik moet alle andere blogs die ik altijd lees nog helemaal bijlezen en de emails beantwoorden, maar dat komt ergens volgende week wel.

Las Vegas afgelopen week was ontzettend leuk, met name de ontmoeting bij Cadillac Ranch met Hein, Esther en hun familie. Het was jammer dat Karin en Roger en hun familie er niet bij kon zijn en dat mijn klant Cristy met haar man niet konden komen wegens een ziek kind thuis. Ook mijn kollega Patrick die nog even langs zou komen was de tijd vergeten en haalde het niet meer. Ja, het was bere druk op de zaak maar dat had ik ook al in de gaten. s' Avonds nadat we terug gekomen zijn van Cadillac Ranch zijn Tova en Shay nog op pad gegaan om Tova's vriendinnen te zien en kon ik gewoon lekker alleen in mijn hotelkamer nog wat werk afmaken dat echt dringend af moest die dag. Ik was versleten, maar met al het lekkers dat Hein en Esther uit Nederland hadden meegenomen, wist ik toch aardig door mijn werk te komen, hihi...

Eenmaal terug in Denver, CO op de luchthaven vielen er piep kleine sneeuw vlokjes, maar die waren te klein op te blijven liggen. Liep ik daar in mijn t-shirtje met korte mouwen! :-(

Vandaag is het ook al niet anders. Er is vannacht een flink pak sneeuw gevallen en alles is wit buiten. We zitten nu op 16F graden en geloof me, dat is niet warm. Vanmorgen was het huis steen en steen koud. Ik ga altijd zo rond 6 a 7 uur 's morgens mijn warme bedje uit om beneden koffie te drinken. In het half donker heb ik alvast de openhaard en de gewone verwarming aangedaan, zodat wanneer Tova en Shay (nou ja... Shay...) uit bed komen, dat dan het huis al lekker warm is.

Op een gegeven moment kwam Tova ook beneden, maar het huis was nog steeds steen en steen koud. Ik was ook nog half bevroren en dacht dat de verwarming het misschien begeven had. Wat bleek... in het half donker had ik niet de verwarming aangezet, maar de airco!!! Grrrr....

Inmiddels is het alweer lekker warm in huis. Veel hebben we niet te doen vandaag, op wat wekelijkse boodschappen na dan, maar dat kan elk moment van de dag. Ik kijk nu naar buiten en de sneeuw komt weer met bakken naar beneden zetten. Was het vorige week zaterdag nog zo tegen de 30 graden C... nu is het volop winter! :-)

Wel mooi buiten trouwens, hahaha... maar ik mis de zon en de warmte!

Maandag vlieg ik voor een nachtje naar Chicago, IL om een vergadering op dinsdag bij te wonen met al mijn kollega's. Jammer dat dit tussendoor kwam, want ik had juist even twee weekjes thuis werken op mijn programma staan. Gelukkig is het alleen maandagavond dat ik weg ben. Dinsdagavond kom ik weer lekker thuis.

Cadillac Ranch in Las Vegas, NV!

Vandaag was het dan zo ver... Na een ochtend flink gewerkt te hebben en uit lunchen geweest te zijn met drie van mijn kollega's ben ik als een speer terug naar ons hotel gegaan om me om te kleden. Daar trof ik precies House Keeping aan in onze kamer. Ik leg altijd een briefje neer bij het koffiezet apparaat dat ik extra koffie wil hebben, want ik ben een koffie junk. Nou, gisteren had ik dat ook gedaan maar er lagen alleen maar twee filtertjes met koffie. Ik wil er vier hebben, minimaal... dus ik was boos. Ik ben namelijk een koffiejunk.

Ik heb even duidelijk uitgelegd dat ik meer koffie wil hebben in mijn kamer. House Keeping heeft hier gehoor aangegeven en nu hebben we twintig koffie filters gekregen, hahahaha... Daar teer ik de hele week op! LOL! Maar goed, ik ga zo meteen maar even lekker aan de koffie! :-)

Shay en Tova waren in geen velden of wegen te bekennen. Om 3 uur zouden we bij Cadillac Ranch moeten zijn, dus ik heb ze maar even gebeld. Shay bleek op sollicitatiegesprek te zijn, samen met Tova. Ze zouden wat later bij Cadillac Ranch komen dan de bedoeling was.

Okay...

Ik er dus maar alleen heen. Na nog geen minuut zag ik Hein en Esther al aan komen lopen!!! Eindelijk, na ruim 5 jaar elkaar niet meer in het echt gezien te hebben, stonden ze ineens weer voor me! Zoiets is geweldig en deed me goed! LOL! Ook kon ik eindelijk Ton en Sera eens in het echt zien, de ouders van Esther. Ik ken ze alleen van online berichten en een beetje chatten, maar nu was het anders... we konden in het echt praten met elkaar! Ook een ontzettend leuk nichtje van Hein en Esther en hun dochter was erbij. Echt een heel leuk gezelschap hadden we bij elkaar vanmiddag.

Het was alleen jammer dat Karin en Roger met hun ouders niet konden komen. Die (las ik zojuist) liggen allemaal ziek op bed in Las Vegas. :-(

Karin, Roger en (schoon)ouders: VAN HARTE BETERSCHAP !!! We doen het in 2010 nog wel over, maar dan weer - zoals gebruikelijk - in Colorado! :-)

Ook mijn Amerikaanse klant in Las Vegas 'Cristy' en haar man konden niet komen, wegens ziekte van hun kind. Mijn Amerikaanse kollega Patrick zou ook nog langsgekomen zijn, maar daar hebben we ook niets meer van vernomen. :-(

Al met al, was het toch een super geslaagde middag!!!

Hier de foto's die zijn genomen...

Esther en Shay, blij elkaar weer te zien:

Sera (helemaal links) en Hein en Esther:

Van links naar rechts: Het nichtje van Hein en Esther, haar dochter en Ton, de vader van Ester:

Shay en Tova:

Tova, Shay en ik:

Toen het eten gebracht werd, kwam Hein spontaan klaar... LOL!

Het eten en drinken bij Cadillac Ranch was ook fantastisch:

Als ik het eten weer zie, dan krijg ik spontaan weer trek!!!

Ik hoef niet te vertellen dat we het ontzettend naar ons zin gehad hebben. Jammer dat het alweer voorbij is.

Hein en Esther hebben een flinke tas met boodschappen uit Nederland voor ons meegenomen. Dat was zo ontzetten lief!!! Ik moet eerlijk zeggen dat wij de pinda chips al achter de kiezen hebben en ik ook al mijn chocolade letter heb weten weg te werken tijdens het schrijven van dit stukje! LOL! Ik kon het niet laten, ik vloog het aan alsof ik de gehele week niet gegeten had, hahaha...

Bedankt!!! Dit is echt ontzettend lief van jullie. :-)

Tova en Shay zijn alweer op pad in Las Vegas om Tova's vriendinnen te zien. Ik moest achter blijven, want ik moet nog werk voor de zaak af zien te krijgen. Het is druk in Vegas voor mij, maar dat is een goed teken.

Morgen vliegen we weer naar huis. Shay zal - als alles goed gaat - de 19de terug gaan naar Las Vegas om daar bij zijn eventuele nieuwe werkgever te gaan beginnen. Deze week krijgt hij een telefoontje als hij kan gaan beginnen. Ik zie het positief voor hem in en het is voor mij ook leuk om in Las Vegas te zijn voor mijn werk en daar mijn kind te zien. :-)

Ik ga snel mijn werk afmaken, onder het rijkelijke genot van een bakje heerlijke koffie! LOL!

Dinsdag in Las Vegas!

Dit is echt niet normaal meer. Boek ik dit keer eens een kort verblijf in Las Vegas van maar 4 dagen, inplaats van de gebruikelijke 5 dagen... kom ik dagen te kort! :-(

Het grote projekt dat we in onze schoot geworpen kregen, blijkt nog vele malen groter (en ingewikkelder) te zijn dan wij in de eerste instantie dachten. Het is niet een 10 miljoen quote dat we op tafel moeten gaan leggen, maar zo tussen de 33 en 35 miljoen!!!

Mijn kollega Patrick en ik zijn vanmorgen gelijk op afspraak gegaan bij onze klant om meer informatie eruit te trekken en ja, het klikte meteen goed en wij kregen de volledige info die wij nodig hebben. We vielen van onze stoelen! LOL!

Dit is niet iets dat we 'zomaar' eventje kunnen kalkuleren. Het kost behoorlijk veel tijd in inspanning. De quote moet volgende week op tafel liggen. Onnodig te zeggen dat de afpraken die ik morgen heb, inklusief de lunch afspraak met een andere klant waarschijnlijk zal komen te vervallen. Morgen (woensdag) hebben we net als wat we vandaag gedaan hebben, werkoverleg met onze direkteur en vice president van onze vestiging in Las Vegas. Er zitten wat haken en ogen aan namelijk.

Het werkoverleg dat we morgen gaan hebben, zou in de eerste instantie plaats gaan vinden op donderdag, maar wij vliegen donderdag alweer terug naar Denver, CO dus kan ik daar niet bij aanwezig zijn. Normaal heb ik geen zak te doen, omdat alles steeds in Las Vegas wordt gecancelled. Verkort ik een keer mijn verblijf, had ik achteraf beter langer kunnen blijven. Dit zul je altijd zien...

Dus het werkoverleg is gezet op morgen middag, dus precies op woensdag middag als we juist een party voor Tova's verjaardag hebben georganiseerd. Dat kan ook niet doorgaan natuurlijk... Het loopt weer lekker in de soep!

Nu hebben we het weer kunnen verzetten naar de ochtend, want ik heb gezegd dat wat er ook gaat gebeuren, ik MOET morgen tussen 3 en 6 uur bij Cadillac Ranch zijn in Las Vegas. Hopelijk krijgen we alles op tijd af. Mochten er nog haken en ogen aanzitten, dan zou ik eventueel volgende week nog in het toestel naar Las Vegas kunnen stappen om er een extra dagje tegenaan te plakken. Liever niet natuurlijk, maar als het niet anders kan, dan moet het maar.

Vanmiddag zijn mijn kollega Patrick en ik lekker een hapje wezen lunchen bij een van de beste buffet restaurants in Las Vegas waar ik ooit geweest ben, namelijk genaamd 'Ghandi'... Yep, Indiaans eten en wat voor eten!!! Het was perfekt! Het restaurantje ziet er aan de buitenkant heel gewoon uit, maar als je binnen komt dan weet je werkelijk niet wat je ziet. Het is fantastisch mooi en het eten is er ongewoon perfekt. Hier zul je mij nog heel wat vaker zien, hahaha... Als toerist vind je het nooit, maar ik nu wel. Mjammie...

Shay belde precies op toen we erheen reden en die hebben we ook maar gelijk voor de lunch uitgenodigd. Dat was wel leuk voor Shay, want die had mijn kollega Patrick nog nooit gezien. Onze direkteur in Las Vegas kende hij al, dus dit was leuk en gezellig om je kind mee uit zakenlunch te nemen. :-)

Tova is de gehele dag met vriendinnen in de weer. Ze heeft al een aantal van haar vriendinnen gezien en tot nu toe is ze nog steeds met ze op pad. Zo houdt iedereen zich in Las Vegas gezellig bezig, ik met mijn werk, Shay met zijn vrienden en Tova met haar vriendinnen.

Afgelopen nacht was Shay bij vrienden geweest in Summerlin en 'meneer' kwam vanmorgen om 6 uur weer in het hotel opdagen, hahaha... Ze waren met z'n allen nog naar de nightclub in het Encore (zo heet dat geloof ik) geweest.

Jullie zien het, we vermaken ons allen wel deze dagen, maar morgen middag zal het leukste zijn, dan gaan we al onze vrienden zien tijdens een gezellig onder onsje, hahaha!!!

We zitten (weer) in Las Vegas!

Zojuist zijn Tova, Shay en ik in Las Vegas aangekomen. Jee, wat een vlucht hebben we gehad, hahaha... In Denver tijdens het stijgen zijn we in een turbulentie terecht gekomen, dat wil je niet weten!!! Tova gilde het uit en Shay zat helemaal stijf in zijn stoel. Ik moest lachen, want turbulentie heb ik zowat elke keer als ik vlieg, met name in Denver tijdens het landen. Tijdens stijgen komt dit veel minder voor, maar dit keer was het echt venijnig. Shay dacht zelfs dat het toestel in stukken zou breken.

Maar goed, ik weet dat wat er ook gebeurt dat we toch wel veilig op plaats van bestemming zullen komen. Dat is mijn ervaring.

De afpraken die ik morgen (dinsdag) had staan in Las Vegas zijn natuurlijk weer komen te vervallen. Dit kreeg ik op mijn voice mail te horen, precies toen we geland zijn. Aan de ene kant kwam het wel uit, want van onze zaak in Las Vegas kreeg ik twee emails voor een nieuw projekt waar wij aan moeten gaan werken. Als dit opdracht wordt, dan hebben we het over een projekt van 10 miljoen dollar voor onze omzet!

Kijk, dat is niet verkeerd en dit is vele malen belangrijker dan de afspraak die ik eerder had staan. Dus er is veel werk aan de winkel voor mij deze week.

Sorry dat ik de laatste tijd de blog een beetje verwaarloosd heb. Ik heb het zo druk gehad met van alles en nog wat, dat ik niet meer aan bloggen toe ben gekomen, laat staan alle andere blogs die ik altijd lees heb kunnen bijlezen.

Nou, ik ben moe van het vliegen en ga lekker even rusten. Ik kijk uit naar aanstaande woensdag!!! :-) Als alles doorgaat, zullen we een groep van minstens 20 mensen hebben! LOL!

Even snel!

Oh, ik heb helemaal geen tijd meer gehad om achter de komputer te zitten. Het was een gekkenhuis vorige week met reizen, dit weekend hadden we het druk en over twee uurtjes vertrekken Tova, Shay en ik weer naar de luchthaven om een paar daagjes in Las Vegas door te brengen.

Gisteren was een heel leuke dag. Mijn direkteur van ons bedrijf uit Nederland was een bij ons op bezoek en zijn vanmorgen weer vertrokken. Jan en Nel zijn nu opweg naar Estes Park, CO en Rocky Mountains National Park.

Veel foto's hebben we niet geschoten, want het zal niet waar zijn... precies zondag was het de gehele dag regen! Wel heb ik ze even snel Horsetooth Reservoir laten zien, maar de wolken en de regen hingen zo laag, dat we de overkant niet eens konden zien. Geen foto's dus! :-(

Ook kwamen we er achter dat Horsetooth Reservoir in brand heeft gestaan! :-( Dit wist ik niet, dus echt fraai zag het er niet uit. Eeder triest... Ik zal eens kijken wat er hier gaande is geweest. Ik denk de extreme droogte in kombinatie met een vuurtje...

Jan en Nel in Fort Collins, CO...:

Jan en Nel vanmorgen vroeg, opweg naar Estes Park, CO:

Nou, wij gaan snel verder met de koffers inpakken. Ik heb nog wat werk te doen dat echt af moet voordat we gaan.

U hoort nog van ons! :-)

Sorry dat het even kort is, maar ik heb echt geen tijd...